dün
kenter tiyatrosu'nda izleme fırsatı bulduğum harika oyun. üç kız, bir anneanne ve bir baba üzerine kurulmuş hikaye. anne kişi, kızları küçük yaşta iken evi terkedip londra'ya yerleşmiştir. baba(
selçuk yöntem) alkoliktir. anneanne(
yıldız kenter) biraz bunak ve eğlenceli bir karakteridr. evde ilginç kuralları vardır; mesela film izlerken televizyonun sesini açmıyor. bir gün evlerine misafir gelen bir aktörle birlikte hayatlarına biraz renk gelir. özellikle anneanne ile aktör arasında geçen diyaloglar, tabi ki yıldız kenter'in de büyük etkisiyle oyunun en eğleneceğiniz kısımlarını oluşturuyor. kütüphane'de çalışan büyük kız(
demet evgar) soğuk mizaçlı bir görüntü çizmektedir ta ki bir gün annesini ziyaret edip londra'dan dönene kadar. döndüğü gün evde annesiyle ilgili konuşmalar sırasında anneannenin replikleri oyunun bence en can alıcı kısmıydı. burada seyircilerin gözlerinden birkaç damla yaş süzülmüştür ve de diğer gösterimlerde de süzülmesi kuvvetle muhtemeldir. tam bu sırada yıldız kenter'in
- beni sevin orospular!!
repliği hüzünle kahkahayı güzelce sentezlemenize yardımcı oluyor.
ikinci en can alıcı nokta ise alkolik babanın (
selçuk yöntem) oyunun sonlarındaki duygu tırmanışıdır.
dekora da değinmek gerekir zira oldukça başarılıydı. evin odaları yan yana sıralanmış ve duvarları hareketli olduğu için zaman zaman pencereyi görüyorsunuz zaman zaman ise duvar hareketlenip oda açılıyor içerideki diyaloğa dahil oluyorsunuz. kesinlikle izlenilesi ve yıldız kenter ile selçuk yöntem'e tekrar hayran kalınası bir oyun.
