yanlıs hatırlamıyorsam "daglardan sorun beni" adlı tarihi kitabın ana karakteri, kızılderililerin kahramanı.
bu kişi yalnız kaldığında gidip askerlere teslim olur, sonra orda kışkırttığı adamlarla hapisten kaçıp tekrar isyan başlatır. bu işi bir kaç kez tekrarlamıştır.
ayrıca inanılmaz gerilla taktiklerine sahiptir.
kaktüslere kıyafet girdirip karşı orduyu oyalar. çünkü kıyafetler rüzgardan sallandıkları için zaman zaman karşı ordunun üzerine doğru koşar, zaman zaman kaçar gibi görünmektedir. karşı ordu bu yüzden kararsız bir şekilde beklemede kalmak zorunda kalır.
büyük bir süvari birliğine uzun otların arasından doğru ateş açar. peşine düşen orduyu hilal şeklindeki bir tepenin tam ortasına kızılderili ateşlerinin ortasına sokar.
bir grup kızılderiliyi köle taciri kılığına sokar. köle kılığındakiler ise kıyafetlerinin içinde tüfekler taşımaktadırlar. kasabaya girince de silahları çıkartıp tüm şehri kadın çocuk demeden katlederler.çünkü kendi kadınları ve çocukları suçsuz yere tecavüze uğrayıp oldürülmüşlerdir.
"herşeyi açıkça bildikleri halde şimdi diyorlar ki, ben kötü biriymişim. hatta oradakilerin en kötüsüymüşüm. ben ne yaptım ki? ağaçların gölgesinde ailemle birlikte yaşayıp gidiyordum."
uzun süre meksikalılarla savaşarak mükemmel bir gerilla tekniği geliştiren apache halkının savaş şefi, toprakları ve onuru için bitmeyen bir mücadele yürüten geronimo, kızılderili mücadelesinin bir sembolüdür. ailesini katleden meksikalılar ile ölümüne bir mücadele veren goyathlay, meksikalıların taktığı geronimo ismi ile tanındı. cochiseden liderliğini devraldığı apache çeteleriyle arizona, meksika, sierra madre ve mogollon dağlarında geleneksel yaşam tarzı için mücadele etti. binlerce askere yıllarca kafa tutan büyük savaşçı, zaman zaman teslim olmak zorunda kaldı ancak ilf fırsatta kaçıp tekrar mücadelesine başlamaktan geri durmadı.
while they have been eating
the rain has started falling,
gradually gathering in strength;
what began a drizzle
has now become torrential,
and doesn't look like coming to an end.
the two bedraggled figures
that huddle in the doorway,
with nothing vaguely waterproof to wear,
are now secretly wishing
they'd listened to their mothers
when being told to always be prepared.
screaming
'geronimo!',
they run for it down the road;
with an arm around her waist
he leads her to a place
he knows.
soaked through, but happy,
they squelch up to the landing;
the room before them
makes a welcome sight.
the coal fire is throwing
strange shapes upon the hearthrug,
and crying out to be knelt down beside.
she pulls off her jumper
and flings it in the corner;
he picks it up and hangs it on a chair.
she puts on a record
and sings into her coffee;
he puts a blanket round her,
sits her down
and dries her beautiful hair.
özellikle yann tiersen versiyonunu her dinlediğimde yüzümde kocaman, ama kocaman bir gülümseme bırakan şarkı.
insan sonrasında hep kendini derin nefesler alırken buluyor.
amerikan temsilciler meclisi tarafından itibarı iade edilen kızılderili kahramanı. hayır amerikan temsilciler meclisi geronimo'nun tırnağı olsa gam yemeyeceğim. yazık oldu sana geronimo bu hallere de mi düşecektin ha?
efsaneye göre, geronimo ve arkadaşları meksika'nın güneybatısındaki robledo dağları'nda amerikan askerlerinden kaçarken bir mağaraya girmiş. amerikan askerleri mağaranın çıkışında beklemeye başlamışlar. beklemişler, beklemişler... derken geronimo'nun civarda görüldüğü haberi gelmiş. mağaranın ikinci bir çıkışı olduğu çok sonradan fark edilmiş. bu mağara hâlâ geronimo mağarası olarak anılır.
böyle bir adamın sömürgeciler tarafından mahkum edilip hristiyanlaştırıldıktan sonra ölmesi trajiktir.
