gitar askısı uzunluğuna göre tarz karakteristiği  

önce şunu belirtmek lazım ki sözü geçen gitar, ne türkü bar demirbaşı elektroklasik gitar, ne de kayahan' ın pantolon askılarıyla uyumlu seçtiği hülya avşar takozlu akustik gitarlarıdır. bu gitar ki isyanın simgesini rockla bütünleştiren hırçın alevli esp fly v ler, glam tutksuyla sevişen gibsonlar, öfekede vücut bulan jackso...

-abi naptın sen ya.. ne diceksen de..

öhemm..bildiğimiz elektro gitar işte. rock&metal piyasasını düşündüğümüzde kliplerdeki önemli bir unsur. ve şekil pazarlama açısından bakıldığında konser ve kliplerde gitarcıların gitarlarını hangi seviyede tuttukları, kuşkusuz gitarın soundundan daha önemlidir. bu mühimmiyat çevresinde bilinçaltımızda bazı bloklaşma ve sınıflar oluştuğunu gelin itiraf edelim. haydi hoba, peki etmeyin..

- göğüs hizası - gitarcı bileklerini daha rahat hareket ettirebilmek için gitarı olabildiğince yukarı çeker, ufak bir hata onun yaptığı müzikte büyük sıçışlara sebep olabilir. progressive rock/metal, fusion, caz çalan gitarcılar genelde gitarlarını bu hizada tutarlar. görünüş itibariyle pantolonunu koltuk altına çekmiş, sümüklü ekose mendili elinde tutan bir ilkokul çocuğunu andırsa da profesyonelliğin imzasıdır.

[bişey]acil servis diye bir grup vardı, onun solak gitaristi de buraya kadar çekerdi gitarını..ama pek de kasmazdı..öyle..[/bişey]

- bel hizası - en sık kullanılan hiza. pop, rock, pop rock, metal gibi geniş bir skalada etki gösterir. bu yüzden görünüşe göre yorum yapmak göt olmalara sebep olabilir. blink 182 beklerken amon amarth aradan uzatır, sentenced beklerken avril lavinge tokatlar. o yüzden birkaç nota duymadan yorum yapmamakta fayda var. bukalemun ve çekingen karakterde, brütüs gibi bir hiza. bir de level atlamış virtüözler gitarlaını göğüs hizasıdan buraya indirirler. satriani, vai, malmsteen, petrucci bunlara birkaç örnek.

- taşşak altı hizası - "diz üstü" de diyebilirdik ama 'taşak' deyince daha geniş kitleleri vurur diye düşündüm. james hetfield icadı, imzalı. yırtık kotla, deri pantolonla uyum sağlar. metalin kalbinin attığı yer göğüs kafesi değil tam olarak testesteron aromalı taşak hizasıdır, bu yüzden en gral metal alemi gitarcıları gitarlarını bu hizada çalarlar. güzellik ayrıntılarda gizlidir hesabı sol bacağın biraz önde olması yeğdir.(sağlak gitarcılar için)

- ayak bileği hizası - evet... zurnanın son deliği, elmanın kafasına düşen newton, makinelerin dünyayı ele geçirdiği zaman falan sanmayın! bi bok değildir ayak bileği hizasında gitar çalmak korkmayın. gitarcının kirli çalmak, sıçmak gibi endişeleri yoktur. teller kopmuş, akord kaymış ilgi alanına girmez. onu ilgilendiren gitar çalarken kaç cm zıpladığı, belini kaç derecelik açıyla kambur
yapabildiği, pogo yapan dinleyici sayısı, konserde memesini açan hatun yüzdesi gibi mühim(!) istatistik ve şekillerdir. hard core/numetal denilen tavşanın suyunun suyu bir tarzda kümelenmişlerdir bu gitarcılar. kafaları rastalı değilse dazlaktır, dazlak değilse rastalıdır. isim verip rencide etmek gerekirse korn, limp bizkit, marilyn manson ve akraba evlilikleri mahsülleri diyebilirm.

teknik olarak bakılınca gitarı ayak bileği ya da dizüstü hizzasında çalmak sol eli(solak bir gitaristseniz sağ eli) çok yorar ve bileklere tam hikm olunamaz.e hal öyle olunca da çok iyi çalınamaz.fakat gitarı boyun omuz hizzasına kadar çekip çalmak da sağ elin fazla bükülmesi(özellikle bas gitaristlerde görülür) belli bir zaman sonra bilekteki karpal tünellerin içinden geçen damarları sıkıştırmasına ve karpal tünel sendromuna yol açar.
onun için kişi kendisinin en raha ettiği askı uzunluğunu bulmalı tecrübe etmeli ve ne sağ ne de sol elin bileklerini ya da herhangi bir kısmını incitmeyecek şekilde çalmalıdır.ayrıca askı boyu kesinlikle karizma için araç edilmemelidir.

hetfield'ın tarzı mükemmeldir. duruşu bile gaza getirmeye yeterlidir. bacaklarını açıp çalması, gitarın o kadar aşşağıda durmasına rağmen hem çalıp, hem de "oww yeah!" gibi nidalarla gaza getirip vokal yapması onu diğerlerinden ayırır...

(bkz: gitar askısı uzun olanın penisi de uzun olur)

aslında kişilerin karakterlerinden çok anatomik yapılarıyla ilgilidir aynı zamanda gitarın anatomik yapısıylada ilgilidir
jackson dinkyler hatta neredeyse bütün stat kasalarda (dinky biraz daha kalın ve büyük sanki) yukarıdaki cutaway göğüsün bittiği hizadayken gibsonu aynı hizaya getirdiğinizde gitar strata göre çok yukarıda kalır
bence en rahat pozisyon sol bacağınızı biraz öne attığınızda alttaki girintiyi bacağınıza hafif oturtabildiğiniz yüksekliktir, hem rahat çalınır hemde güzel durur

hatta gaza geldim bende minik çaplı tespit yapayım
göğüs hizasında çalan gitaristler: bu gitaristlerin hatrı sayılır bi bölümünün gözünü saptan ayırmayan ve sahnede hareket etmeyen bacakları bitişik gitaristler olduğu tarafımdan gözlemlenmiştir*
yine tarafımdan yapılan bi tespit olarak fazlaca teknik olabildiğince dijital tonlara sahip duygu yoksunu gitaristlerdir, sınıfın inekleyen başarılı öğrencileridir

göbek hizasında çalan gitaristler: genelde dolma parmaklı dolayısıyla horizontal hakimiyeti nispeten kısıtlı gitaristlerdir, bu gitaristlerde hafiften öne eğilip gitarı bacaklar arasına alıp sahne dibindekilere yeeea!! diyemezler, sınıfın efendi, sağlam adamlarıdır

bel hizasında çalan gitaristler: gitaristlerin geneli bu hizada çalar, normal oturma pozisyonundan biraz daha farklıdır ama kolay alışılır, sahnede göze batmaz hatta sololarda genelde bacaklar açılıp gitar bacağın iç kısmına yaslanır, karşıdan bakıldığında \ pozisyonda karizma bile yapılabilir
sınıfın gelen öğrenci kadrosudur, iyisine aferin, kötüsüne eh denir

kasık hizasında çalan gitaristler: hımm genelde dikkat çeken adamlardır ama 2ye ayrılırlar çalanlar ve çalamayanlar. çalamayanlar genelde * punk, nu-metal yada az çok piyasa tabir edilen gitaristlerdir, gerçekten karizma yapılabilir. sınıfın derslere kafası basmayan ortamcı tipleridir
çalabilenlerde her sınıfta olan herşeyi düzgün hem zeki hem sosyal tipleridir. az bulunur sağlam adamlardır gerçekten çalabiliyorlarsa sahnede görmek istenilen adamlar bunlardır
(bkz: doug aldrich)
çalmak, çalamamak eylemi 80lerin gitar tanrılarına inanan gitar çalmanın gereklilikleri olarak solo atabilmeyide gören sözlükçünün kendi düşüncesidir, solo atmak saniyede 20 nota basmak yada nakarattaki vokali gitarla yapmak değildir.

örneğin john petrucci'nin de gitarı tutuşu kendine hastır ve bir hayli yukarıda tutar. hem tarzı hem de gruptaki pozisyonu açısından zaten olması gereken de budur. attığı soloları kasık hizasında bir gitarla çalmak zaten ütopik bir şeydir. velhasıl gitarı aşağıda tutanlar daha çok ritim gitaristlerdir. (bkz: james hetfield)