had bildiren fıkralar  

yapabileceklerimizi, sınırlılıklarımızı vurgulayan fıkralardır. amaç: 'dostum, tamam da haddini bil!'dir.

insanlar birgün tanrı katına çıkmışlar. "sana artık ihtiyaç kalmadı ey tanrı. biz insan bile yapabiliyoruz."
"öyle mi yapın da görelim" demiş tanrı. insanlardan biri eğilmiş, yerden insan yapmak için bir avuç toprak almış.
"hoop" demiş tanrı, "kendi toprağınızdan, kendi toprağınızdan..."

yurt dışında yaşayan adam karısına bir mail gönderiyor:
sevgili karıcığım,
bu ay maaşımdan sana para gönderemiyorum. onun yerine 100 öpücük gönderiyorum. sen benim bir tanemsin.

kocan allen

karısı da cevap yazıyor:

sevgili aşkım;
gönderdiğin 100 öpücük için masraflar şöyle:
1- sütçü bir aylık süt için 2 öpücüğü kabul etti.
2- elektrikçi 7 öpücükten sonra anlaşmaya razı oldu.
3- ev sahibi kira için hergün 2-3 defa uğruyor.
4- bakkal sadece öpücüğe razı olmadı, ona ilave başka şeyler de verdim.
5- diğer masraflar toplam 40 öpücük.

beni lütfen merak etme. daha 35 öpücük bakiyem var bu ayı çıkarabilirim. gelecek ay için de aynı yönde mi plan yapmalıyım? lütfen bilgi ver.

sevgili karın josephine

genç çekirge yaşlı karate hocasına sorar:
-ne kadar sürede sizin seviyenize gelebilirim?
-10 yıl!
-iki katı çalışsam?
-20 yıl!
-üç katı çalışsam?
-30 yılda!
-ne kadar çok çalışsam, süre o kadar uzuyor, bu nasıl iş hocam?
-sen gözünü sonuca dikmişsin. insanın gözü bu kadar sonuçta olunca, önünü görmesi için tek gözü kalıyor!

biri yaşlı, diğeri genç iki boğa tepenin ardında inekleri dikizlemektedirler.
genç boğa yaşlı boğaya döner ve "abi hadi hemen saldırıp birini zükelim" der.
yaşlı boğa "şşşt" yapar ve ekler "oğlum, yavaş yavaş gidelim, hepsini zükelim."

güldürmeyen, çoğu zaman acıtan fıkralardır.

adamın biri afrika'da safariye çıkarken yanına minik köpeğini de almış.
minik köpek bir gün ormanda dolaşıp, kelebekleri kovalar, çiçekleri koklarken kaybolduğunu fark etmiş. ne yapacağını düşünürken bir de bakmış ki karşıdan bir leopar geliyor ve belli ki günlük yiyeceğini arıyor. "şimdi başım dertte" diye düşünmüş minik köpek. etrafına bakmış yerde kemik parçalarını görmüş. hemen arkasını leoparın geldiği yöne çevirerek kemikleri kemirmeye başlamış, bu arada da arkadaki hareketi kestirmeye çalışıyormuş.
leopar tam saldıracakken minik köpek kendi kendine konuşmuş;
-"ne kadar lezzetli bir leoparmış. acaba etrafta bundan bir tane daha var mı?"
bunu duyan leopar bir anda donmuş kalmış ve en yakındaki ağaca tırmanarak dalların arasına saklanmış. "tam zamanında kurtardım yoksa bu köpeğe yem olacaktım" diye düşünmüş leopar.
bütün bunlar olup biterken bir başka ağacın üstündeki bir maymun olanları izliyormuş.
akıllı maymun, bildiklerini kullanarak bundan sonra leopardan kurtulabileceğini düşünmüş. leoparın yanına giderek neler olduğunu anlatmış.
leopar köpeğin yaptıklarına çok sinirlenmiş ve maymuna:
-"atla sırtıma, gidip şunu yakalayalım" demiş.
ancak minik köpek neler olduğunu ve leoparın sırtında maymunla birlikte süratle kendisine yaklaştığını fark etmiş. "şimdi ne yapacağım" diye düşünürken kaçmaya teşebbüs etmemiş. bunun yerine arkasını leoparın geldiği yöne dönerek, kemikleri kemirmeye devam etmiş.
tam leopar saldıracakken yine kendi kendine konuşmuş;
-"bu aptal maymun da nerede kaldı? yarım saat önce bir leopar daha getirsin diye gönderdim, hala haber yok!"

çocuğun biri kumsalda oynuyormuş. polisin biri de sahilde kızları kesmek için dolaşırken bu yavrucağa rastlamış. gülerek eğilmiş ve sormuş:

- napıyosun sen bakim afacan?
- polis yapıyorum.
- aa ne güzel. nasıl yapıyorsun peki?
- kum koyuyum, su koyuyom, bok koyuyom polis oluyo.
- neee!

çotonk!

polis geri dönüşünde gene uğramış yavrucağın yanına:

- napıosun bakim bu sefer?
- asker yapıom.
- hımm, nasıl yapıosun peki?
- kum koyuyuom, su koyuyom.
- niye bok koymuyosun peki?
- bok koyarsam polis oluyo.

bir gün hoca göle yoğurt mayalamaya gitmiş. yanına işgüzarlardan biri yanaşmış bu esnada.

-hocam napıyosun?
+görmüyor musun, yoğurt mayalıyorum.
-hocam göl maya tutar mı hiç, olacak şey mi?
+sana ne ulan pezevenk sana mı soracam, deyyus.
diye bunun bi güzel ağzını burnunu kırmış hoca.


herkes haddini bilecek canım. sen kimsin ki hocayı sorguluyorsun, hayret bir şey.

efendim, günün birinde agzı feci laf yapan,susmak bilmeyen bir velet varmış. sabahtan akşama kadar çok konuştuğu için annesinin başına feci şekilde ağrılar giriyormuş. birgün annesinin canına tak etmiş ve çocuğu, birazda babası bu işkenceye katlansın diyerekten babasının işyerine yollamaya karar vermiş. annesi çocuğu elinden tuttuğu gibi caddeye çıkmış ve bir taksi çevirmiş. çoçuğu arka koltuğa oturtmuş ve taksiciye gideceği yeri tarif etmiş.yanlız bunları sölerken de taksiciye bir uyarıda bulunmuş: beyfendi mümkün olursa çocuga soru sormaya kalkışmayın çünkü konuşursa hiç susmaz ve susturmaya kalktığınızda da lafı gediğinize oturtur. bunu duyan taksici tamam demiş ve yola koyulmuşlar. yolda bi ara taksici boş bulunmuş ve çocuga büyüyünce ne olucaksın sorusunu yöneltmiş. çocuk başlamış sesli olarak düşünmeye:
-annem hemşire babam doktor olsaydı bende eczacı olurdum
-annem spiker babam gazeteci olsaydı bende muhabir olurdum
-annem iç işleri bakanı babam dış işleri bakanı olsaydı bende başbakan olurdum vs vs.....
taksici bunalmış ama çocuk susmuyor. adamın aklına bişey gelmiş.bunu yaparsam hem çocugu susturmuş olurum hemde güzel bi laf koyarım diye düşünmüş ve sormuş
+ annen orospu baban pezevenk olsaydı sen ne olurdun?
-taksici olurdum.
+......................

bir çift göl kıyısına balık tutmaya giderler. adam bota biner ve balık tutmaya gider. balıktan geldikten sonra balık ekipmanlarını bota bırakır ve dinlenmeye çekilir. kadının canı sıkılır ve botla biraz açılarak kitap okur. balık avlama yasağı olan bölgeye girmiştir.
-hanımefendi burda balık tutmak yasak görmüyor musunuz?
+ben balık tutmuyorum zaten
-ama tüm ekipmanlarınız yanınızda korkarım sizi karakola götürmeliyim
+eğer beni karakola götürürseniz bana taciz ettiğinizi söylerim
-ne tacizi hanımefendi
+tüm ekipmanlarınız yanınız da değil mi ?