güneş ülkesi  

campanella'nın tüm ailemi ve en çok beni ister istemez etkileyen kitabı

lisedeyken okuduğum ve beni çok etkilemiş olan kitaptır. ütopya kategorisinde bulunmasına rağmen, o zamanlar bana çok gerçekçi ve olası gelmişti. resimli duvarlar, ortak yaşamlar, sanata verilen önem biraz nedense komünist rejimi hatırlatmıştı ama hiyerarşi basamaklarının gayet katı ve net olduğunu hatırlıyorum. okunulası bir kitaptır lakin.

kent bir büyük yönetici metafizikçi tarafından yönetiliyor ve 3 tane yardımcısı vardır sevgi, akıl, güç. bireysellikten çok toplumsal düzen esas alınmış. bütün kötülüklerin insanların bireysel çıkarları, bu çıkarlara kavuşabilmek için hırsında çıkmaktadır. işte tam bu noktada güneş ülkesinde malların, hakların ve daha da ilginci kadınlarını bile paylaşmakta çözülebilceğini özümsüyor. herşey plan çerçevesinde işliyor üreme bile planlı bir hal var. çünkü insanların zevki uğruna cinsel ilişkide bulunması ve bundan doğan bebeklerin ülkeye zarar vereceğini düşünüyorlar. dğıumdan itibaren bebekleri eğitim içinde tutarlar ve astroloji, bilim dalında eğitimler görür. güneş ülkesi insanları 100 ile 200 yıl arası yaşar. güneş ülkesinde insnlar kadın-erkek demeden çalışır kadınların erkeklerden hiç bir farkı yoktur. kadınların bu yüzden daha diri ve güçlü fiziki yapısı vardır. onlara göre zayıf kalmak ayıplacı nitelik taşımaktadır.askeri yönden de çok güçlüdür. hiç bir ülkenin yapamadığı savaş sanatların da ustalardır. bilinmedik savaş taktikleri kullanırlar ve daima haklıdan yanadırlar. örneğin bir ükle yardım istedimi onu geri çevirmezler haklıysa sonuna kadar arkasında olurlar. sağlık açısında bir çok hastalığında tedavisini bulmuşlardır. güneş ülkesi müslmanlığı gerici bir araç olarak görmekte hristiyanlığı benimsemektedir. onlara göre tanrı evrenseldir. tanrı sonlu bir neden olarak değil mutlak bir güç bir ilk neden olarak davranır.son olarak güneş ülkeliler toplumdaki insanların amacı bireysel yarar değil, genel fayda olması gerektiğini özümsemişlerdir.

(bkz: utopia)

campanella güneş ülkesini şu şiirle tasvir eder bize.

"mutlu bir altınçağ olduysa eskiden
niçin bir kez daha olmasın
her şey dönüp dolaşıp
gelmiyor mu eski yerine?
düşündüğüm, öğütlediğim gibi benim
paylaşsaydı insanlar
yararları, mutluluğu ve ahlakı
cennet olurdu dünya...
uyanık temiz sevgiler gelirdi diyorum
azgın, kör sevgiler yerine
yalan, dolan bilgisizlik yerine
gerçek bilgi gelirdi
ve kardeşlik, zorbalığın yerine."

kitabın yazarı olan campanellanın ömrünün 27 yılını zindanda geçirdiği düşünüldüğünde umudun pratikte olup bitenden bağımsızlaştırabilen, çok güçlü bir duygu olduğunu düşündüren, bir kitabı okuyup bir campanellanın hayatına bakıldığında yazara saygı duymamayı imkansız kılan kitap. keşke hepimiz güneşli günlere onun kadar içten inanabilsek