gün  

dünyanın kendi etrafında bir kez dönmesiyle geçen 24 saatlik süre...

denizli'de bir marketler zinciri

(bkz: tün)

herkesin mutlaka annesi yüzünden şahit olduğu garip bir para verip geri alma sistemi.

asla anlam verememişimdir, verdiğin kadarını geri alıyosan, hiç bi kar elde edemiyosan nedir anlamı? o parayı az az bi kenara koyup toplu alsan, her hafta ay gün parası geldi stresi yaşamasan daha hoş olma mı?

bir de bunun gelmeli-gitmelisi, yemeli-içmelisi versiyonu vardır ki aldığın üç beş kuruş da vanilyaya kakaoya çaya böreğe gider.

belki de asıl amaç gizli bir şekilde 'haftaya da size geliyoruz, kekini poğaçanı hazır tut' mesajı vermektir. aslolan peynirli börektir, elmalı turtadır, bol dedikodudur.olabir tabii.

(bkz: gün hesaplama)

(bkz: günlerin anlamı)

ayda veya haftada bir pasta börek yenilen para biriktirmek için yapılan aktivitenin adı.

bol dedikodunun,pasta börek çörek tariflerinin havada uçuştuğu,annelerin teyzelerin bir araya gelerek gerşekleştirdiği toplantıdır.

gün çoğu zaman bir başlangıç olarak görülür. ama zaten hayata karşı tavrınız ciddi ciddi kötüyse, hiç uyanamadığınız bir kabustan başka bir şey değildir gün. yıllardır hatırlamaya değer tek bir gününüz yoktur belki. günler gelir geçer ve ayna ile aranız bozulur. zaten bokun içindeyim diye görüntünüzle sidik yarıştırmaya kalkmazsınız. gün boğar insanı. gün sonu iyidir ve o son geldiğinde yeni bir güne başlamak o sonuda boktan kılar. en iyisi günlere aldırmamak*

hayat sinemasının her bir sahnesidir kendileri. ve hergünün başlangıcıda sonuda bellidir taki filmin sonu gelene kadar.
kafana koyarsın yastığa orda biter sahne , bir kaç sayılı saat sonra bir yenisi başlamak üzere. yorulursun gün ve gün...bitsin istersin her biri hızlı geçsin, taki gerçekten önemini anlayana kadar bu gün denen olgunun. sonra değişir fikirler geçmiş sahneleri tekrar izlemek istersin, ancak iş işten geçmiş olur. şimdi de artık onlara yanma vaktidir, nasıl aptalım da bu kadar zamanımı boşa harcadım sahnelerimi teker teker yaktım dersin, kahrolmaya başlarsın.bihabersindir bundan sonrakileride yakacağından...oysa zararın neresinden dönsen kardır senin için şu üç gün(u: !)lük dünyanda. kolay gelsindir sana.

zamanla uzayandır.

ay'dan kaynaklanan gelgitlerle coşan denizlerin yarattığı sürtünme dünya'yı gün be gün(!) yavaşlatmakta. "e hani açısal momentum korunuyordu mna koyum?" dediğinizi duyar gibiyim. dünya'nın yavaşlayarak kaybettiği açısal momentum, ay'ın hızlanmasıyla dengelenmekte. aradaki bağlantıyı da buldum, ama bu köşeye sığmayacak kadar karışık.

gün dediğimiz şey her zaman var değil, bazen yok, yok gelmiyor bazen işte, "işte yeni bir sabah, işte yeni bir gün" diye diye radyoda çalan abudik bir pop şarkısı gene insanların diline takılıp "yahu nerden takıldı bu şarkı böyle sabah sabah dilime" dedirtirken, bazen gün gelmiyor sana, bad'lik amiri bildirgesinde "bazı şeyler, başladığında aslında çoktan bitmiştir" boşu boşuna söylenmemişti.

günün gelmediğini, olmadığını nerden anlarsınız?! işte tipik belirtiler;

1) bugün yataktan çıkmak istemiyorum duygusu

2) yataktan kalktım ama boşver, dünden kalma votkamda kaç bardak içki kaldı acaba?

3) son 18 yıldır açık olan bilgisayarının başına geçtiğinde media player'ın oynat tuşuna basarsın, o an için hiç hoşuna gitmeyen bir şarkı çalmaya başlamasına rağmen şarkıyı değiştirmek için birkaç klasörün içini açmak isteği bile içinden gelmez (ne "iç"li bi cümle oldu yahu)

4) ne bir şey okumak, ne bir şey yazmak, ne de kimselerle konuşmayı istememek..

5) nefes almadığının farkına varmak (ciddi bir durumdur, en yakınınızdaki "tanrım öldüm ben, napıcam şimdi?" panik hattını arayın)

elbette bu belirtilere nankörce şimdi, "bunlar bildiğin depresyon belirtileri aman canım kıçından element uydurma" diyecekler çıkacaktır ama değil öyle işte; karanlıklarla ve ışıkla konuştum, haberler vahim!..

bazı günler, gün gelmez, uğramaz, başlamaz, ölü gündür, carl sagan'ın ünlü evren tarihini 1 yıla sıkıştırırsak nasıl bir şablo ortaya çıkar analizinin artık/fazla günleridir bunlar.

gün dediğimiz şeyin var olabilmesi, durduk yere mutlu olabilme veya haz alabilme ihtimalinde saklı, ki çiçekler kadar çok sevdim ben lost'un 5. sezon 14. bölümde 14. saniyesinde arkada gözüken yaprağı.. n'oldu böyle ya birden bire deme! bazı günler başlamaz diyorum sana.

not: bu giride cümle içerisinde sırıtan, cümle arasından edepsiz parmak işareti yapan 5 adet aşağılık gönderme vardır.