çok uzun bir hikaye bu aslında benim açımdan..
ortaokul yıllarımı hatırlıyorum,yaş 13-14 o zamanlar..hani böyle metallica'nın metallica olduğu zamanlar..geceleri rock market var deli gibi slayer,sepultura klipleri dönüyor televizyonlarda..
nedendir bilinmez kendimi anneme bana gitar al diye baskı yaparken hatırlıyorum şimdi.çok afedersiniz daha horoz bile ötmezken karı-kız için gitar almış denilemeyecek yaştayım yani..velhasıl kelam anneme gitar aldırdım,hatırlıyorum dolar o zaman daha 9.000(eski parayla) liraydı..250 küsür dolara kalktık izmit'ten tünele gittik bir tane çakma ibanez almıştım..
gitar çalma sebebim yok benim,sebep içgüdüseldi sanırım..14 yaşında bir çocuk ve elektro gitar düşünün.çelik teller üzerinde bişeyler çalmaya çalışan bir çocuk eli..2 gün çalmaya çalışıp 3-4 gün parmaklarımdaki kesiklerin geçmesini beklerdim.ama yılmazdım deli gibi kasardım,kimseden bişey görmeden,duyduklarımı çalmak sadece..nirvana'dan polly adlı şarkıyı çıkarmıştım hatırlıyorum ama nasıl çıkarmışım şimdi aklıma geldiğinde hafif bir tebessüm ediyorum..
velhasıl kelam iyi ki başlamışım,iyi ki nereden geldiğini bilmediğim bu gitar çalma sebebi o gitarı aldırtmış bana.aradan neredeyse 10-11 sene geçmiş ve hala elektro gitarım yanımda,sağ tarafımda amfinin üzerine dayalı duruyor.kimbilir birazdan sıkılırım açarım bi joe satriani köklerim amfiyi eşlik ederim..belki bi hotel california solosu atarım..belki bir malmsteen..zaten haftasonu programım var(hani ekmek parası da kazanabiliyorsunuz..)..kısacası eğer sebebiniz gerçekten geçerliyse gitar çalmanın avantajlarının sadece karı-kız olmadığını göreceksiniz..
(bkz:
benim tek dostum içkim gitarım)