1. bazen hayatın dalgaları zorlar insanı bir yerlere gitmeye, onlar hiç istemezlerken gitmeyi.. tamam işte aşkı buldum bu sefer demişsindir.. hayat hiç olmadığı kadar çekilebilir gelmeye başlamıştır onunla birlikteyken.. ertesi günün gelmesini iple çekmektesindir onun yanından ayrıldıktan sonra..ama içten içe de gitmek zorunda olduğunu biliyorsundur.. yaşadığın yer burası değildir.. her gün o sona bile bile biraz daha yaklaşmaktasındır.. sonunda o gün gelip çatmıştır.. veda etmeden gideceksindir.. böylesinin ikiniz için de daha iyi olacağını düşünürsün.. ama daha sonra onu son bir kez görmediğin için kendine kızacağını ve pişman olacağını da bilirsin.. o otobüse binerken sanki ayakların geri geri gitmektedir, onlar bile seni onun yanında götürmek istemektedir.. sonunda binersin o hayatından seni uzaklaştıracak olan otobüse.. otobüs ilerlemeye başladığı anda ruhundan büyük bir parça kopup okyanusa düşer.. kulaklıklarını takarsın rastgele bir şarkının başlamasını istersin neyin başlayacağı önemli değildir, sadece aklını biraz aşkından uzaklaştırsın yeter.. o sırada hayatın kahpelik katsayısından dolayı birden far away açılıverir.. birden hayat ifadesizleşir senin için.. gözlerinden akan yaşlara aship olamazsın her saniye ruhundan bir adım daha öteye giderken..
  2. derse 1 kez bile gitmese sınıfta kalacak öğrencinin içinde bulunduğu durumdur. nefret eder, gitmek istemez fakat 1 dönem daha kaybetmemek için mecbur gider.