söylem olarak doğru, işlev olarak yanlış, bağlantı olarak rahatsız edici reklamdır. herkesin gülmeye, mutlu olmaya hakkı olan bu dünyada, ne yazık ki bu iletişim adı verilen ve tuhaf hizmetlerle insanların daha çok konuşması için birilerinin ellerinden geleni yaptığı hadisenin tanıtımıdır. televizyonda görmenin yanı sıra, duraklarda ve şehrin muhtelif yerlerindeki panolarda da rahat rahat cep telefonuyla konuşabildiği için gülen insan yüzleri ile karşılaşmak ilginç bir deneyimdir . zira dünyada cep telefonu değil, "cep"i olmayan insanların bulunduğunu unut(tur)manın yollarından biridir. zaten cepken de deliktir ve yıllar önce söylenmiştir. geriye başka söz kaldığını da sanmıyorum.
burhan altıntop'un (bkz:
engin günaydın) portresini koysalar daha çok etki bırakacak olan reklam afişleri...
normal bir mutluluğun normal bir insanı o kadar güldüremeyeceğini düşündüğüm reklam.
ya çoook sinir bozucu bi reklam ve her izlediğimde gıcık oluyorum
vodafone nun gelmesiyle hareketlenen sektörün bir an önce pastadan daha çok yer kapmak amacıyla ne yapacağını şaşırdığını gösteren reklamın sloganı. turkcell bir taraftan avea diğer taraftan vodafone başka bir yerden aynı şeyleri başka türlü söyleyerek yarışıyor. "gülmek herkesin hakkı" sloganı avea ile ne kadar örtüşür , avea bizi ne kadar güldürür ( zamanın da harcadığımız kontrorlerin haddi hesabı yok) , yaptığı iletişim planlaması ne kadar bu doğrultudadır bunu ancak zaman gösterir. yine de böyle hızlı hareket eden bir sektörde farklılaşmak adına yeterli olmayan bir çalışma.
