|
|
- önce boğazda bir düğüm oluşturup,sonra dile gelip ancak ağızdan çıkartılan söz.ne de çok severiz keşke dememeyi,en gereksiz şeylerde bile haklı çıkmayı..
- öyle bir sözdür ki, ağızdan çıkması cesaret ister. insanoğlunun gururuna yediremeyip söylemediği, ancak söylediği zaman ne kadar cesur ve büyük olduğunu kanıtlaığı andır. büyüklük onda kalmıştır.
- haklıymışsın;
biten bir aşk için
söylenecek söz şu olmalı:
- güzeldi yine de (ahmet telli)
ayrılık bir kaç dün, bir iki yarın ve bazı bu günleri devirmişken, keşkelerimi masaya meze niyetine seriyorum, sığmıyor tabaklara.
haklısın güzeldi yine de... acının da kendine özgü bir tadı var zaten değil mi?(atxaga, 10.07.2007 13:16 ~ 13:19)
- bazen, bu sözü söylemek insana güven hissettirir. yani illa büyüklük göstergesi olup, insanın gururunu yenebildiğini göstermez zannımca. mesela tartışma esnasında istersin ki karşındaki yenilmesin, yenilen sen ol da güvendiğin dağ dimdik kalsın. tabi bunu kör gözüm parmağına istemezsin(zira böyle olsa tartışmazsın) de bööyle içten içe. sonra haklı çıktığında, 'haklıymışsın' dersin, yani 'evet, haklıymışsın! sen, deneyiminle, bilginle vs benden yukardasın, haklısın işte, bak ben bilemedim, sen bildin, oh be güven veriyosun insana.... falan.
- haklı çıkmak istemiyor olduğunu bile bile karşındaki insanın ısrarla söylediği tek kelime,basit bir kaçışş...
haklı çıkmak istemiyordum oysa peki neden hep haklı çıkardın beni,haklı olmam için uğraştın
oysa benim de senin kadar hakkım yoktu seni yaşamaya...
ve en sonunda yine ben haklıydım,haksızca...
|