gidiyorum  

çok kısa olmasına rağmen söylemesi pek de kolay olmayan, söylendikten sonra pişmanlık duymaya neden olabilecek, son anlamındaki bir cümlecik..

gitmek fiilinin birinci tekil şahsa göre çekimlenmiş şimdiki zaman hali

(bkz. git)

(bkz: neden bu vedasız ayrılık)

(bkz: baş baş)

çölde bir yolcu gibi yalnızlığım içinde
kavrulup gidiyorum
serseri bir rüzgar gibi hep ganimet peşinde
savrulup gidiyorum
serçe kadar pervasız, bir günden ötekine
atlayıp gidiyorum
bütün kumaşlarını açtığım gibi yine
katlayıp gidiyorum
bir kış güneşi gibi ben keyfimin esiri
görünüp gidiyorum
ne belli yerim var, ne de sevdiğim biri
sürünüp gidiyorum

cahit sıtkı tarancı

orjinal adı hoşçakal olan,çok geç farkettiğim bir kazım koyuncu şarkısı...

işte gidiyorum
birşey demeden
arkamı dönmeden
şikayet etmeden
hiçbir şey almadan
birşey vermeden
yol ayrılmış
görmeden gidiyorum...

ne küslük var ne pişmanlık kalbimde
yürüyorum sanki senin yanında
sesin uzaklaşır her bir adımda
ayak izi kalmadan gidiyorum...

gerdiğin tel kalbimde kırılmadı
gönül kuşu şarkıdan yorulmadı
bana kimse sen gibi sarılmadı
ışığımız sönmeden gidiyorum...

kazım koyuncu'nun ve sezen aksu'nun unutulmaz parçaları.
kazım koyuncu versiyonu bana hep daha karamsar gelmiştir.arkasını bile dönmeden herşeyi bırakıp gitme ihtiyacı olan bir insanı dile getirir.
sezen aksu ise nasıl bir ruh haliyle yazmıştır "sana korkular bıraktım birde yeni başlangıçlar" cümlesini gerçekten merak ediyorum.
her iki şarkıda içini burkar insanın.gitmek kolay gözüksede aslında en zor olandır çünkü.

süper bir zardanadam şarkısı. tamamböceği albümünde bulunmaktadır.

her şey güzel olsa da, her zaman bir terslik var,
kaçmalıyım buralardan arkama bakmadan,
bundan sonra anladım ki hayat rahat vermez,
ben de karar verdim bugün; herşey boş!

vazgeçtim bu akşam herşeyden vazgeçtim ben,
bavulum hazır yarın giderim bu şehirden,
yolum açık artık, bıktım sürünmekten,
vazgeçtim ben artık, gidiyorum, henüz gün doğmadan,
gidiyorum, arkama bakmadan, gidiyorum...

yine o sabahlardan, henüz gün doğmadan,
alır başımı giderim ben, ben buralardan,
vazgeçtim ben herşeyden, ne bekler beni bilmem,
kendime söz verdim ben, geriye dönemem.

hep zaman tanıdım bu şehre sabrettim,
hep ben ağladım, bir kişi eksik ne farkeder,

gidiyorum o zaman döner miyim bir daha bilmem!

(bkz: gidiyorum bu)
(bkz: ah muhsin ünlü)

x:gidiyorum...
-nereye dur gitme!
bırak kadının olayım.

ama bu diyalog yürek ister işte.

bu başlığı taşıyan bütün şarkılar garip bir biçimde çok güzel oluyorlar. kah sezen aksu olsun kah kazım koyuncuöyle bir okuyor ki kendimi de götürmesem ben de gidicem...

işte gidiyorum,
bir şey demeden, arkamı dönmeden,
şikayet etmeden, hiçbir şey almadan,
bir şey vermeden,
yol ayrılmış görmeden,
gidiyorum...

hayat mutsuzlukla harcanacak kadar uzun değil sevgilim. dışarıda bir yaşam var, heyecanlarıyla, mutluluklarıyla, cıvıl cıvıl akan bir yaşam. biz burada "biz" olabilmenin kavgasını verirken, ve tüm mutsuzluğumuza rağmen bunu başaramazken, dışarıda bir yaşam geçiyor. doğan her güneş için ömürden gidiyor derler. ömrümüzden gidiyor sevgilim. hayat ellerimizden akıp gidiyor...

madem ki istiyorsun öyleyse durma git
beni düşünme rahat ol yalnız kalabilirim
sende bilirsin hiç bir acı sonsuza dek sürmez
hatta her an yeniden sevebilirim

mutlu olmak istedim ben sadece. seninle ve mutlu olmak istedim. sensiz mutlu olmamın imkanı yoktu sanki. öyle çok sevdim ki seni, sen olmazsan gülemem, sen olmazsan yaşamayı sevemem gibi gelmişti. oysa çok sevmek yetmiyormuş mutlu olmak için. tek istediğim mutlu olmaktı. seninle mutsuz olmaktansa, sensiz mutsuz olmayı kabulleniyorum şimdi. belki sadece birimiz mutlu olabiliriz böylece...

senin mutluluğun benim sevincimdir sevgilim...

ne küslük var ne pişmanlık var kalbimde
yürüyorum sanki senin yanında
sesin uzaklaşır her bir adımda
ayak izim kalmadan gidiyorum...

seninle olmak her şeye değer demek isterdim sana. seninle olmak için mutsuzluğu göze alabilirim demek isterdim. ama olmadı. "biz" olmayı başarabilseydik, sınırsız, çıkarsız sevebilseydik, belki. sana karşı hiçbir kızgınlık yok içimde. sen her zaman seveceğim ama mutsuzluk içinde anımsadığım hoş bir anı olacaksın.

ikimiz içinde doğru olan böylesi git
inan bana sandığın kadar üzgün değilim
içimde yepyeni bir hayata başlamanın
sevinci ve heyecanı var artık git...

belki böylesi doğruydu. hiç doğru insan olamadık birbirimiz için. doğru yaşam değildi. doğru zaman değildi. oysa çok sevdim seni. sen her zaman çok sevdiğim ve asla unutmak istemeyeceğim acı bir anı olarak kalacaksın sevgilim.

git...
git...me dur ne olursun
gitme kal yalan söyledim
doğru değil ayrılığa daha hiç hazır değilim
aramızda yaşanacak yarım kalan bir şeyler var
gitme dur daha şimdiden deliler gibi özledim
`
kazım koyuncu`(bkz: gidiyorum)
sezen aksu(bkz: git)

gitmenin en ağırını, en ağrılısını anımsatan, iç kazıyan bir kazım koyuncu şarkısı.
"ne kadar az yaşıyoruz, ne kadar az.." dedirtiyor her kulağa değişinde..

çok ama çok güzel bir bora öztoprak şarkısı. eskilerden. yapılmıyor şimdi böyle şarkılar.

duyardım gök yüzünü
sana yorardım rüzgarı
sahilde kırık bir sandelye
yüzümde tuzdan bir maske

kurardın soframızı
hergün beklerdim sesini
kadehte eski bir kulube
içimde senden bir kalem

yokki günahın desemde
avunsamda ne fayda
duymuyorsun yoksun hala buralarda

gidiyorum artık yeter
yüklenip yarınlarımı
bir gül bıraktım yerime
hayaldin sen gidiyorum

(bkz: gitme)

askerdeyken keşfettiğim, her gece koğuşta yatarken söylediğim kazım koyuncu şarkısı. kimseyle geçinemeyen, herkesi kıran tiner, uyuşturucu vs her şeyi denemiş elemana mp3 çalardan dinlettikten sonra en yakın arkadaşı olmuşluğum, ve her gece o şarkıyı dinlemek için kendime yalvartmışlığım vardır.
bir rdmye bile dinginlik veren bu şarkı benim tamamen dinginleşmiş ruhumu alt üst eder, kayıplara karışırım.

bana kimse sen gibi sarılmadı
ışığımız sönmeden gidiyorum.

ne başkası oldu ne de olacak,
sen çalmazsan kapım açılmayacak.
şimdi içimde yanan bu ateş,
sanma ki bir son bulacak...

hiç utanmam gülüm divaneyim,
parçalanmış dünyam viraneyim.
seni her şeyden çok, çok istedim.
vuruldum avareyim.

ne olurdu benim olsan?
şu yaralarımı sarsan.
bıktım artık yol almaktan,
önüme çıkıp durdursan..

gidiyorum buralardan,
tüm rüzgarlar senin olsun.
benden ayrı rüyadasın,
dilerim bir gün uyanırsın......

yıllar sonra bir gün yaşlandığında,
o ipek saçların ağardığında,
kuru yaprak gibi dağaldığında,
kalırsın tek başına.

oysa seni ne çok, ne çok sevmiştim.
tüm çiçeklerimi sana dermiştim.
şimdi ellerim boş, yüreğim sarhoş;
oysa neler ümit etmiştim...

ne olurdu benim olsan?
şu yaralarımı sarsan.
bıktım artık yol almaktan,
önüme çıkıp durdursan..

gidiyorum buralardan,
tüm rüzgarlar senin olsun.
benden ayrı rüyadasın,
dilerim bir gün uyanırsın......

bir ayna ekolü olarak şarkı sonunda şiir:

elimde eski bir aşktan kalma tutku damlacıkları
arkamda dizboyu balçık hatıraların cığlıgı var
yırtmış atmışım her şeyi
bir ben kalmışım ortada
bir de sen içimde, taa şuramda

kendimden geçiyorum
özlemişim seni bir tanem
gel döndür beni bu yollardan
hadi bekliyorum...

(bkz: kıraç)

"bana kimse sen gibi sarılmadı" dedikten sonra gözlere yaşlar iner, dalar o gözler, akıl eskilere gider, eski sevgili başlıklarında ararsınız sizi anlayabilecek birilerini.

gitmek kolay değildir, herşeyi bırakmaktır, bir daha dönmemeyi göze almaktır, ki çok zordur bunları göze alabilmek.

sezen aksuya ait bir trip-hop örneği.

yunancası fevgodur.
inanılmaz ötesi bir haris alexiou şarkısıdır aynı zamanda.

gidiyorum nasıl da ağır bir kelime;kararınızdan geri dönerseniz kararsız, korkak biri olursunuz,geri dönmezseniz de yitip gitmiş yok olmuş olursunuz.anlayacağın her ne yaparsan yap bir kaybeden cümlesidir "gidiyorum".ve bazen bu kayıplar hayatta bir daha eşine rastlanmayacak cinstendir.ama bir yerlerde tıkanıp kaldıysa insana sadece birkez bahşedilen yaşam ve yerinizde sayarken çıkardığınız patırtı iyiden iyiye rahatsız edici olmaya başladıysa ,bazen kendinizi kazanabilmek,hayatınızın kalp atışlarını avuçlarınızın arasındaki korkmuş bir güvercin gibi hissetmek için gitmeye cesaret edebilmelisiniz.
gidiyorum...
canımı acıtıyor bu kelime,insan kendini arabalarla dolu tamamen yabancı bir caddeye öylece bırakılmış kedi yavrusu gibi hissediyor.annesinden koparılmış...yapayalnız...ve kimse bilmiyor ki yalnızlık denen; sadece insanın canını yakan,kavurucu özlemden ibaret.şiddetle savunulan ve kaçınılmaz olduğu iddia edilen yalnızlık yardım için ağlayan sessiz bir feryat gibi..ama kimse bilmiyor, kimse duymuyor.
gidiyorum...
belki de kimsenin umrunda değil gidişim,kimse bilmiyor,duymuyor..ve görmüyor.şu eski tavşan ve dağ hikayesi..dağ olduğu yerde duruyor da tavşan hangi çakalın mezesi olur bilinmez..dağ tavşanı allaha emanet etmiştir belki de..anlayacağınız tavşan allaha emanet.hem dağ dediğin taş yığını değil mi..oturup ağlayacak değil ya..
gidiyorum...
emosyonel hissizlik,karizmatik bir tıbbi terim yakıştıracak olursak duruma belki yapacağım bu olur.daha az sevinç,daha az acı.birgün cerrah olursam ben de öyle yapmayacak mıyım?hastalıklı kısmı almak için önce uyuşturup sonra hastayı iyileşmiş ama eksik bırakmak..bana da aynısı olacak belki de; daha iyi ama eksik biri olacağım.şarkıda dediği gibi, bakalım;rüzgar bizi götürecek.
gidiyorum,günün birinde işlek bir caddede karşıya geçmeye çalışırken bir karga cevizini yolun ortasına düşürmüştü,tam onu almaya çalışırken bir araba geçti üstünden yaralandı.sonra bir araba daha ve bir tane daha...birkaç dakika içinde onlarca karga toplandı. zavallı karganın başında öyle içli ağlıyorlardı ki...sahi gidenin ardından kaç gün ağlanır?o ağlayan kargalar nerededir şimdi,hatırlıyorlar mıdır o biçareyi..

kırılabilme insanlara bahşedilen sevebilme yetisinden ayrılmayan birşey ne yazık ki..ben çok sevdim sevdiğim kadar da kırıldım.olsun..değerdi.

gidiyorum.

(bkz: iyiydik be)
(bkz: daha karpuz keseceydik)

(bkz: escapism)

gidiyorum kelimesi kullanıldıgı yere göre degişir.bir anlamı tehdit içerirken,diger yandan lütfen beni bırakma gitmeme izin verme anlamındadır.