geçikmiş ya da geç kalınmış sevdalar olmuştur hep...canımızı yakmıştır çoğu zaman...hep bir pişmanlık,yürek yarası olarak kalmıştır akılda.
bunu anlatan çok güzel bir tudor arghezişiiri;
evet, artık karşılık verebilirdim tutkuna senin.
akıl olmaz, diyordu, olur diyordu gönlüm.
senin ateşine yanmam için sanıyorum ki
fırtınalarla sürüklenip gideceğim ben.
nerden çıktın böyle yalaz yalaz
ateş yıldızlarıyla sarmak için dört bir yanımı?
aldırmasan da şimdi ortada ve açık.
çocuğum yerindesin benim,
ya da çocuğum olabilirdin.
aşkın kanatlanıp uçuşu hep birden olur,
ayrım gözetmez, bir araya toplar insanları,
önemi kalmaz yaşın, eşitlenir,
tutkulu, ateşli ve çekici olur kadın.
sen nasıl da tazesin, fidansın, yaşam dolu.
senin olmamı istiyorsun, kuşkusuz, endişesiz,
benimle ilgili ne varsa, seninle ilgili ne varsa.
kurban edilmiş akşamdan sabaha.
kendini bana vermek istedin, bırakıp dünyanı,
benim şiir evrenime.
birden seni saran sarhoşluk
seni delice saldırına boyun eğdirmeye kalktı bana,
yok sayarak bir yasayı ve unutarak
her eğilenin sırtına bir yük vurulduğunu.
sana acı çektirdim, biliyorum,
işin kötüsü seni yaraladım da.
