gus van sant  

amerikan bağımsız sinemasının en önemli yönetmenlerinden biri.
my own private idaho, even cowgirls get the blues, drugstore cowboy gibi gençlik sorunlarına yönelen yönetmen, daha sonra biraz tarz değiştirerek can dostum( good will hunting) ve alfred hitchcock'un efsane sapık filminin yeniden çekiminine imza atmıştır.
1952 doğumludur.

2005 yılında gösterime girecek olan last days adlı filmin yönetmeni
ayrıca (bkz. elephant)

gerry filmiyle deneysel sinemanın havuzuna atlayan, bunda da bariz bir başarı sergileyen bağımsız yönetmen.

90'lı yıllarda sinemada ortaya çıkan new queer cinema akımının önde gelen yönetmenlerindendir.my own private idaho filmi ise bu akımın en önemli filmlerinden biri olarak kabul edilir. filmlerinin çoğunda mutlaka gay bir çift bulunur. böyle bir akımın sinemada kabul görmesi bu yönetmenin çabalarıyla olmuştur. elephant filmiyle cannes film festivalinde en iyi yönetmen ödülünü almıştır.

26ncı uluslararası istanbul film festivalinde onur konuğu olmuştur. aynı zamanda yapılan kapanış töreninde kendisine sinema onur ödülü armağan edilmiştir. sanırım bağımsız sinemaya kazandırdıklarını düşünürsek verilmiş olan bu ödül oldukça komiktir.

bağımsız bir ruh kategorisiyle 26ncı uluslararası istanbul film festivali nde izlediğim last days filminin yönetmenidir.
filmde o kadar sıkıldım ki,bir filmde bu yönetmenin imzası varsa o filmi seyretmeyi 2 kez düşüneceğim diyebilirim.

deneysel filmlerin üstadı. filmleri her ne kadar sıkıcı olsa ve yeterr!! dedirtsede izlemek lazım gelir.

televizyonda, sinemada veya rastgele biryerlerde denk geldiğim her gus van sant filminden önce bir kahve yaparım kendime, önce biraz ayılıp filmin uzunluğuna kendimi yavaş yavaş alıştırırım sonrasında da gus van sant'ın film üzerindeki ince oyunlarını çözmeye çalışırım.

açıkca söyleyeyim, pek kolay değil.

çünkü gus van sant garip bir adam, anlaşılması güç bir şahıs. hayır " tamam abi burada güzel anlatmış bak olayı" dediğiniz anda bile film uzuyor, beklemediğiniz bir yerlerde tekrar filme monte ediliyor (veya edilmediği de oluyor). bir de filmlerinde dikkat edin sahneden alakasız şeyler fazla gösterilir ve belki alakalı/alakasız üzerinde durulur. işte siz onu izleyip "hmm, yes vant, exactly" diyebilmiş iseniz bir fanatik gus vantcı olmuşsunuzdur, onunla aynı frekansa geçebilmişsinizdir.

(bkz: paranoid park)

(bkz: elephant)
(bkz: columbine lisesi)

(bkz: my own private idaho)
(bkz: river phoenix)

(bkz: milk)
(bkz: emile hirsch)

(bkz: paranoid park)
(bkz: gabe nevins)

yönetmen kadrosunda yer aldığı şöyle bir film var : paris je t aime

81. oscar ödül töreni sonrası kafasına sıkma olasılığı olabilir bu adamın. sen git hayatının bir dönemini minimal işlerde bir şeyler anlatmaya ada, sonra birileri çıksın kariyerinin yakın mesafeli şutlarından birini beğensin, ilgi göstersin.

filmografisi şöyledir:

milk (2008)
chacun son cinéma(2007)... to each his cinema
paranoid park (2007)
paris, je t'aime(2006) ... paris, ı love you
last days(2005)
elephant (2003)
best of bowie (2002)
gerry(2002)
finding forrester(2000)
psycho (1998)
good will hunting(1997)
ballad of the skeletons (1997)
four boys in a volvo(1996)
understanding (1996) (tv)
to die for(1995)
even cowgirls get the blues(1993)
bowie: the video collection (1993) (v)
my own private ıdaho (1991)
thanksgiving prayer(1991)
drugstore cowboy (1989)
five ways to kill yourself (1987)
my new friend(1987)
ken death gets out of jail(1987)
mala noche(1985)
the discipline of d.e. (1982)