gelmeyeceği bilinen birini beklemek  

kimi insanlar tarafından felsefeyi tanımlamak için de kullanılan duyduğun zaman çok gizemli gibi gelen ama biraz düşününce tırt olduğuna karar verilmesi çokta zor olamayan eylem...felsefenin ne olduğunu bildiğini düşünüp anlatmaya çalışan insanlar ya bu tanımı yada "cevabını asla bulamayacağın soruları sormak" tanımını kullanırlar...hepsi özünde birdir, "yiyemiyeceğin yarrağın altına yatmak" bu katagoriye sokulabilir.

"felsefe gelmiyeceğini bildiğin birini beklemek gibidir."
"felsefe cevabını alamıyacağın soruları sormak gibidir."
"felsefe ... gibidir."

şizofreni belirtisidir

en anlamlı mazoşistlik belkide.

(bkz: godot'yu beklerken)

sabreden derviş bekleye bekleye gebermiş.

"ya gelirse?"

agnostik manifesto; madde 21

(bkz: eşek)

ne vardı sanki gidecek diyorum başın göğe mi erdi,sonra susuyorum elimden kayıpta düşersin diye korkular saplanıyor hüznüme,sonrası yalnızlık zaten kime sorsan söyler nasıl bir acı olduğunu

bir umuttur işte... hani aklına eserde belki geri döner diye... bir belki var diye...

(bkz: gelebilme ihtimalini sevmek)

gerçeği tüm acımasızlığıyla bilmesine rağmen "ama belki döner belki herşey eskisi gibi olur" diyen biraz da "there is always hope" diyen kişidir. yaptığı şeyin boşuna olduğunu bilir ama yinede şu kan pompasına söz geçiremez ve yine der: there is always hope!!!

(bkz: umut fakirin ekmeğidir)

bitmeyeceğini bildiğiniz bir yolda yürümektir. gidersiniz gidersiniz, gücünüz bitene kadar yürürsünüz ama yolun sonu gelmez. bitmek bilmez bir türlü. gelmeyeceğini bildiğiniz birini beklemekte böyledir. bile bile o yola çıkmak her türlü acıyı göze almaktır. sonu olmayan yolda adım adım ilerlemek her adımda bir parça eksilmektir. atılan her adımda bir hücreyi kaybetmektir. benliğini kaybetmeyi göze almaktır gelmeyeceğini bile bile beklemek.

insanı ölüme karşı daha da isyankar hale getiren eylemdir, çaresizliği en derinden hissettirir.

beklemeyi yaşam tarzı haline getirmektir. her an tetikte olmaktır. bir yandan yaşıyormuş gibi yapmak ama aslında hep bekliyor olmaktır. akıl her daim gelmeyendedir. ya bir mesaj beklenir ya her an kapı çalacakmış gibi yaşanır. zordur ama ona da alışılır.

(bkz: waiting for godot)

insanı yaşama bağlayan ve umut denen kavramın bünyede tükenmediğini cümle aleme göstermektir. gelmeyeceği bilinse de geleceğine inanmak o kişiye olan aşkın, sevginin bir simgesi, bir göstergesidir.

evet bazen beklemek yorucudur. ayakların kırılır hatta diz üstüne düşersin... yağmur yağar üstüne, güneş çarpar, yakar tenini ama bu durumdan ötürü tek bir şikayet bile etmezsin. çünkü gelecek olan tüm acılarını unutturacaktır. farkındasındır bu durumun ve yolunu gözlemeye devam edersin.
(bkz: ey aşk)

abartılmaması gereken bekleyiş. günde on kez circusdinleyin geçiyor.

(bkz: @2888213)

imkansıza savaş açmaktır. eğer önemli olan kazanmak değil de uğraşırken alınan zevk ise, adama hiç koymaz.
(bkz: fuzuli)

başlı başına, aşktır.

kimi mazoşistlik kimi şizofreni diyor ama bir umut işte belki gelir diye.sonuçta umutlardır insanın hayata tutunmasını sağlayan..

(bkz: gelemeyecek birini beklemek)

aslında o bekleme anındaki heyecanı severiz ve belki bi ümit gelir diye o heyecanla bekleriz. daha çok bekleriz...

lirik, sofistike anlamlar yüklemeye gerek yok; gelmeyeceği bilinen birini beklemek sadece beklemektir.