çok pis damardan vurabilme potansiyeline sahip duman şarkısı. başlangıcı sıkıcı aslında da " sen gelirken ben gidiyorum dermanım yok ben ölüyorum ayrılırken ben içiyorum haberin yok ben ölüyorum.. " kısımları yarıyo insanı.
özellikle "sen giderken ben içiyorum" sözüyle beni benden alan,depresif ve alkollüyken dünya değiştirmeye vesile olabilicek,eşi benzeri ve bir tıpkısı daha olmayan,duman ın ikinci albümünün son şarkısı. *
dumanın 2. albümünü bana sevdiren iki şarkıdan birisi olan, inanılmaz gaz sözler içeren, özellikle girişi çok iyi olan, psikolojik durum kötüyse dinlenmesi önerilmeyen şarkı.
yeni ayrılan birinin kesinlike dinlememesi gerektiği, aksi halde gerçekten kimsenin haberi olmasyacağı durumlar ortaya çıkarabilecek, muhteşem duman şarkısı, albümün en iyi damamr şarkılarından....
sen gelirken ben gidiyorum ,haberin yok ben ölüyorum...
onsuzluğa alışılamadığında,yaşanan herşeye rağmen hala içiniz onu arıyosa,üstüne bir de bu şarkıyı dinlediyseniz yandınız...
duygulara tam anlamıyla tercuman olabilen müthiş şarkı.
bazı şarkılar vardır sanki tek bir cins için yazılmıştır. şebnem ferah'ın şarkılarında hissedilir genelde bu fakat haberin yok ölüyorum'da ne adam lafı geçer ne de kadın; yine de anlaşılan sadece gururlu bir adamın yaktığı ağıtın anlatılması sanki. o şarkıyı söyleyenin de etkisi olduğu kesindir fakat ilk dinlediğniz anda sadece gidenin arkasından ağlayamayan, serde erkeklik olduğundan atamayan filan kendini denize bir adam gelir akla. haberi olmadan onun ölen bir adam.
insan müzik yapsa, böyle bir şarkıya sahip olmak ister herhalde. söylerken de ağlamak ister.
(bkz: kaan tangöze)
"hiç bu kadar sevilmedin , gözlerinden okuyorum" cümlesinden sonra başka bir söz yazılmasına gerek olmayan, istenilen tüm duyguları iki cümlede verilip insanı düşüncelere salan; günlerce ağzıma takılıp, orada burada söylediğim ve insanların (özellikle annemin) benim için üzülmesine neden olan, "yahu şarkı güzel, ben normalim" açıklamaları yapmama neden olan aşmış parça. ayrıca bir kere çalındığında ard arda çalınacak şarkılardan biri olduğunu sanmaktayım ki tek sefer dinleyip bıraktığımı hatırlamıyorum.
dinlendikten sonra, arkasından gelen herhangi bir şarkının tad vermediği, dinledikçe bir daha dinlemek istediğiniz, ama her dinlediğinizde daha çok dibe vurduğunuz, daha sonra bağımlılığa dönüşen, son sözleri duyarken ve de son notalara basılırken yavaş yavaş hissettiğiniz sessizliktir..
bir çeşit virüs sanırım. bilgisayara yükler yüklemez winamp'a bir daha çıkmamak üzere yerleşiyor. winamp'ı isteğiniz haricinde açıyor, playlist'e tek başına yerleşiyor, repeat'i açıyor falan.
moral zaten bozuk,sınavlar üst üste gelmiş bir de sevgili terk etmişse, dinledikten sonra intahar etmemek için çok iyi bir sebep bulunulması gereken duman parçası. özellikle de şu kısmı insanaoğlunu mahveder niteliktedir:
haberin yok ben ölüyorum
sen gelirken ben gidiyorum
dermanım yok ben ölüyorum
ayrılırken ben içiyorum
haberin yok ben ölüyorum
(bkz: belki alışman lazım)
