rahmetlilerin arkasından konuşmak gibi olmasın ama, çok da geniş bir zaman dilimine yayılmış kayda değer işler yapmamış olmamalarına rağmen kısa vadeli çıkışları dönemlerinde hayata gözlerini yumunca kıymetleniveriyorlar sanki.
gaza gelen fanatiklerin
ilahlarının ani gidişlerine olan isyanı, hayranlığın da etkisiyle "olanı büyük görme" şeklinde yorumlanmasıdır esasen olay. rahmetlinin eserleri güzel eyvallah kabul; ancak asla abartıldığı kadar meşhur değildi; yaşıyorken niye bu kadar ünlü olamadılar demezler mi adama benjamin
**.
"yaşasaydı çok büyük işler yapardı", "iyi yoldaydı", "
süfer adamdı süfer süfer", "devlet sahip çıkmadı" şeklindeki düşünceler ile
kılavuz istemeyen 10 hanelik köyün, 5 sene içinde metropol olacağını hayal eden zihniyet arasında ne fark kalıyor. (bkz.
allah akıl fikir versin)
