dökün bütün yalanlarınızı içinizde ne kadar varsa.
kendinize bile söyleyemediğiniz ne varsa kusun.
yada bilip de sakladıklarınızı dökün bu gece.
bir köşeye çöküp kapanıp ağlarken ben,
gelin yanıma yine.
omzuma dokunup neyin var diyin.
acıyor musun diyin.
nasıl acıdığımı nasıl acıttığınızı bile bile.
geçin karşıma dimdik durun ayakta geçecek diyin utanmadan.
avucumu açayım yine.
ellerime bırakın yalanlarınızı.
avunayım yine onlarla olmayacağını bile bile.
yine kandırın beni.
pis pis gülümseyin sonra ben avucumdaki yalanlarla boğuşurken.
inandı yine diyin.
kandırdık yine diyin.
yine iyi olacağını sanıyor diyin.
kendimizden yaptık o da artık yalanlara inanıyor diyin.
bırakıp gidin sonra beni o karanlık köşelerde.. avuçlarımda yalanlarınız.
alın yalanlarınızı,maskelerinizi çıkın gidin hayatımdan.
ben doğrularımla o köşede ağlamak istiyorum.
o ıssız sokağın o pis köşesinde ağlayarak ölmek istiyorum.
çekin yalancı ilgilerinizi yaşanmışlıklarınızı üzerimden.
yalan cümlelerinizi “seni seviyorum”larınızı istemiyorum.
söylediğinizde ne kadar iyi hissettiriyorsa o yalanlar kendimi,
çöküşümü de o kadar hızlı hazırlıyor.
yalan olduklarını anlayınca o kadar acıtıyor yine “seni seviyorum”larınız.
gerçeklerden bahsetmeyin bana gözlerinizde yalanların ışığı varken.
üzülmüş gibi yapıp istemeden oldu seni kırmak istememiştim demeyin bana.
bile bile kırmak için yaptığınızı bilirken ben.
kırmaya mahvetmeye odaklanmış hayatlarınız çünkü.
başkalarının yaptıklarını suçu olmayanlardan çıkarmaya.. çekin gidin başımdan.
rahat bırakın beni köşelerimde.
alın sahte gülümsemelerinizi,ilgilerinizi üzerimden.
alın pis yalanlarınızı avuçlarımdan..
çekin gidin artık!!!
*