|
|
- geçmişin sayfalarında untulmuş gitmiş bir prograssive grubu. işin atası da diyebiliriz. artık neredeler, kiminleler bilinmez
- king crimson, camel gibi grupları bile eşsiz müzikleriyle derinden etkileyebilmiş eski usül progressive rock grubu. 70'lerin progressive ekolü denildiğinde akla ilk gelmesi gereken gruplardan birisidir.
- 70'li yıllardan kalma baba progresif rock gruplarından bir tanesi. grup elemanları birçok enstrümanı çalabildikleri için müziklerinde enstrüman zenginliği çoktur. tamamen ticari kaygılardan arınmış bir grup olup bir tane ticari parça bulunamaz. dinlemek biraz sabır gerektirir. ilk dinlediğinizde anlamsız gelen parçalar daha sonraki dinlenizde daha anlamlı gelmektedir. sokakta, minibüste mp3 çalar ile dinlememek gerekir. sessiz bir ortamda çok dikkatli dinlemek lazımdır. hayranlarıyla arasında ilginç bir bağ vardır. kimse bu grubun popüler olmasını, herkesin dinlmesini istemez.
- "rağbet görmeme pahasına da olsa popüler müziğin sınırlarını genişletmek" amacı gütmüş olan grup.
1970'de, derek shulman* (vokal, saksafon, bas gitar), phil shulman* (vokal, saksafon, flüt, trompet, mellotron, piyano, perküsyon...) ve ray shulman* (elektro, bas, klasik ve akustik gitar, keman, trompet) tarafından kuruldu. kerry minnear (klavye, çello, flüt) ve gary green'in de (gitar) gruba katılmasıyla grubun çekirdek kadrosu oluşmuş oldu. birkaç kez davulcu değiştiren grupta en uzun süre kalan davulcu ise john weathers oldu. (1972-1980) ilk dört albümdeki şarkıların sözlerini de yazan phil shulman 1972'de gruptan ayrıldı. abisinin gruptan ayrılmasıyla beraber söz yazma işini derek shulman üstlendi.
progressive rock için bile "fazla deneysel" sayılabilecek albümlerden sonra grup amerika piyasasında da tanındı; ve bundan sonra grubun müziği çok daha basit bir çizgiye taşındı.
bu noktadan önce özellikle kerry minnear'ın klasik müzik geçmişini zengin bir enstrüman altyapısıyla birleştiren grup karmaşık yapıdaki şarkılarıyla "herkesin dinleyemediği; dinleyebilenlerin ise çok sevdiği bir grup" olarak göze çarpıyordu. grubun besteleri genellikle kerry minnear'a ya da minnear'dan fazlasıyla etkilenmiş olan ray shulman'e aitti; iki müzisyenin beste yapıları birbirine öylesine benziyordu ki dinleyenler hangi şarkının kimin bestesi olduğunu anlamakta zorlanırlardı. hem enstrümanlarda, hem de vokaldeki çok seslilik gruba ayrı bir derinlik katıyordu.
müziği deneyselden popülere doğru evrilen* ve 1980'de dağılan* grubun bugüne kadar çıkardığı albümler ise sırasıyla şunlardır:
gentle giant (1970)
acquiring the taste (1971)
three friends (1972)
octopus (1972)
in a glass house (1973)
the power and the glory (1974)
free hand (1975)
interview (1976)
playing the fool (1977)
the missing piece (1977)
giant for a day (1978)
civilian (1980)
- bizlere acquiring the taste gibi bir albüm hediye etmiş, 70 li yılları biraz daha değerli kılmış gruplardan birtanesidir.
|
