hayatta içinde elektronik lafı geçen müzikleri dinlemem, hatta elektrogitarın sesini, kendine verilen elektrikten dolayı acıdan attığı çığlık olarak düşünürüm. müzikal açıdan nerden baksan baroktan başlayıp, günümüze kadar gelen ve akustik enstrumanları seven, ses sisteminin bi subwoofer ı olduğunu bile unutan bana, içinde elektrikli bilmemneli müzikleri cayır cayır dinlettiren grup. hayır 19.yy asilzadesi tavrım ne oldu şimdi bu müzikal zevkte diyecem ama, yaş kemale erdikçe söylevlerin yerini sadece zevk alabiliyor. gerçi flamenko gibi kendi topraklarında ayak müziği gibi görünen şeyler favorim olsa da.
criminal var bi, ne parça bea, bir parça olarak bünyemdeki etkisi,
jokeri gören alfred tezahüründe sinemalarda şu aralar.
ama tango şimdi, yani tango bu, boru mu, tango bu...
