genco nun yalan dünyası  

umut sarıkaya izlenimlerinin buram buram koktuğu penguen olayı. ama daha abartısı, daha ümitsizi, kısacası daha sıkıcısı. klozette iyi gidiyor ama.

bu yalan dünya içindeki genco bizzat özdemir erdoğan'a benzemektedir.

penguen dergisinde okumadığım tek köşe. biraz yalan olmuş gibi geldi lombak'ın olmadığını ve sanki yerine bu varmış gibi olduğunu düşünürsek.

mesajını çok kötü bir yolla verdiğinden ağır gelen, okuması zor köşe.

daha önce sabah gazetesinde ilgiyle takip ettiğim servet sönmez'in genco'nun artık çok üstüne gittiğini düşünmeye başladığım çizgi dizisi.

abazanlığın ayrıntılı tarifinin güzel bir denemesi olmuş kanımca.

bu hafta kızı öpmüş ve o üzerindeki bakireliği atmış şirin tip

diyaloglardan ziyade sağdan soldan çıkan oklarda yazan ıespitlerle yaran köşe.

haftada bir öğün, tuvaletimin vazgeçilmezi.

mizah yoluyla çaktırmadan insanlarından olduklarından bambaşka davranmasına sokuşturmakta.

her zaman her yerde görebileceğimiz, hatta çoğumuzun hayatına akraba, eş dost oğlu olarak bir şekilde girmiş bıçkın delikanlının dünyasıdır genconun yalan dünyası. küçük kooparatif evinde küçük bi parça sucuk, hafif ekşimiş sütle dolan dolabı, ucundan yırtılmış koltukla yaşamaya çalışan, bir kıza yaklaşmak için binbir takla atan bir gençtir genco. hayatı oklarla gösterilmiş küçük detaylarda gizlidir...

penguen’i alıp şöyle bir sayfalarına göz gezdirip ilk olarak okuyacağım sayfaları belirlerim kafamda. tabi okuyacağım sayfalar yanında es geçmeyi düşündüğüm sayfalarda olur hep. mesela alpay erdem ’in bölümü, altay’ın yazısı, umut’un yoğun taramalarının arasında kalan yazısı gibi.

bu sadece penguen’e özgü bir strateji değil tabi. lemanyakaldığım zamanlar küçük berkay’ı ve kenan ergen ’in bölümlerini, lombakaldığım zamanlar nedense haz alamadığım lepistes’i, kemikgünlerinde sayko ustanın yemek tariflerini ve taramanın dibine vurduğu zamanlarda kaan’ın hayal tomografisi ’ni es geçerdim aynı genco’nun yalan dünyasına yaptığım gibi.

ama bir yandan da fatih solmaz ’ı okurken yan gözle bakardım ‘ülen acaba üşenmeyip okusam mı’ diye. sonra tamam dedim, hele bir okuyayım, korkmayayım. ve aslında genco’nun yalan dünyasında çoğumuzun gerçeklerinin olduğunu fark ettim. çizdiği ve gerek oklar çıkararak gerekse düz hesap yazdığı her şeyi mimiklerle insanların yüzüne de yansıttığını fark ettim. sonra oturup elimdeki bütün penguenleri dökmekle başladım işe, teker teker bütün genco’ları okudum, özellikle marmaristespitlerine hasta oldum. şimdi geriye dönüp biraz önce sıraladığım bölümlere de bakmayı düşünüyorum. acaba nerden başlasam, zavallı polat ’tan mı başlasam??

okuması hayli efor isteyen köşe.

(bkz: sosyal linç)

herkesin kendinden bişey bulabileceği klişesi gencoyu okurken gerçekleşir.sönmez karakurtun yakaladığı detaylar ve nüanslar gerçekten bazen hem düşündürücü hemde çok ilginç olabiliyor.ama genelde komik oluyor tabiki.heyecanla ve merakla takip ediyoruz.

servet sönmez sabah'da belirli bir düzene göre çizmiyordu. denk gelirse, sayfa uygun olursa filan. sabah'dan ayrılırken kendisini çizmişti ve benide nerede devam edeceği merakı sarmıştı. benim açımdan yabancı yere gitmedi, şimdi penguen'de daha geniş ve daha doyurucu, genco ise tesbitlerin dekoru.sabah'daki sergen yalçın ve öğrenci evi enstanteneleri unutulmazdı. bu arada sabah'daki köşesinin ismi enstantenelerdi.

önyargıya sahip olduğum penguen köşesi.bir kere okumuş bir daha da her yeni sayıyı aldığımda atlamışımdır.neden bilmiyorum ama ya çizgilerini sevmiyorum ya da klişe geliyor veya her ikisi de..

"hele bi oku; korkma"

içinde süper tesbitler barındıran ama bir yandan da vur deyince öldüren bant.

edit: bant değil, çizgi roman

çizerinin, anlattığı "genco halleri"ne karşı alttan alta sıcak, ılımlı, sevecen duruşu korkutucu olan çizgi roman.

çizer ne yapıyor? bu sarsak, işe yaramaz karaktere ilgi, yakınlık, anlayış göstererek (ah be genco) onu onaylıyor, her bir okuyucusunu da bir genco olma yolunda cesaretlendiriyor.
sonuçta ne yapıyor? sevimsiz bir iş yapmış oluyor.

yazı-çizi işlerindeki genel bir hataya düşüyor aslında: önceleri ti'ye almak, ezmek için yazıp-çizmeye başladığı şeyi gittikçe onaylar, yaygınlaştırır ve hatta yüceltir bir hale geliyor. bu haliyle leman dergisinin 97-98 yıllarında küfürlü olmaya başladığı zamanları hatırlatıyor. tıpkı onun, aynı şeyi sürekli tekrarlayıp, komik gösterip, okurları arasında küfrü ve saygısızlığı meşrulaştırması gibi, genco'nun yalan dünyası da okurları arasında böyle bir sarsaklığı, içten pazarlıklılığı, abi-baba-hoca-gardaş muhabbetini* meşrulaştırıyor. bunların varlığını söylemekten öte gidip, "hepimizde var canım, problem değil" havası yaratıyor.
(hayır! übermensch manyağı değilim. tamam herkeste biraz gencoluk var ama, insan içindeki şeylerin bir kısmını meşrulaştırıp destekleyecekse bunlar olumlu özellikler olmalı, olumsuzlar değil diye düşünüyorum.)
sonuçta tehlikeli bir yolda ilerleyen bir sevimsiz çizgidir bu.


* : bunlar yeri geldiğinde güzel şeyler ama burada olumsuz anlamıyla kullanıyorum.

ne olursa olsun her türk genci biraz genco'dur arkadas okuduğumuzda ucundan köşesinden mutlaka kendimizi buluruz.

bu haftaki köşesi ile sona ermiş.

uzun zamandır devam eden arkası yarın dizileri halini almış olan penguen köşesi. son aylarda iyice tekrara düşmeye başlaması ile eski çekiciliğini yitirmeye başlamıştı. yine de kendini okutturmayı başarıyordu. bu hafta son bölümünü yayınlayıp bitmiştir. tam gencoya yaraşır bir şekilde hüsranla sona ermiştir. takipçilerini de az da olsa üzmüştür. bakalım yeni genco kim olacaktır.

(bkz: the end)

bir süredir devam eden arzu davası bu hafta hazin bir sona uğramıştır. tamam yine genco yüzünden o hale geldi ama; o g.vat müdüre ne demeli.

penguen'i alma nedenlerimden biriydi. çizgi dizinin birden bire bitmesi mutsuzluk yaratmıştır. neyseki yeni kahramanımız var. *