1. genelde babane, annanelerin yanında tatildeyken, kızarmış ekmek ve taze çay kokusuyla kalkılan bir sabahta sarfedilen, ve o anlarda sarfedildiği kişi itibariyle günaydın kelimesinden çok daha anlamlı bir kullanımdır hayırlı sabahlar. dinsel tabanına vurgu yapılsa da, yapılmasa da; o sabah hali hazırda hayırlıdır. eşsizdir

    edit: başlık üstümüze kalmış...hayırlara vesile olsun*
  2. genelde babane, annanelerin yanında tatildeyken, kızarmış ekmek ve taze çay kokusuyla kalkılan bir sabahta sarfedilen günaydın kelimesinden çok daha anlamsız, dinsel bir vurgudur.
    ama istek olur inceleyelim.
    hemen tdk'ya başvuruyoruz.
    hayırlı;
    yararı, hayrı olan:
    "dualarında hep hayırlı, dindar evlat isterdi."- ö. seyfettin.
    dini vurgu var mı? var.
    tamam geçtik. ben anneannemden bana yararlı günler mi dilemesini isterim aydınlık günler mi? yada dur bi dakika ben anneannemden böyle bir şey istemiyorum.ben ondaki samimiyeti kelimlerde aramıyorum. fakat anneanne seni hayırlı sabahlar deme yoluna itiyorlar sen benim için günaydın de.
    hayırlara vesile olur inşallahhh.
  3. tdk ya kafamı kodum mu şu sonuç karşıma çıkıyor. hayırlı: iyi, yararlı, faydalı anlamında, sıfat. ayrıca bu kelime arapça bir kelime olarak türkçemiz içinde sıkça kullanılır bir hale gelmiştir. dinsel vurgusu kelimenin kendisinde değil kullanımındadır. şöyle ki:

    - abi bu akşam barcelonayı zkecez hayırlısıyla..
    + inşallah * * * koçum.

    dini vurgu var mı? *

    ikinci kullanımımız ise:

    - islamda hayırlı evlat, babasının sözünü dinleyen evlattır.
    + allah ondan razı olsun

    dini vurgu var mı? *

    bu iki kullanımın kelimenin anlamını değiştirmeden nasıl farklı noktalara temas ettiği açıktır. hal böyleyken, işin içinde dinsel vurgu olsa nedir, olmasa nedir. ama konuyu illa ki böyle manasız bir polemiğe çekmek iktiza ederse, hayırlı sabahlar, hayırlı işler, hayırlı başarılar temennileri, her ne kadar din olgusuna uzak olsam da bana çok tanıdık gelirler. çocukluğumdan bir esintidirler. günaydın sevgilime aittir sabahları aynı kokuyla beni uyandırdığında, hayırlı sabahlar babaneme. kimse kimseyi birşey deme yoluna itmez bizde, itemez zira bilir ki, ben babanem namaz kılarken önünden geçmem. o da bana "babane bak pagan kültüründeki o eşsiz yapıyı tarumar etmiş tek tanrılı dinler... tüm bu cihat anlayışı..."

    dini vurgu var mı? * * * *

    sonuç itibariyle günaydın yerine hayırlı sabahlar da diyebilmeli insan, bir mahalle bakkalından iki sıcacık ekmek aldığında hayırlı işler diyebileceği gibi. o mahalle bakkalında, bir babanenin dudağında daha iyi uyuyor sanki "hayır" kelimesi. tıpkı inansanız da inanmasınız da, sabah ezanını dinleyip, bir sigara içerken ürpermeniz gibi.
  4. son dönemde din unsuru o kadar gözümüze sokuluyor ki, tepki uyandırıyor böyle söylemler. en azından bende. günaydınla cevap verme hakkımı kullanıyorum bu söze karşı. herkese özgürlük ama bana da.
  5. tercih edilmesi durumunda error hem de syntaxerror veren günaydının daha dini daha mutaassıp şekli.
    sonuç olarak babaannemin dudağında daha iyi duruyor hayır kelimesi tıpkı sabah ezanının tüylerimi ürperttiği gibi ama dinen değil barcelonayı sikmek açısından...
    hayırdır?
  6. tercih edilmesi veya edilmemesi durumunda hiç bir değişiklik içermeyen, içermemesi gereken. içerdiği iddia edildiğinde vahim bir sosyopatlık barındıran sabah ikilemi. gayet ilerici bir kisve altından, çokça faşizan bir tutumun bıçak parlaklığında ortaya çıktığı, hayırlı sabahlardiyen herkesi bir anda islami terör zanlısı yapmaya hazır, ve toplumu hayırlı sabahlarve günaydınşeklinde hitap eden insanlar ikileminde kamplaştırma eğilimli düşüncenin yersiz tezahürü. velhasıl 108 dakikada bir aynı düğmeye basıp da dünyayı kurtardığını düşünenler kadar mantıksız, basmayınca da ne olacağını öngöremeyecek kadar da sığ. değil mi? hayırsız!!
  7. duymayı özlediğim iyi dilek sözcüklerinin kulağımdaki pası silmesidir hayırlı sabahlar sözcükleri.

    hayırlı sabahlar; terle karışık yasemin kokusudur annemin,
    günaydın; kokmaz, kimliksizdir benim için.

    hayırlı sabahlar; güleryüzle söylenir yürekten geldiği için,
    günaydın; ben günaydın dediğimde aldığım basit bir cevaptır asık bir yüz eşliğinde, yürekten gelmez bazen mecburiyettir.

    hayırlı sabahlar; eski ama yıpranmamıştır,
    günaydın; yeni ama seni seviyorum kelimesi gibi çok kullanılması nedeniyle yıpranmıştır.

    bana hissettirdikleri nedeniyle hayırlı sabahlar kelimesini duymak hoşuma gitse de günaydın kelimesini kullanıyorum. belki tek kelimeden oluşması nedeniyle kolayıma geliyor, belki de karşımdaki kişiye sabah karşılaşmalarında saygı nedeniyle bir söz söyleme gerekliliği ama bunun içimden gelmemesi nedeniyle.

    sonuçta her ikisi de aynı kapıya çıkmıyor mu?
  8. bazıları buna niyet der, senin için ifade ediş şekli olsun. sokaktaki bir amcaya gulumse, senden küçük bir lise öğrencisinin başını okşa. budur önemli olan. bense yeri gelince günaydın, yeri gelince de hayırlı sabahlar diyeceğim. günaydını aileme, hayırlı sabahları iş eşrafında kullanacağım. ama sadece şekil değiştircek karşımdakiler için. benim için ikisinin bir ayrımı yok.