günlük  

genelde kız milletinin tuttuğu * şey.bir çeşit iç hesaplaşması.

(bkz. yumurta)
(bkz. süt)

laboratuvarda tutulduğunda başına "sevgili günlük" yazamayacağınız hadise

cinsiyetle ilişki kurulması gereksiz, edebi değeri de olabilecek yazılar. illaki "sevgili günlük" şeklinde algılanmamalıdır. o yazılar siz farketmeden denemeye doğru kayar. ayrıca yazma yetisini geliştirmek için de iyi bir pratiktir.

günlük yazmak için artık kız milleti bile kağıt kalem kullanmayıp www.guncem.com a içlerini döküyorlar

kadının günlüğü:

bugün üç yıl bitti. onun karşısına gelinlikle çıktığım günkü kadar mutluyum. tanrım, onu ne kadar seviyorum. mükemmel bir erkek, cazibeli, yakışıklı, anlayışlı, sevecen, her şey var. bugün cumartesi, bıraktım arkadaşlarıyla eğlensin. en sevdiği yemek olan pastırmalı kuru fasulye ile pilav yapıyorum. pişti, demleniyor. banyo yaptım, en sevdiği kıyafeti giydim. yemekten sonra, şöminenin karşısına bir şişe kırmızı şarapla uzanacağız. eve geldi sonunda. beni öpüşü biraz soğuktu, aklı başka yerde sanki. aman tanrım, yoksa? tüm cilvelerime rağmen, bana saldırmadı. arkadaşlarıyla ne yaptığını sordum, ağzında bir şeyler geveledi. yemekte biraz keyfi yerine gelir gibi oldu, ama hala dalgın, hala uzak, hala kabuğuna çekilmiş. herhalde ötekini düşünüyor. benden genç mi acaba? işyerindeki sarışın pazarlama temsilcisi olmasın? şöminenin karşısında şarabımızı yudumlarken, artık dayanamadım "neyin var?" diye sordum. gülümsedi, zoraki bir gülümseme, acı dolu, uzaklık dolu. "yok, bir şeyim" diye geçiştirdi. o gürül gürül yanan aşkın bu kadar çabuk biteceğine inanamıyorum, daha dün bana ebediyete kadar benimle olmak istediğini söylüyordu. bugün aramızda iletişim kopukluğu başladı bile. belki de kilo alıyorum. çok mu vır vır yapıyorum? elini tuttum. elimi okşadı, ama eller hissiz, parmak uçları soğuk... stepe başlasam? çocuk istesem? yalan, yalan, yalan. kendimi kandırmaktan başka bir şey değil bunlar. bitti... bittti... bitti. tanrım, ölmek istiyorum. kendimi son kez onun kollarına attım. ağlaya ağlaya uykuya dalmışım.

erkeğin günlüğü:

öf be, fener yine berabere kaldı. ama kuru fasulye güzeldi.
(anonimdir efendim, kaynağı bilinmemektedir.)

(bkz. günlük ağacı)

"...bana bunu da mı yapacaktınız ey insanlar..." dedirten , bireyin başkaları tarafından bireyin istediği şekilde dinlenmemesi sonucu başvurduğu iletişim aracı.

ayrıca oğuz atay'ın kitabı.

benden başka okuyanları da olduğunu öğrendiğim an benim için tarih olan günce. sayesinde özelim kalmamıştı.

biri okur telaşıyla insanın kendine samimiyetsizliğini öğrenmesine sebep olan yalan defteri.

içini dökmeye birebir fakat yazılan her şey için verecek bir hesabınız olmalı...
yakalanmak olası yani...

kimsenin yazdıklarınızı okumayacağınından emin halde değil de, birilerinin o satırları okuyacağını düşünerek yazıldığını/tutulduğunu düşündüğüm hadise.
misal gürcan yurt'un lemanyakta yazıp çizdiği robinson&cuma maceralarının sonunda robinsonun günlüklerinde bunu görebilirsiniz. veya birinin günlüğünü alıp karıştırdığınızda (ben yapmam şahsen,zira çok ayıp..kendi günlüklerimden biliyorum o kadar) bu kanıya varmak zor değildir. ya da yanılıyorum, bilemiyorum. belki de sadece ben başkası okur kaygısı taşıyarak "bugün ne de şerefsiz hareketlerim oldu günlük" gibi cümleler yazmak yerine "haklıydım ama günlük, sen olsan sen de aynı şeyleri yapardın" gibi cümleler yazıyorum.. iki kişinin bildiği sır değildir desturundan yola çıkarak haklılık payımın yüksek olabileceğini de unutmamak gerek. iyisi mi kardeşimin günlüğünü ele geçireyim, bakayım durum nedir.
(bkz: iyi geceler günlük)

herkesin ilkokulda mutlaka başladığı ama mutlakada en azından o yaş dönmeleri için kesinllikle ara verdiği hatıraların bir araya getirilmesi. gerçi ne yazacaktık sevgili günlük yani bugün okula gittim geldim. dersimi yaptım sütümü içtim şimdide yatacağım. iyi ki sen varsın yoksa kime anlatacaktım bunları.

sevgili günlük şeklinde başlamayan, sadece anlık düşüncelerin tarihiyle beraber yazıldığı defter. mutluyken genelde iplenmez, günlük bir köşede durur. mutsuzken açılır, önceki sayfalar okunur. daha sonra yazmaya başlanır, insan kendisiyle yüzleşir, görmek istemediği gerçekleri görür. bir an için olduğundan daha kötü hissettirir. ancak yıllar sonra tekrar okunduğunda "iyi ki yazmışım" dedirtir ve yüzde bir gülümseme belirir.

edebi günlük ve kişisel günlük olmak üzere ikiye ayrılan yazı türü.
kişisel günlükler ilk başlarda "sevgili günlük" nidalarıyla başlayabilirse de ilerleyen zamanlarda bir rahatlama, negatif elektriğini boşaltma, "ohh be" deme yararını da gösterebilirler. zira uçup giden yıllara aralık bir kapı bırakması açısından da bir almanak vazifesi görmektedir aynı zamanda. yazan harici birilerinin eline geçmesi ihtimali ise kimilerini korkuturken kimilerini de gizli gizli heyecanlandırabilir.

günlük terimi dilimizde ilk defa salah birsel tarafından kullanılmıştır

(bkz: itü günlük)

(bkz: şukufe)

yıllar sonra ; kayıp giden zamandan geriye kalanın sadece onlar olduğunu görmek bazen buruk bir gülümseme bırakır insanın içinde.. tabi sevgili günlük olarak başlamaz çoğu kişinin yazdıkları , içindekileri kimseye anlatmak istemez sadece yazıda kalır herşey..tüm yaşlarda hissedilen farklı duyguları okumak bir başka mutluluk olur çoğu zaman ..hatıradır , geçmişten gelen aynadır günlükler..

ergenlik çağına adım atan herkes heves eder, ama genelde bir defterden öteye gitmez...
ama yine de yıllar sonra ele geçince, hem büyüdüğünüzü farkettirir, hem de unuttuklarınızı hatırlatır birbir...

ilk aşkınızı, ya da size aşık olan ilk kişiyi, ilk platoniğinizi, ilk sivilcenizi, ilk şiirinizi...kısacası tüm ilkleri belki de, kaydedersiniz, biraz korkak, biraz hevesli...meraklı annelerin eline geçer endişesiyle önemli kişileri(!) x,y,z diye kodlar, ya da biraz komik olsun diye kız isimleri takarsınız.

ailenize karşı gelişlerinizi,herşeyin üstünüze gelmesini ama buna rağmen kalbinizi ilk kıpırdatan kişinin bir selamıyla tüm terslikleri bir kalemde silip attığınızı gösterir günlük.

sinirlenip ağladığınız şeylerin ne kadar küçük şeyler olduğunu,zamanında herşeyi ne kadar büyüttüğünüzü, büyüdüğünüzü anlatır günlük...

ve o zamanlar nasıl kıymetli geliyorsa size, bir 5 sene sonra bu zamanlarında öyle kıymetli kalacağını anımsatır günlük...

küçüklüğü, çocukluğu, haylazlığı anlatır...

sizi anlatır...

biri görür de okur diye hiçbirşeyin tam olarak yazılamadığı ve bu sayede de hiç bir işe yaramayan karalama defteri

ben ilk ilkokul sonlarında tanışmıştım günlükle. yeni yeni bir şeyler yaşamaya ve yaşadığımı anlamaya başlıyordum ki bi yerlere bi şeyler yazma zamanı gelmişti. babama gittim bi heyecanla; "bana günlük al".. tamam, dedi. üstünde adımın da yazdığı güzel bi günlük yaptırmıştı matbaacıda. getirdiği gün yazmaya başladım. hatta o yaşta yatakta uyumadan yazıp gece lambasını söndürdükten sonra uyuma modasına kaptırmıştım kendimi. eğlenceliydi gayet. yalnız bi sorun vardı, benim günlüğün kilidi yoktu. onu kimsenin bulamıcağı bi yere saklicak akıl da yoktu galiba işin kötüsü. kim-niye bir ilkokul çocuğunun günlüğünü okusundu. 1 hafta, 10 gün oldu olmadı ben yine yatmadan önce açtım sevgili günlüğümü. o gün yazacağım sayfada babamın yazısıyla karşılaştım.

"sevgili kızım, günlüğünü okudum..düşüncelerini, yaşadıklarını çok güzel anlatmışsın. aferin kızıma. yazılarının devamını dilerim. sevgiler.."

yav mektup mu bu? ben günlük diye babama mektup mu yazmıştım, cevap geliyodu. okuduğu yetmemiş gibi bi de not bırakmıştı babam. böylesi görülmemişti sahiden. o zaman baya sinirlenmiştim sanırım. şimdi aklıma geldikçe gülmekten ölüyorum ve tabi ki kilidi bile olsa günlük tutmuyorum *

(bkz: dünlük)

kara kutudur. içinde bir sürü gizli saklı şeyler yazılıdır... en zevklisi de, başkasına ait olan günlüğü okumaktır..

hitap kısmının kesinlikle değişmesi gereken arkadaş yerine konan yazı defteri ve bu defterdeki yazılara verilen genel ad, günce de denir.

kız kısmının dışında kalan kalender abilerin de ısnıması için bazı yeni hitaplar geliştirlmelidir.

--naber lan günlük...

... şişşt lan olum...

::: günlük var ya..

___de get lan...
...günlük senin...
---tanrı aşkına ahbap...
+++lanet olası pislik... gibi samimi ve sıcak hitaplat kullanılarak genele yayılması gerekir. zanımda mütevellit kanımca.

ergenlik döneminde ailesiyle, arkadaşlarıyla, ögretmenleriyle kısacası ergen olma çabasındaki çocukların çevreleriyle problemlerini (genellikler kızların )yazarak rahatlamak amacıyla kullandıkları; yıllar sonra okundugunda içinde geçen bazı isimlerin bile anımsanmadıgı ama duyguların, düşüncelerin ne derece degiştiginin görüldügü , kimi zaman gülümseten kimi zaman aglatan anıları barındıran defterdir. benim gibi bazı insanların defterlerinde de 7 seneden beri her sayfaya karalanmış tek bir isim vardır. bu insanlar ise o zamandan bu zamana duygularında degişimin gerçekleşmemiş olmasına aglarlar.