"albümde neden led zeppelin şarkısı yok" sorusuna james hetfield, "çünkü o şarkılar daha ileri götürülemez." demiştir. gene de onun ağzından da bir whole lotta love duymak hoş olurdu tabii.
albümdeki turn the page, loverman ve mercyful fate coverları james hetfield ve arkadaşlarının gelecekteki öğrencileri tarafından iyice incelenmeli, ibret alınmalı ve titrenip kendine gelinmelidir. ahkam kesiyorum evet ve bir bok çalmıyorum ben tamam ne var... kaliteli olan her müziği dinlediğimi de eklemek isterim.
onu geçersek en güzel deşarj parçalarından olan ve stres atma seanslarında başucumda duran parçalardan so what'ı 1999'da canlı canlı hönkürmek de ayrıca güzeldi. pamuk gibi oldu 30 000 küsur kişi.
baştan sona dinlenesi, tam zevke gelmelik bir albümdür. kanımca kayıtlar da tam metal müziğe oturan sounddadır. şarkıları dinledikçe elemanların zevk alarak bu şarkıları çalıp kaydettikleri anlaşılıyor zaten.
arka kapaktaki sonradan yapıştırılmış görüntüsündeki resimlerdeki surat ifadesi ayrıca muziptir...