gerçek islamcı  

recai pengül yafta üretim merkezi iftiharla sunar: islam-islamcı oluyorsa ve gerçek islam varsa neden gerçek islamcı olmasın. sadece netleşmesi gereken bir muğlaklık var bu yaftada. islamcının gerçeğinden mi bahsediyoruz yoksa "gerçek islam"cıdan mı? benim kullanım şeklim şimdilik ikincisi yönünde.

gerçek islamcıyı ayırt etmek mümkün. birilerinin islam adı altında yaptığı x davranışını ele alın. "bu gerçek islam'da yok, bunlar islamı saptıranlardır. müslümanları asla temsil edemezler; bir müslüman örneği değildirler." diyen birisinin gerçek islamcı olma olasılığı ufak bir miktar artar. x'lerin sayısı artarken ve x'ler çeşitlenirken bu olasılık da 1'e yaklaşır.

gerçek islamcının en büyük özelliği islam'ın ne olmadığı konusunda sahip olduğu uzmanlıktır. gerçek islam'ı da tanımlayabilir yeri gelirse ama ayırt edici noktası bir militan gibi islam'a neyin dahil olup neyin olmadığı konusunda bir otorite olarak çalışması ve kendi hayat görüşüne uygun olan şeyleri islam'ın içine sokup, uygun olmayanları da gerçek islam değil diyerek dışlamasıdır.

islam konusunda nesnel çalışmalar yapan, otorite olarak sayılabilecek insanlardan farkı meselelere tarihî perspektiften değil, ahlakî ve kişisel perspektiften bakmasıdır. islam'ı "olan bir şey" olarak değil kendi kıstaslarına göre "olması gereken" olarak görür ve hisseder. elbette bu tek taraflı bir süreç değildir. islam'ı algılayışı, kişisel gelişim süreci içinde hayat görüşünü de etkiler. kemale ermiş bir gerçek islamcı, islam algılayışı ile hayat görüşünün mükemmel bir uyuma ulaştığı karmaşık bir sürecin ürünüdür ve illa da içinde yaşadığımz toplumun değer yargılarına ters düşmek zorunda değildir. bu açıdan bizim tespit edebildiğimiz gerçek islamcılar arada sırada tutarsızlığa ve toplumun genel ahlak kurallarıyla çelişkiye düşenler olur.

şahsen gerçek islamcı denen şeyin, tam da hoşgörülü islamcıların "dinimizi kötü gösteriyorlar, bunlarınki müslümanlık değil" dedikleri kişiler olduğunu düşünüyorum. çünkü bu hoşgörülü kesimin islamı sevimli göstermek adına islam'da yok veya çok da şart değil dediği şeylerin neredeyse tamamı islam'da bal gibi olan şeylerdir. zaten yanlış şurada: islam sevimli bir şey değildir. saf islam'ı savunan, hoşgörüsüz denilen adamlar çok daha gerçek islamcıdır, yok dinimiz hoşgörü dini, yok şöyle yok böyle diyenler ise islam'a laf gelmesin, insanlar soğumasın diye onu light'laştıran, pek de gerçekçi olmayan islamcılardır.

ha hangisini tercih edersin derseniz, gerçek islamcıyı tercih ederim. çünkü mensubu olduğu dini şirinleştirmeye çalışmadan ve insanları kandırmadan olduğu gibi, sevimsizliğiyle beraber savunur. light ve hoşgörülü islamcıdan daha dürüsttür. light islamcı genelde iyi niyetli insandır fakat yaptığı sahtekarlıktır. zaten ateist olduğunun farkında olmayan bu kadar fazla insan olmasının sebebi de bu light islamcı tipidir.

ayrıca islamcı olmadan müslüman olmak da mümkündür, var böyle tanıdıklarım, bunlar da light islamcılara daha yakındır ama islamcı denilemez.

hiç bi şeyin gerçeği olmadığını bir kez de islamcılık bağlamında tekrarlayan sözdür. gerçek islamcı ya da gerçek hristiyan, gerçek demokrat ya da gerçek bilimadamı diye bir ontolojik kategori yoktur. gerçek, araştırıcılarla değil sadece bulgularla ilgili bir niteliktir ve onları gerçek yapan gerçek olduğunu iddia etmeniz değil bulgularınızın doğruluğuna inanan başkalarının onlar hakkınızdaki fikirleridir. herkesin söylediği, başka insanlarca "doğru söylüyo icabında" diye nitelendiği ölçüde ve o kişiler arasında "gerçek" diğerleri arasında değildir. dolayısıyla bireysel algıların toplamı olarak bir toplumsal algı'dan bağımsız bir "gerçeklik" yoktur, ne bilim adamında ne de din mensubunda. bulgu veya yargılarınızın gerçekliği vardır ancak, ve bunlar da ne kadar çok kişiyle verifiye edilebilir olduğuyla değişir.

buna karşılık insanlar hayatı kendi gözlerinden görürler ve gerçek islam diye bir şey var olduğuna ve onun da kendi bildikleri olduğuna inanırlar. bir kişi etrafına bakarken aynı anda etrafın kuşbakışı nasıl göründüğünü de hayal edebilir. ama bu hayalin kendisinin de ancak bulunduğu yerden ve bulunduğu açıyla görebildiklerini kapsayacağını bilir, bu yüzden her ne kadar kuşbakışı bir bakış'tan bahsetse de herkes aslında kendi yerden gördüğünü anlatacaktır. kuşbakışı bakıyor olduğuna kendini inandırmak, yerden bakıyor olmamaya çalışmak fiilen gözüyle gördüğüne değil başka bir şeye inanmak olduğu için temel bir mantık silsilesi çerçevesinde dinden çıkmış olmaktır, dahası samimiyetsiz de bir bakış açısıdır, mümkün değildir çünkü gerçekte, sahtekarca bir şeydir.

dolayısıyla farklı dini anlayışların eşdeğer olduğu ve gerçek bir tanesinin olmadığına inanmak tanım gereği o inanışlardan herhangi birine mensup olmamayı gerektirir, ancak gerçekten inanan birisi "gerçek" bir tanesinin olduğunda ve diğerlerinin yanlışlığında direnecektir. bu anlamda birileri de "gerçek islam bu değil budur" diyeceklerdir, başka türlüsü mümkün değil.

ışığa tutulduğunda sol yüzeyindeki atatürk gözüken islamcıdır. chp'ye dahil olan son çarşaflı ve badem bıyıklı zatların gerçek islamcı oldukları iddia ediliyor.

ben bakmadım, görmedim ama sadece ışığa tutmakla yetinmem. kağıt kalitesine de bakarım. bir de pantolon cebinde yıkandıktan sonra deforme olup olmadığı da çok önemli.

islam'ı anlarken, onu hayatın herhangi bir sahasından (bilhassa toplumsal sahadan) istisna etmez ve "dindar"lığı sadece "ferdi ibadetler" olarak ele almaz. zira "din" diye bahsi geçen* budizm veya hristiyanlık gibi sadece bireye yönelik telkinleri olan bir din değildir. eğer o sübhan -eksiksiz ve hatasız- bir rabbin vazettiği bir din ise insanın bütün meselelerini çözebilmelidir. yani insanın kendisiyle, rabbiyle, diğer insan ve mahluklarla olan ilişkisine bir intizam vermelidir. ki veriyor. işte islamcı bunu ispata ve hakim kılmaya çalışandır. bir de islamcılığı, simitçi, kahveci, gazozcu gibi sadece bir ticaretten ibaret olanlar vardır ki siz onları gayet iyi biliyorsunuz.

(bkz: gerçek kötüler)

bence yok. çünkü ''bunlar da müslüman mı yeaaa... islam'a gölge düşürüyorlar'' lafını en az bir kere etmiş olmayana hackart bile vermiyorlar.

arabistanda kılıçla kafa kesmek şeklinde idamlar olur; ''bunlar gerçek islamı bilmiyorlar''. iran'da cinsel bir suça adı karışmış kadınlar taşlanır; ''bunlar zaten aşırı uçlar. recm olayının islamda yeri yok''. nijerya'da kadınlar sünnet edilir*; ''hayır efendim bunlar islamla örtüşmüyor''. daha kadın başını örtsün mü, örtmesin mi, uzlaşamamışsınız. sonra birisi çıkıp ''namaz beş değil 3 vakittir efendim'', aleviler müslüman mıdır, ateşe mi taparlar yoksa, mürtedleri ne yapalım, asalım mı, keselim mi -iran'da asıyorlar artık gerçi...

hayır, o kadar da zor değil ki. elimizde kaynak ve rehber olarak, bir adet kuran -indirildiği halini hep koruduğu ve kıyamete kadar da koruyacağı rivayet edilen-, bir de hadisler var. ulan bu kadar basit işte. aç, oku, öğren. ama bunu da yapan yok pek. hala, ''kuran türkçe okunursa sevabı ne kadar düşer'', ''ezan türkçe okunur mu'', ''kıçımızın hangi lobunu örtersek cennete gidebiliriz''... tekrar söylüyorum; aç, oku birader.

felsefe de değil ki bu amına koyim, cevaplardan çok sorular önemli diyebilelim. yok, sonra felsefeye sövüyor bizim dindarlar. gençlerin aklını çeliyor, allahsızlığa itiyor falan... ulan felsefede bile bu kadar bilinmez, bu kadar anlaşmazlık, bu kadar tartışma yoktur ha!

adam demiş* halbuki, apaçık indi bu kitap diye. açın, okuyun, anlayın. hepiniz gerçek islamcı olun. yani, islamcı olmak isteyenlereydi bu lafım. müslümanlar da üstlerine alınabilirler.