|
|
- genelde babane, annanelerin yanında tatildeyken, kızarmış ekmek ve taze çay kokusuyla kalkılan bir sabahta sarfedilen, ve o anlarda sarfedildiği kişi itibariyle günaydın kelimesinden çok daha anlamlı bir kullanımdır hayırlı sabahlar. dinsel tabanına vurgu yapılsa da, yapılmasa da; o sabah hali hazırda hayırlıdır. eşsizdir
edit: başlık üstümüze kalmış...hayırlara vesile olsun*
- genelde babane, annanelerin yanında tatildeyken, kızarmış ekmek ve taze çay kokusuyla kalkılan bir sabahta sarfedilen günaydın kelimesinden çok daha anlamsız, dinsel bir vurgudur.
ama istek olur inceleyelim.
hemen tdk'ya başvuruyoruz.
hayırlı;
yararı, hayrı olan:
"dualarında hep hayırlı, dindar evlat isterdi."- ö. seyfettin.
dini vurgu var mı? var.
tamam geçtik. ben anneannemden bana yararlı günler mi dilemesini isterim aydınlık günler mi? yada dur bi dakika ben anneannemden böyle bir şey istemiyorum.ben ondaki samimiyeti kelimlerde aramıyorum. fakat anneanne seni hayırlı sabahlar deme yoluna itiyorlar sen benim için günaydın de.
hayırlara vesile olur inşallahhh.
- son durak.
eve gitmek üzere inmeliyim artık otobüsten.(uykuluyumdur çoğu vakit.)
bi' tek ben kalmışım.
son durağa kadar fazla yolcu gelmez zaten.
ben;
-iyi akşamlar.
kaptan;
-hayırlı akşamlar.
uykulu olmam sebebiyle dikkat etmediğim kaptanı tanırım hemen.
bizim güzergahta çalışan tek bu kaptan "hayırlı" sözcüğünü kullanmaktan hazzeder.
her duyuşumda batan iğne gibi uyarıcı bir etki gösterir "hayırlı" sözcüğü.
din içeriklidir...
bir de yenilgiler ardından kurulan cümlelere takıp takıştırılan teselli niteliğinde bir kalıp vardır;
(anlamsızdır, sinir bozucudur, klişedir...)
"demek ki hayırlısı buymuş."
- tercih meselesidir. ağız alışkanlığından kaynaklanır çoğu zaman.
(billy, 13.05.2008 10:54)
- tdk ya kafamı kodum mu şu sonuç karşıma çıkıyor. hayırlı: iyi, yararlı, faydalı anlamında, sıfat. ayrıca bu kelime arapça bir kelime olarak türkçemiz içinde sıkça kullanılır bir hale gelmiştir. dinsel vurgusu kelimenin kendisinde değil kullanımındadır. şöyle ki:
- abi bu akşam barcelonayı zkecez hayırlısıyla..
+ inşallah * * * koçum.
dini vurgu var mı? *
ikinci kullanımımız ise:
- islamda hayırlı evlat, babasının sözünü dinleyen evlattır.
+ allah ondan razı olsun
dini vurgu var mı? *
bu iki kullanımın kelimenin anlamını değiştirmeden nasıl farklı noktalara temas ettiği açıktır. hal böyleyken, işin içinde dinsel vurgu olsa nedir, olmasa nedir. ama konuyu illa ki böyle manasız bir polemiğe çekmek iktiza ederse, hayırlı sabahlar, hayırlı işler, hayırlı başarılar temennileri, her ne kadar din olgusuna uzak olsam da bana çok tanıdık gelirler. çocukluğumdan bir esintidirler. günaydın sevgilime aittir sabahları aynı kokuyla beni uyandırdığında, hayırlı sabahlar babaneme. kimse kimseyi birşey deme yoluna itmez bizde, itemez zira bilir ki, ben babanem namaz kılarken önünden geçmem. o da bana "babane bak pagan kültüründeki o eşsiz yapıyı tarumar etmiş tek tanrılı dinler... tüm bu cihat anlayışı..."
dini vurgu var mı? * * * *
sonuç itibariyle günaydın yerine hayırlı sabahlar da diyebilmeli insan, bir mahalle bakkalından iki sıcacık ekmek aldığında hayırlı işler diyebileceği gibi. o mahalle bakkalında, bir babanenin dudağında daha iyi uyuyor sanki "hayır" kelimesi. tıpkı inansanız da inanmasınız da, sabah ezanını dinleyip, bir sigara içerken ürpermeniz gibi.
- son dönemde din unsuru o kadar gözümüze sokuluyor ki, tepki uyandırıyor böyle söylemler. en azından bende. günaydınla cevap verme hakkımı kullanıyorum bu söze karşı. herkese özgürlük ama bana da.
- tercih edilmesi durumunda error hem de syntaxerror veren günaydının daha dini daha mutaassıp şekli.
sonuç olarak babaannemin dudağında daha iyi duruyor hayır kelimesi tıpkı sabah ezanının tüylerimi ürperttiği gibi ama dinen değil barcelonayı sikmek açısından...
hayırdır?
- çok da bir değişikliğin olmayacağı ne uzatıp ne kısaltacak durumdur.
- yanında günaydın ile beraber her nabza şerbet hesabı kullanılabilecek söylem.(bkz: günaydın,hayırlı sabahlar)
- tercih edilmesi veya edilmemesi durumunda hiç bir değişiklik içermeyen, içermemesi gereken. içerdiği iddia edildiğinde vahim bir sosyopatlık barındıran sabah ikilemi. gayet ilerici bir kisve altından, çokça faşizan bir tutumun bıçak parlaklığında ortaya çıktığı, hayırlı sabahlar diyen herkesi bir anda islami terör zanlısı yapmaya hazır, ve toplumu hayırlı sabahlar ve günaydın şeklinde hitap eden insanlar ikileminde kamplaştırma eğilimli düşüncenin yersiz tezahürü. velhasıl 108 dakikada bir aynı düğmeye basıp da dünyayı kurtardığını düşünenler kadar mantıksız, basmayınca da ne olacağını öngöremeyecek kadar da sığ. değil mi? hayırsız!!
- (bkz: samanyolu tv)
- bence daha samimidir. günaydın da güzel ama artık klişeleşmiş be abi!
- (bkz: merhaba yerine selamın aleyküm demek)
- duymayı özlediğim iyi dilek sözcüklerinin kulağımdaki pası silmesidir hayırlı sabahlar sözcükleri.
hayırlı sabahlar; terle karışık yasemin kokusudur annemin,
günaydın; kokmaz, kimliksizdir benim için.
hayırlı sabahlar; güleryüzle söylenir yürekten geldiği için,
günaydın; ben günaydın dediğimde aldığım basit bir cevaptır asık bir yüz eşliğinde, yürekten gelmez bazen mecburiyettir.
hayırlı sabahlar; eski ama yıpranmamıştır,
günaydın; yeni ama seni seviyorum kelimesi gibi çok kullanılması nedeniyle yıpranmıştır.
bana hissettirdikleri nedeniyle hayırlı sabahlar kelimesini duymak hoşuma gitse de günaydın kelimesini kullanıyorum. belki tek kelimeden oluşması nedeniyle kolayıma geliyor, belki de karşımdaki kişiye sabah karşılaşmalarında saygı nedeniyle bir söz söyleme gerekliliği ama bunun içimden gelmemesi nedeniyle.
sonuçta her ikisi de aynı kapıya çıkmıyor mu?
- "iyi sabahlar"* (ingilizce ve almancada olduğu gibi) "günaydın"ın yerini tutamaz bence.
günaydın başlı başına çok güzel bir sözcüktür.
"günaydın sizeeeeee
günaydın bizeeeeee
hepimize günaydın
günaydın hepimizeee"
*artık "hayırlı sabahlar"ı da geçtim.
- boşuna tartışılan eylemdir. çünkü artık her ikisi de kullanılmayıp yerine hello, hi good morning kullanılmaya başlamıştır. ha ben hiç birini kullanmayıp "naber ciğer" diyorum. bak bu daha samimi... girmeyin birbirinize boşuna
- bazıları buna niyet der, senin için ifade ediş şekli olsun. sokaktaki bir amcaya gulumse, senden küçük bir lise öğrencisinin başını okşa. budur önemli olan. bense yeri gelince günaydın, yeri gelince de hayırlı sabahlar diyeceğim. günaydını aileme, hayırlı sabahları iş eşrafında kullanacağım. ama sadece şekil değiştircek karşımdakiler için. benim için ikisinin bir ayrımı yok.
- küçükken kuran kursunda ilk azarı işittiğim sabah kullandığım cümle.
- (bkz: elveda rumeli)
(bkz: hayırlı sabahlar babiçko)
- (bkz: yobazizm)
|