çanakkale'nin bir ilçesi.aynı zamanda mustafa kemal'in itilaf devletleri ordularını madara ettiği ve çanakkale geçilmez sözünün ortaya çıkmasına vesile olmuş yarımada.
tarihin değiştirildiği yer olarak akla gelir. ilçe merkezinde tarihi doku zarar görmüş olsa da hala korunmaktadır. sokak aralarında dolaşırken eski yapı evlere gözünüz takılır kalır. kayalıklar ve hamzakoy ise tatilcilerin uğrak mekanıdır. hamzakoy'a kadar gidip de fenere çıkmamak olmaz. fenerin manzarası çok hoştur, ki burada osmanlıların avrupa yakasına geçtiklerinde ilk namaz kıldıkları yer olan namazgah bulunur ve etkileyici bir görünüşe sahiptir. namazgahın ve fenerin hemen ilerisinde bayraklı baba türbesi bulunmaktadır ki o bayrak cümbüşü de görülmeye değer. feneraltında ise yine sıkça ziyaret edilen çilehane bulunmaktadır. dünyanın en büyük mevlevihanesine sahip olan gelibolu için piri reis gibi dünyaya adını duyurmuş bir değer yetiştirmiş olmak da ayrı bir övünç kaynağıdır.
içinizi burkar gelibolu. orda yaşanılanları bir nebze olsun hissedince tüyleriniz diken diken olur. gelibolu'dan bakınca deniz daha bi hüzünlü gözükür.:'bastığın yerleri toprak diyerek tanı, düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı'dizeleri daha bir manidar gelir toprağa basınca,hüzünlenmemek imkansızdır, rüzgarı da çok sert ve soğuktur savaşı gibi...
lapseki'den arabalı vapurla 35 dakikada geçilen ilçe.özellikle bayraklı baba türbesi ziyaret edilmesi gereken yerlerindendir.insana milli ve dini hisleri aynı anda yaşatır.
red dawn at the gates of the agean sea
welcomes the glory and death
both sıdes are come across
and now they are all ready to
set the world on fıre
arsenals of hellfıre landıng
at the shores of ınferno
war crıes are mıxıng to roar of the gunshots
rısıng scream welcomes the death
seems lıke a mass suıcıde
end of a generatıon
ımposed for the survıval of the future
baptısed by fıre
trenches decorate just lıke the
graves for the sons of natıons
fıve hundred thousand brave men
ready to death to get lost ın the myst
brave sons of the brave natıons
rest ın peace forever, haıl to you all...
half they fıght the fortune at hand
half ıs ready to death for homeland
wıth the fırst bullet and the fırst death
all hopes are caught under crossfıre
who could dare to gıve up fıghtıng
waıtıng for the end that ıs approachıng
soldıers are sıde by sıde cry for the same god
creepıng means now glory and prıde
brave sons of the brave natıons
rest ın peace forever, haıl to you all...
askerliğimi yaptığım, ortaköy 18nci zırhlı tugay, bakım merkez k.lığı, koruköy bakım birliği, yıldırımkışla, sivritepe mühimmat bölüğü, levazım birliği, dirikköy istihkam taburları ve lojistik destek k.lığını bünyesinde bulunduran, türkiye'nin ilçe merkezindeki tek kolordusunun bulunduğu, 1. dünya savaşında her karış toprağının kanla sulandığı, askerler arasında sıkça şehit hayaletleri öykülerinin anlatıldığı, deniz kenarında olup da bu kadar sıkıcı bir kentin var olabileceğine burada ikna olduğum, ayda bir kez çanakkale'ye kaçmayınca çekilmez hale gelebilen, takılacak mekanları son derece kısıtlı olan (mola kafe, yeni açılan labirent, internet cafe'ler, orduevi), trt radyoları ve iki yerel kanaldan başka radyonun dinlenemediği, yazlıkçılar gelince nüfusun 5 kat arttığı söylenen, aynı yarımada üstünde bulunan eceabat'taki şehitlikleri kesinlikle herkesin görmesi gerektiği, 25 nisan'daki anzak gününde gelen yeni zellandalı ve avustralyalılar'ın kâbe'si olduğu söylenen, yarımadanın saros körfezi'ni gören taraflarında birçok yunan radyosunu dinleyebileceğiniz (tavsiye 96,2 traki fm), kışın çekilmez olan, 2004 kışında servislerle mesaiye gidilirken kar fırtınası yüzünden 6-7 servis otobüsünün saatlerce yolda mahsur kaldığı (08:00-17:00 arası), ikliminin ne ege ne akdeniz, ne de marmara iklimini andırdığı, rüzgarın türkiye'nin başka bir tarafında bu kadar güçlü esebileceğine inanmadığım ilçe(cik)
bahçeşehir üniversitesi limandaki eski kalelerden biri içine deniz müzesi açmış, gidilince görülebilir. onun dışında peynir helvası, sardalya mardalya yiyin. (bkz: haftasonu ne yapalım)
bu memlekette tarif edemediğim olumlu birşey var.bu memleket insanı kendisine bağlıyor arkadaş.orda yaşarken hemen hemen her gün yakınıp ne biçim yer burası, yapacak hiçbirşey yok,kurtulsam burdan derdim.burdan uzaklaştım şimdi her gün gözümde tütüyor.gelibolu insanına özgü alışkanlıkları bir nebze olsun bırakmak zorunda olduğum için olabilir bu durum.bugüne kadar üç değişik yerde yaşadım.buranın insanında olan memleketine aidiyet hissini hiçbir yerde göremedim.
