gidenlerden  

mustafa sandal'ın kendi bestesi olan güzel ve duygusal bir parça.

bak, şu halime bak da gör
al o kadarını al bir de benle bol
sözüm birtek sana selam gönder bana
sözüm birtek sana selam gönder bana

bak, şu halime bak da gör
al o kadarını al bir de benle bol
sözüm birtek sana selam gönder bana
sözüm birtek sana selam gönder bana

oldu bir kez oldu
bir gül soldu degişmez, ah
oldu bir kez oldu
bir gül soldu sevismez, ah

gidenlerden bir tek seni bana ekledim
seni deli gibi bekledim gidenlerden
gidenlerden, aaah
bir tek seni bana ekledim
seni deli gibi özledim gidenlerden

"kimler gitti kimler kaldı sensiz olmadı bu hayat yerin dolmadı" şeklinde kısaltılacak parça.

gidenlerden bir tek seni bana ekledim
seni deli gibi bekledim..

(bkz: aynen yaşanmıştır)

dinledikçe aklıma direk 96 yazını getirir. bacak kadar boyumla burgaz'daki yazlığın verandasında mahalleye mustafa sandal konserleri verirdim, malum o zamanlar onun arabası var hit olmuştu, tüm çocuklar severdi.

gelelim şarkıya. mustafa sandal'ın sadece şimdiki halini bilenler "lan bu herif nası böyle bi şarkı yapmış" diyebilir. 90'ların elektro altyapılı pop şarkıları arasında en iyilerinden. adam sesini de iyi kullanmış. keşke hep böyle şarkılar yapsaydı, "pazara kadar fizana kadar mezara kadar" muhabbetlerine girmeseydi musti. neyse canı sağolsun.

genel manada çok anlamlı sözleri olmasa da özellikle "gidenlerden bir tek seni bana ekledim, seni deli gibi bekledim" kısmı şarkıyı oldukça iyi kotarır*. beste olarak da oldukça başarılı diyebiliriz. tek düze ritmleri 90'lı yıllar işi ve amatör görünse de sever sayarım.

şarkıyı ne zaman dinlesem seyahat ederken arabada dinlenmesi oldukça güzel olabilir düşüncesi gelir aklıma. arabam olunca deneyeceğım. jim carrey'in eternal sunshine of the spotless mind'da yaşadığı ayrılık sonrası araba sürerken everybody's gotta learn sometime dinleyip tribe girmesi temalı bir şeyler yapmayı düşünüyorum.

kulağa fena halde yumuşak gelmesine rağmen içimi delik deşik eden şarkı.

(bkz: gölgede aynı)

mustafa sandal'ın en iyi şarkısı

daha çocukken, cdler yokken, empeüç player denilen şeyin esamesi okunmuyorken, hiç bir şarkıdan saçma anlamlar çıkartmıyorken, yani eskiden çok eskiden, kaset olarak bozulana kadar dinlediğim musti albümündeki en güzel şarkı.
gidenlere selam olsun.

muadili için:

(bkz: en kötü ihtimalle)

mustafa sandal'ın ender güzel şarkılarından bidir. diğeri için;
(bkz: yokluğunda çok kitap okudum)

şaşırtıcı bir şekilde mustafa sandal'a ait olmasına rağmen güzel olan şarkı. demek ki önyargılı değiliz, yapabildin mi olmuş diyoruz. arada saçma sözler de geçmiyor değil ama şarkının ana teması ve müziği falan güzel valla.

girişindeki solonun bana her nedense david gilmour' u ve onun sololarını hatırlattığı, mustafa sandal' ın nadir güzel şarkılarından birisi.