güne alkol ile başlamak  

(bkz: çivi çiviyi söker)

alkolizmin eşiğidir

o günden neler beklediğimize bağlı.yoğun bir gün olacaksa gerekli bile olabiliyo ama sıradan birgün için yapılabilcek son şey olması lazım.
en azından 2 bardak viski bile bizi borçluyken alacaklı durumuna sokmuyomu.düşünün ogün nasıl geçer.

gözümü açtığımda hala sarhoştum
hayat berbat vicdan azabı baki
alkol pişmanlığıyla votka doldurdum
ölüm varken ciddi ne olabilir ki!
(bkz: evren kıran)

bir önceki günü aşırı alkolle bitirdiysek, sabah uyandıran baş ağrısının tek çaresidir.

savaşmaktan yorulmş bünyelerin alkole sarılması sonucu oluşabilecek eylem.

(bkz: alkolizm)

hayatınızda daha bir dünya dolusu söyleyecek şey varken, "uğruna ölünecek(ya da yaşanacak) hiç kimsenin, hiçbir düşüncenin kalmaması" durumunda, içlenişler geçiren duygularınızın ilk yardım paketi.

oysa ki, daha dün gibiydi.. çok da anlaşamadığınız ailenizle ya da aslında hep size biraz uzak arkadaşlarınızla sofraya oturup kahvaltı yapıyordunuz. dünya, henüz 'kahvaltı' gibi korkunç bir kavramı arzulamayacağınız kadar kendini göstermemişti, gerçi biliyordunuz ya, daha o zamanlarda bile içinizde birikmiş bir pas ile uyanıyordunuz, bir baş dönmesi, uğursuz bir alamet vardı üzerinizde.. fakat emin sulardaydınız, insanların sizin hayatınıza karışamayacağı kadar büyük değildiniz, emin sulardaydınız.

ilk kahveyle başlamıştı değil mi?! ha evet, bir de sigara.. kahvaltının yerine ilk kahve ve sigarayı tercih etmeye başlamıştınız. ne derler bilirsiniz; (gerçi iş, uyumsuzluksa, çabuk öğreniyordunuz [bu arada: (bkz: çocuğunuz çok akıllı ama çalışmıyor annesi)]) şampiyonların kahvaltısıydı artık sabahların anlamı.. ve adınız gibi emindiniz ya, sigara ve kahvelere uzandıkça, o aradığınız sersemletici kelimeleri daha çok hissediyordunuz. bunu da dün gibi hatırlıyorsunuz..

artık her zamankinden, bütün yüzyıllarda uyandığınızdan daha çok kafası karışmış uyanırken yatağınızdan, güne kahve ve sigarayla başladığınız günleri hatırlayarak, "ne denli romantik zamanlarmış.. o zamanlar bile hala ümit edebiliyordum galiba?!" diye düşünürken kalkıp yine bir sigara yakar fakat bu kez vodkanızı (ne bilim vodka işte, parası da yok aslında) yudumlamaya başlarsınız. ilk yudum zehir gibidir. bir an için, "ne yapıyorum böyle?! hayatım nereye gidiyor?!" diye düşünseniz de, müziğin sesini biraz daha açarsınız, çünkü sessizlik hiç olmadığı kadar çok canınızı yakıyordur artık.. ve ilk birkaç yudumdan sonra yeniden sakinleşmeye başlar duvarlar.

daha sabah 10:30'da çakırkeyifsinizdir.. çevrim dışı bir şekilde msne girip çıkanları izlerken, içinizde tuhaf bir kıpırdanmanın etkisiyle, inleyen bir yalvarmayla, "bu sefer olucak galiba?!" diyerek hemen boş bir sayfa bulursunuz, fakat yine olmaz, tıpkı onbin senedir olduğu gibi kelimeler, cümleler daha hiç başlamadan yeniden kalpteki o köhne kavuklarına geldikleri gibi geri kaçarlar. anlatamadıklarınızlar kalır, aklınızda yarattığınız tuhaf pagan tanrılarından yardım dileyerek müziğin sesini biraz daha açarsınız.

gerisi bitmek bilmeyen bir yırtınma.

"mini mini bir kuştum, deli gibi olmuştum!" tutunamayanlar/selim.

güne su içerek başlamaktan daha fazla önem addederseniz, üzerine methiyeler düzerseniz, hala hayatınızın bir parçası haline gelmemiş sabah aktivitesidir.

ev arkadaşımın sabah kahvaltısı için marketten aldığım beyaz peynirin tadına baktından sonra "öf bu peynir rakıyla varya süper olur" diyip gerçekleştirdiği eylemdir.biz de severiz rakıyı ama sırf peynir güzel diye de sabah sabah töbe töbe...

(bkz: alkole günle başlamak)

kahvaltıda safari içen bir kişi olarak tavsiye ve tasvip edeceğim eylemdir.
(bkz: right on)

(bkz: en tatlı sabahlar yeni rakı ile başlar)

iki bira çaktım kendime geldim
(bkz: recep ivedik)

nasıl bu hale geldiğiniz belirsizdir. ama gerçek bir şey varsa, o da, artık hayata sadece içerek tahammül edebiliyor oluşunuzdur. kimse sizi zorlamaz iç diye, hatta ne üzüntüden, ne de eğlenceden; sadece bulanıklaşan hayatın matlaşmış renklerine dolan melankoli aşkınızdan içer olmuşsunuzdur. çocukluğunuz, ailenizle geçen günleriniz, "bu çocuk okuyup büyük adam olacak!" dedikleri zamanlar, bir volkan gibi hareketli olduğunuz, "yeni bir şeyler söylenmeli, yeni bir şeyler yapmalı!" diyecek denli savaşmaya istekli olduğunuz yıllar geçer aklınızdan. artık çok uzaktadır. belki sadece 1 yıl uzaklıkta, ama bütün bu iyi niyet dileklerinin ve parlak bir gelecek vaad ettiğiniz günlerin üzerinden yüzyıllar geçmiş gibi geliyordur size.

sabahı kaldıramazsınız. günün ilk ışıkları gelir göğsünüze oturur, hatıralarınızı, bıkmışlığınızı, bütün id ve ego ve süper egolarınızı acı bir şekilde yakarken, yine aynı ışık, gelip yüreğinizde çarpıntılar yaratır. buzdolabından aldığınız biranın/vodkanın/her ne haltsanın kapağını açarken, annenizin sesi çınlar kulaklarınızda, "evladım biraz çeki düzen ver şu hayatına!" ılık ılık bir şeyler akar gider gözlerinizden, "bu çocuk çok büyük adam olacaktı!". neden artık savaşamadığınızı, neden artık sanatın hiçbir anlam taşımadığını, neden aşk kelimesini duyduğunuzda bütün ruhunuzla kaçacak bir delik arayarak cenin pozisyonunda iki büklüm olmak isteyerek içinizin titrediğinizi kendinize açıklayamazsınız.

ilk yudumdan sonra kaskatı tutmuş mekan gevşer, iğne gibi batan düşünceler keskinliğini yitirip havada uçuşmaya başlar. 2. yudumdan sonra ise, bir tebessüm yayılır dudaklarınıza, küfür gibi, beddua gibi, yalvarır gibi, "n'olur her şeye yeni baştan" der gibi, sev beni der gibi, yağmur gibi, ıslak demir kokusu gibi bir tebessüm.

dünya düşer. aldırmazsınız.

sabah her zamanki gibi yatağımda gözlerimi açtım, ama sanki oda tanıdık değildi. etrafıma bakındım hayır burası benim odan değildi. yavaşça olduğum yerde doğruldum, saçlarımı kaşırken gözüm önceki geceden kalma olduğu belli olan sütyene ilişti. hafifçe güldüm yine başarmışım dedim kendi kendime, işte yine yabancı bir kadının kollarına etmiştim sabahı. sabah ereksiyonu olmamıştım bunun nedeni akşamki üstüste yapılan 4 sevişme seansı olabilirdi. kalktım altımda sadece boxerim vardı o da tersti, tuvalete yöneldim ama yolu bilmiyordum ki?? evde kimse yok gibiydi olsa bile ne dicektim ki kadının adını bile bilmiyordum!! öksürdüm, tıksırdım duyan olmadı. o esnada kapı çaldı "hah geldi" dedim içimden. kapıya yöneldim, kapıyı açınca karşımda elinde çantasıyla duran adam bana hiçbir şey çağrıştırmadı ta ki acı içinde gözümü hastanede açana kadar. kafam kan içindeydi ve başımda bir hemşire vardı.

-"yaranızı alkolle temizlemem gerek" dedi

sadece gülümsedim, yeni bir güne daha alkolle başlamıştım. ağzımda keskin bir aseton tadıyla...

hayaldeki eylemdir. hatun kişiler evde toplanır, altınlar çıkarılır bi' kaseye konur. açılır viskiler, tekilalar... içerdeki çocuğa böreğin yanında likör ikram edilir. çocuk da yolunu bulur. ahh ahh...

yaz tatillerinde koca göbekli alman ve ingiliz amcaların her sabah yaptıklarını görerek takdir ettiğim eylem.

ruha atılacak dikişte,

narkoz etkisi yaratacak eylem.

saatlerce fırınların açılmasını beklemenin akabinde sabahın gelişini müjdeleyen poğaçalar eşliğinde tadından yenmez.
evet; çivi çiviyi söker.

(bkz: ben istemedim beyaz peynir istedi)
(bkz: ben özlemedim kedi özledi)

(bkz: after shave)

öğrenci evinde olur da daha başka yerde olur mu bilmem. ya da her yerde olabilir de evden eve değişir. zira öğrenci evinde bira ile başlarsın güne gariban gibi, bir başka evde ise adam votka ilen viski ilen başlar insan güne. tabii yanındaki meze de değişir. senin biranın yanına dünden kalma bi cips eşlik ederken, viskinin yanına alman çikolatası, votkanın yanına da bi meyve suyu eşlik eder. peki bütün bunların anlamı nedir ? güne güzel bi kahvaltıyla başlamak varken, neden bira, neden viski ? özenti olabilir insan, "yav almanlar ne güsel be sabah akşam elde bira, iyi gibi lan bi de ben deniyim (bkz: fakir) veya ulen bi dallas vardı adamlar hep viskiyle dolaşıyorlardı du bi de ben deniyim (bkz: zengin)". ya da aşk acısı çekmektedir ki onun için gün alkol aldığı vakittir diğer zamanları günden saymaz. ya da evde yiyecek hiçbi şey yoktur aç karnına çay demleyip içmekle uğraşmaktansa bir bira kapağı o kadar da zor gelmez insana.

bazen bir önceki günün pasını almak için yapılan eylem.

taparcasına sevdiğin ve onun için herşeyi bırakıp başka şehire okumaya giden insanın,terkediltikten sonra uzun süre gerçekleştirdiği eylem.yıllar geçmiş olmasına ve onun üstüne bi o kadar daha acı çekilmiş olmasına rağmen ilk aşk işte,acısı bile farklıydı diğer aşklardan,acılardan..

(bkz: çivi birası)