|
|
- can yücel şiiri.
viran bir rum evi adada oturduğumuz ev
serinliğine serin
ferah olmasına ferah ya
tam bir hakuran kafesi.
bu deyimi aslına döndürmek için mi nedir
bir çift de kumru gelip
yuva yapmış çatısına.
öyle usturubunla yerleşmişler ki
çürümüş tahtaların arasına
dışardan görünmüyorlar hiç.
yalnız
el-ayak çekildikten sonra
derinden
ve civan demlerle demlenircesine
başlıyor dem çekmeleri
benim de çökmeye yüz tutmuş
şu can kafesimde
kadir sevgilim güler’e sevgim
üsküdara gidelim diyor hala
üsküdara gidelim(siyah, 15.01.2006 23:20)
|
