had bildiren olaylar  

bazen üşüten, bazen içimizi sızlatan, bazen sorular soran ama her zaman kulağımızı çeken ve daha çok küçük olduğumuzu vurgulayan olaylardır. nüfus cüzdanındaki yaştan çok kişilik yaşımıza katkısı vardır. dudaklarımızı ısırdığımızda, bazen de hata yaptığımızda ortaya çıkar. daima ileteceği bir mesajı vardır. çoğu kişinin kendi yaşantısından ya da daha önce düşün(e)mediği değerlere yön verir.

örnekleyelim:
bir gün avrupa’nın ünlü sanat merkezi kentlerinden birinde gezen bir genç, vitrinde çok hoş bir tablo görür. tablo oldukça pahalıdır.
genç bu tabloyu bir sonraki sene abisinin doğum gününe almayı çok istemektedir ve bir iş bulup kıt kanaat geçinerek biriktirdiği tüm para ile galeriye gider.
şanslıdır tablo hala satılmamıştır.
içeri girer ve tabloyu bir süre yakından izledikten sonra resmi yapan sanatçıyı bulur ve "ağabeyimin doğum günü için bu resmi satın almak istiyorum, işte bu da tüm param, hepsi bu kadar" der.
ressam bir süre düşündükten sonra resmi paketler ve satar.
çocuk paketi alır ve teşekkür ederek çıkar.
ressamın etrafındakiler şaşkın şaşkın sorarlar:
"sen ne yaptın o resmin değeri milyonlar ederdi, neden bu kadar ucuza sattın?"
ressam cevap verir:
''evet, ben bu resme milyonlar verecek bir sürü insan bulabilirdim, ancak tüm servetini bu resme verecek kaç kişi vardır ki?..."

bazen tevazu kelimesini doğamıza katan olaylardır:

bir adam kötü yoldan para kazanıp bununla kendisine bir inek alır. neden sonra, yaptıklarından pişman olur ve hiç olmazsa iyi bir şey yapmış olayım diye bunu hacı bektaş-ı veli'nin dergâhına kurban olarak bağışlamak ister.

o zamanlar dergâhlar aynı zamanda aş evi işlevi görmektedir...
durumu hacı bektaş-ı veli'ye anlatır ancak hacı bektaş “helal değildir” diye bu kurbanı geri çevirir.

bunun üzerine adam mevlevi dergâhına gider ve aynı durumu mevlana'ya anlatır.
mevlana ise bu hediyeyi kabul eder…
adam aynı şeyi hacı bektaş-ı veli'ye de anlattığını ama onun bu kurbanı kabul etmediğini söyleyerek mevlana’ya sebebini sorar…

mevlana şöyle der:
“-biz bir karga isek hacı bektaş-ı veli bir şahin gibidir. öyle her leşe konmaz. o yüzden senin bu hediyeni biz kabul ederiz ama o kabul etmeyebilir.”

adam üşenmez kalkar hacı bektaş dergâhı'na gider ve hacı bektaş-ı veli'ye, mevlana'nın kurbanı kabul ettiğini söyleyip bunun sebebini bir de hacı bektaş-ı veli'ye sorar.

hacı bektaş-ı veli de şöyle der:
“-bizim gönlümüz bir su birikintisi ise mevlana'nın gönlü okyanus gibidir. bu yüzden, bir damlayla bizim gönlümüz kirlenebilir ama onun engin gönlü kirlenmez. bu sebepten dolayı o senin hediyeni kabul etmiştir.”

bazen imkansızlığı delen olaylardır:
nebraska’da yaşlı bir adam yaşıyordu. patates ekmek için bahçeyi bellemesi gerekiyordu, fakat o yaştaki biri için çok zor bir işti. tek oğlu olan david babasına yardım edebilirdi fakat o da hapisteydi.

yaşlı adam oğluna bir mektup yazdı ve durumunu anlattı:

“sevgili david,
patates bahçemi belleyemeyeceğimden kendimi çok kötü hissediyorum. bahçeyi kazmak için oldukça yaşlanmış sayılırım. burada olsan bütün derdim bitecekti. biliyorum ki sen bahçeyi benim için hallederdin.
sevgiler, baban.”

birkaç gün sonra oğlundan bir mektup alır:
“babacığım sakın bahçeyi kazma, ben oraya cesetleri gömmüştüm!
sevgiler, david”

ertesi gün sabaha karşı fbı ve yerel polis çıkageldi ve tüm sahayı kazdı ama herhangi bir cesede rastlamadılar. yaşlı adamdan özür dileyerek gittiler. aynı gün yaşlı adam oğlundan bir mektup daha aldı:

“babacığım,
şimdi patatesleri ekebilirsin. bu şartlarda yapabileceğimin en iyisini yaptım.
sevgiler, david”

kaynak: birçok kitapta alıntı yapılmış hikayedir. sözlüğe mümin sekman'ın "insan isterse" adlı kitabından yazılmıştır.

(bkz: ayar vermek)
(bkz: ayar almak)

bazen olayların sonucunda kişinin kararlarının ve seçimlerinin önemini vurgular:

bir genç kız bilge adamı şaşırtmak istiyor. iki elinin arasına bir kelebek koyacak ve bilge adama, 'avucumun içinde bir kelebek var. canlı mı ölü mü?' diye soracak. ölü derse kelebeği salıverecek, canlı derse avucuna bastırıp kelebeği öldürecek. bilge adam her ne derse tersini ispat etmiş olacak. kız kapalı tuttuğu ellerini bilgeye doğru uzatıyor. 'avucumun içinde bir kelebek var. canlı mı, ölü mü?'

bilge adam cevap vermeden önce uzun uzun kızın gözlerinin içine bakıyor ve cevap veriyor: 'canlı da olması, ölü de olması senin ellerinde'...

(bkz: bu hanıma haddini bildiriniz)

bazen anlık ve küçük olayların büyük cevabıdır:

(bkz: @1783314)

(bkz: tokat gibi cevaplar)

bazen erdem ve kusurlarımızın açıklamasını yapan olaylardır.

yaşlı bir kızılderili hergün biri beyaz ve biri siyah olan iki köpeğini kavga ettiriyordu. torunu yaklaşıp ne yaptığını sordu. torununa bu köpeklerden birinin kendisindeki kusurları diğerinin de erdemleri temsil ettiğini ve hergün hangisinin hakim geleceğini görmek için bu dövüşü yaptırdığını söyledi. torunu tekrar sordu: ‘peki kavgayı kim kazanıyor?’ yaşlı kızılderili yanıt verdi: ‘hangisini daha çok beslersem o kazanıyor.’

bazen hayatın sadece seçimlerden oluştuğunu vurgulayan olaylardır

(bkz: yaşatmak ya da öldürmek)