giderayak  

bir nazım hikmet şiiri

giderayak işlerim var bitirilecek,
giderayak.
kurtardım ceylanı avcının elinden
ama daha baygın yatar ayılamadı.
kopardım portakalı dalından
ama kabuğu soyulamadı.
oldum yıldızlarla haşır neşir
ama sayısı bir tamam sayılamadı.
çektim kuyudan suyu
ama bardaklara konulamadı.
güller dizildi tepsiye
ama taştan fincan oyulamadı.
sevdalara doyulamadı.
giderayak işlerim var bitirilecek,
giderayak.

bir orhan veli şiiri...

grup tını'nın "öğrenci indirimi" adlı albümündeki yorumu çok güzeldir...
feridun düzağaç seslendirir...

handan,hamamdan geçtik
gün ışığındaki hissemize razıydık
saadetinden geçtik
ümidine razıydık
hiçbirini bulamadık
kendimize hüzünler icadettik
avunamadık
yoksa biz...
biz bu dünyadan değil miydik?

artık gitmeye yüz tutmuş şahısların son anlarında yaptıkları şeyler, söyledikleri kelamların zamanlaması için kullanılabilir.

an gelir
hatırlayıverirsin
nedir seni bu kaçışa zorlayan
düşüncelerin çarpıştığı
ve düşüncelerinle saklı
ya da kavgalı
kalınan yerden
kaçışın
öyküsü
ve hatırlayıverirsin
neden dönmemen gerektiğini...

bir cyrano şiiri.

hayatımı öldürdüm sanki,
anılarımı poşetlere dolduruyorum,
bir pardesüyle başlayıp, aynı pardesüyle biten
bir stampol trajedisi, dört kış görmüş boru değil,
pardesüyü burada bırakıyorum.

üzerine bolca çeşit çeşit alkol
daha ziyade şarap,
sigara külü ve çekirdek kabuğu dökülmüş,
bir emanet halıfleks,
bana hatırlatacağı şeyleri hatırlamaktan korkuyorum;
halıfleksi burada bırakıyorum.

nadiren ama her defasında leziz pişirmiş,
ve mutlaka keyifli yemelere aracı olmuş,
ama aslında daha çok,
saç yıkamak için su ısıtılmış
bir bakır tencere,
doğurmasını isteyeceğim tek tencere bu,
tencereyi burada bırakıyorum.

bir şeyleri burada bırakıyorum;
kendimi bir parçasını tam burada,
bir parçasını evin bir yerlerinde,
yine bir parçasını stampol'un muhtelif yerlerinde,
kendimin bir parçasını "sen" denen şeylerde,
bırakıyorum,
giderayak, kendimi, paramparçalıyorum.

kedileri, horozları, örümcekleri,
uyutmayan horozları vurmak için aldığım oyuncak tabancaları,
şu lanet lahmacuncunun kartını,
kolumun alçısını, televizyon sancısını,
boyumun ölçüsünü,
giderayak,
sigarayı da bırakıyorum.

geldiğim gibi gitmiyorum,
gittiğin gibi de değil,
ama mecburen seni de,
oralarda bir yerde,
ama maalesef burada
ve ne mutlu ki şuramda,
şuramda, şurada ve şuracıkta
bırakıyorum.

tarık minkari, muazzez ilmiye çığ, hayrettin karaca ve aydın boysan'ın kanal b'de yayınlanan programı. hepsi birbirinden donanımlı, hoş sohbet duayenleri onlar terk-i diyar eylemeden önce izlemek gerekir. hepsi çok şeker ama yine de hüzünleniyor insan. programın adı da bu duyguyu besliyor. sanki giderayak uğramışlar da programdan sonra kazılmış mezarlarına gidip yatacaklarmış gibi. hüznüm tarifsiz.

bir internet şiiri:

www.giderayak.com

sizi bir yerden bir yere götürmek üzere alternatifleri sıralıyor. umarım ki ilerde çok daha kapsamlı hale gelecek.

kanal b'de her denk geldiğimde yüzümde buruk bir gülümseme oluşturan, güzel insanların, güzel sohbetler yatığı bir program.