gelecek kaygısı  

okul biter mi,iş bulur muyum,asgari ücrete talim eder miyim...kısaca n'olcak benim halim gibi soruları akla getiren içinde bulunduğumuz durumdan ötürü hissettiğimiz güvensizlik.

her gencin mutlaka yaşadığı duygu.

insanın kendine yakışanı giymesidir.

her türkün geninde olan birşey.atılması imkansız.

gelecek de bir gün gelecek kaygısı.
geleceği varsa göreceği de vardır ayrıca.
(bkz: cesur yürek yangını)

fazlası, geçmişi düşünüp üzülmek kadar gereksizdir. fakat ister istemez bünyede barınır bu kaygı çünkü bu hayatta en önemli çelişki değiştirebileceğin şeyler ve değiştiremeyeceğin şeyleri birbirinden ayırabilmektir. gelecekte yaşayacaklarının kaçta kaçı senin sayende/yüzünden, kaçta kaçı kader diye düşünürken kafayı cozutabiliriz. akışına bırakmak lazım.

"ev sahibi ne zaman gelecek", "yine fırça yiyecek miyiz", "ev sahibiyse kapıyı ben açmam salih sıra sende", "ses yapmadan çıkın kapıdan lan", "olum murat sekiz senede mezun olamazsam atıyolar mı lan okuldan", "anaaa duydunuz mu göktaşı düşecekmiş", "çocuğum araba isterse ne derim murat, nasıl alamam paramız yok derim (abartı oldu ama var böyleleri)" benzeri soru ve sorunlarla kafayı yeme sebebi.

kısaca: psikologların ekmek kapısı, gelecek kaygısı.

kimine göre hayatta hiç yaşanmamış şeydir.

burada bahsi geçen kimi;
- babadan zenginler de olabilir,
- okul hayatında çok başarılı olanlar da olabilir,
- kafası iyi çalışanlar, yani işini bilenler de olabilir,
- raikkonen de olabilir.

sadece bana mı oluyor bilemiyorum ama genellikle ürünlerin son kullanma tarihlerine bakınca içimde depreşen kaygı.

hayır biraz önce bir konserve açtım üzerinde utanmadan 2012 yazıyordu.gel de kaygılanma!

(bkz: marduk gelecek hepimizi sikecek)

anneme sarılmışken aklımın ucundan bile geçmeyen düşünce.

"annem beni hep korur, kollar. aç bırakmaz, susuz komaz. kalbimi kırmaz. hep güvendeyim" diye düşünür mutlu olurum.

yurdum gençlerinin en güzel, en verimli en deli yaşlarında aşktan, mutluluktan, heyecandan daha fazla hissettikleri yeni çağ hissiyatı. pasaportlarının her sayfasında başka ülke olan avrupalı yaşıtlarımın bilmediği his.

öss ye hazırlanırken baş göstern üniversiteye girdikten sonra katlanarak artan ve üniversiteyi bitirince doruk noktasına ulaşan düşününce geceleri uyutmayan korku.