annemin ve babamın l-manyak, lombak gibi dergileri gördükten sonra: "nerde bizim zamanımızdaki gırgır! şunların çizgilerine bak karmakarışık, üstelik seviyeli esprileri de yok" tepkisini vermelerine neden olan, benim de okuma fırsatım olmamasına rağmen iyi olduğunu düşündüğüm eski mizah dergisi...
türkiye'de şimdiye kadar yapılmış en güzel mizah dergisi. ondan sonra da güzel mizah dergileri oldu ama hiçbiri onun yerini tutamadı. oğuz aral vefat ettiğinde eski kadro biraraya gelip son bir dergi çıkarmışlardı, ona gözüm gibi bakıp, neden eski dergileri biriktirmedim diye hayıflandığım efsane mizah dergisi.
şimdiki mizah dergilerinin çıkış kaynağı denilebilecek oluşum. bütün zamanların en çok satan yerli dergisidir. oğuz aral önderliğinden kurulan bu dergi en sert zamanlarda en sert muhalefeti yapmayı başarmış ve her sayısında gündem yaratmayı başarabilmiştir. şimdiki mizah üstatlarının ilk göz ağrısı ve bu işin mutfağıdır. cumartesi günleri çıkardı.
bana göre dünya nın en önemli 10 icat'ı arasındadır . hiç bir zaman anlyamayacağım bir sisteme sahiptir. yerdeki kırıntıları toplamak için üstünde git gel haraketi yapıyorsunuz ve kırıntı içerde...
oğuz aral bu derginin el değiştirmesinden sonra, avni adıyla yeni bir dergi çıkartmaya başlamıştı. gırgırdan bu kopuşun ardından gırgır dergisi bir süre daha yayın hayatına devam etmiş daha sonra tirajı mum gibi eriyip yok olmuştur.
çocukken önemli görevlerimden biri olan, yemekten sonra dökülen ekmek kırıntılarını temizlememi sağlayan modeline göre uzun saplı yada tümüyle sapsız bir aygıttır kendileri.
elektrik süpürgesinden önce gırgır vardı. uzun saplı, ileri geli itilerek kullanılan bir aletti. şimdiyse züccaciye dükkanlarında el boyunda olan türleri var. eline alıp sağa sola halının üzerinde geldirince kırıntıları falan gayet güzel alır. gece yarısı bir şey döktüyseniz ve psikopat komşularınız yüzünden elektrikli süpürge çalıştıramıyorsanız, evinizde bulunması iyi ve kolay bir çözüm olur.
özal zamanında yapılan zamlardan ötürü derginin maliyetinin artmasından dolayı derginin üzerinde 1 lira 2 lira yerine 1 özal 2 özal yazan özal maskotlarının bulunduğu yaratıcı dergi.
henüz ilkokula başlamadan önce, sırf balonlarını okuyabilmek için okuma yazma öğrenmeme sebep olan; kendi paramla almaya başladıktan sonra da gırgır ve ardından devam eden tüm (avni, çarşaf, fırt, limon, pişmiş kelle, leman, penguen, l-manyak, lombak, o-haa, fermuar, kemik) mizah dergilerini neredeyse hiç bir sayısını kaçırmadan aldığım, bana mizahı ve karikatürü sevdiren, yazar-çizerlerini şahsen tanımasam da akrabammış gibi bildiğim; şimdilerde ise evde yığılan bu tip dergiler yüzünden eşimle ufak ufak papaz olmaya başladığım mizah-karikatür-gülmece dergisi.
''eskiden gırgır vardı..'' sırf eskilerden duyulan bu tür sayıklamalar sayesinde üşenmeden gidip almış bulunduğum karikatürizmsi şey. içini açıp baktığımda karşılaştığım durum gerçekten içler acısıydı ki açmamla bir olmuştur kapanması bu derginin. yok yok dergi değil çocuğa karalaması için verilmiş müsvedde kağıdının demek daha doğru olucak. gerek içeriği, gerek çizim kalitesi bu kadar mı kötü olabilir demekten alıkoyamıyorum kendimi. anlamadığım niye kasılıyo bazı şeyler? sen ki! zamanın (hakkını yemek gerçekten yanlış olur) bugünün demirbaşları olan; leman, l-manyak, penguen gibi dergilerin yazarlarını belli seviyeye taşımış okulu, öğretmeni sayılabilecek niteliktesin bugün bulunduğun konum içler acısı durumda. birinin bu öğretmenin yaşlanmış olduğunu ve acilen emekliliğe ayrılmasını söylemesi ''bir zamanlar gırgır vardı'' övgülerine layık olarak kalabileceğini belirtmesi gerekiyo. adı gibi gerçekten gırgır'mış ama içeriğiylemi yoksa okuyucuya bişeyler sunduklarını sanmalarıyla mı bilmiyorum.
derginin çok popüler olmasının çeşitli nedenleri vardır.gırgır o zamana kadar kullanılagelen klişe baskı yerine ofset baskıyla basılmış,böylece son dakikaya kadar güncel haberleri takip edebilmiştir.öncesinde çıkan mizah dergilerinde klişe baskıdan dolayı dergide yeterince karikatüre yer verilememiş,yer alanlar da anlaşılması zor karikatürler olmuştur.gırgır ise karikatürü sadeleştirmiş ve göçün en yoğun yaşandığı yıllarda geniş kitlelere ulaşabilmiştir.bir karikatür okulu görevi üstlenmiş,böylece kendisini oluşturan kitleye daha yakın olabilmiştir.ayrıca dergide görevi espri vermek olan kişiler de yer almış,böylece espriler çeşitlilik kazanmış,yaratıcılık sıkıntısı çeken karikatürcülerin yükü hafiflemiştir.ama bu kadar geniş kadroyla çalışmanın bedeli de dergiden kopuşların 1-2 kişi şeklinde değil de gruplar halinde olması olmuştur.bir anda ortaya 8-10 mizah dergisi çıkmış ve bunların arasından sadece leman uzun ömürlü olabilmiştir.
mizah anlayışı gırgır ekolünden gelen babam anlatmıştı, malesef 1. kişi olarak okuyamamıştım.
utanmaz adam köşesi olabilir de olmayabilir de. bir köşede bir hikaye vardır fi tarihindeki bir sayısında, derginin kendisiyle alakalı olarak. bir uzay gemisi uzayın derinliklerinde yolculuk etmektedir. astronotlar ve geminin diğer elemanları can sıkıntılarını gırgır dergisi okuyarak gidermektedirler. derken nasıl olduysa bir adet dergi uzay boşluğuna düşer ve ilerler. gezegenin birine düşer. bunu gören gezegenin yerlileri bu gökten gelen kitabı tanrının gönderdiğini düşünürler ve gırgır dergisini kutsal kitap ilan eder. işin en kahkaha attıran tarafı ise peygamber olarak her tarafa utanmaz adam heykellerinin dikilmesidir. *
yenilenmiş haliyle ve dönen tv reklamlarıyla bir an heyecan yaratsa da içeriğiyle hayal kırklığına uğratmış dergi. tek artısı özlenen ve beğenilen eski kemik yazar çizerlerini görmek.
