|
|
- geçmişteki ayakkabı numaramızın(attığımız adımların) şu andakine uymaması,çok dar gemesidir. özlemin kokusuyla ortaya çıkar. derinden bir iç çekiştir.
- (bkz: çocuk olmayı özlemek)
- bazen iyi ki yapmışım demek, ya da bazen fırsatları kaçırdığını bilip o fırsatların tekrar eline geçmesini istemek.. pişman olmak bazen de, keşke daha iyi değerlendirseymişim demek.. keşkeler işte..
- kendini özlemektir.
- evet sadece kendini özlemektir. hem de çırılçıplak. tüm yaşadıklarınla, umutlarınla, kavgalarınla, üzdüklerinle, sevdiklerinle, acılarınla, en komik anlarınla kendini özlemektir. geçmişle hesaplaşmak, gözünü kapattığın anda istediğin zaman ve ana gitmektir. çocukluğun ve ilk gençliğini yaşadığın odana, eve, mahallene, arkadaşlarına, okul yoluna duyulan özlemdir. yine bir odadasındır, yine bir evin vardır ve yine ailenle yaşıyorsundur ama yine eski odanı, eski masanı, yatağını, minderini özlersin. o masada renkli kalemlerle ödev yapmışsındır. sonra biraz daha büyüdüğünde şiir yazarsın renksiz kalemlerle. ders çalıştığını da gösterirsin aslında aklın kitaplar arasında kalmış şebek fanzininde yer alan ama yaşın tutmadığı için gidemeyeceğin konserdedir. evde kimse olmadığında bağıra bağıra yalnız şarkıyı söylemektir kendi yalnızlığına inat. gizlice eve getirdiğin siyasi kitapları da saklamayı da özlemektir bir bakıma geçmişi özlemek..keşkeler veya belkiler için değildir bu özlem ama düşündüğünde şimdi yinede o zamanları tekrar yaşamak istersin.
ama bu hangi geçmiştir ki özlediğin? kaç sene yaşamışsındır ki yaşadıklarına geçmiş ismini uygun, hissettiğin duyguya da özlem dersin. bunu hiç bilemedim ama sanırım geçmiş demek içinde ölmemizde gerekmiyor. başka bir durumda insan kendini özleyemez ki zaten.
kendini de özlersin çünkü geçmişteki kendine bir daha geri dönemezsin.o anki, o zamandaki sen farklıdır. belki daha sakin belki daha uçarı ama farklıdır işte..bir bakıma geçmişi özlemek o farklılığı da özlemektir.
- sürekli halde yaşanıyorsa bir depresyon belirtisidir
- (bkz: boşa kürek çekmek)
|