gülünmemesi gereken bir durumda gelen gülme isteği  

hepimizin zaman zaman başına gelen bir olaydır. herkesin son derece ciddi olduğu bir yerde gerçekleşir genelde bu olay. tek başınaysanız bir derece sönümlenebilir, fakat yanınızda bu durumdan muzdarip olan başka bir kişi daha varsa en ufak bir göz temasında gülmek kaçınılmazdır, geçmiş olsundur.

(bkz: giggle loop)

(bkz: sinirden gülmek)

küçükken camiye gittiğimizde çok başımıza gelirdi bu durum. çocuğuz her yerde eğlenelim diyorduk işte. bu çoğumuzun başına gelmiştir sanırım.
bir de rükudayken ya da secdedeyken gelip kıçımıza tekme atan tiplemeler vardı ki bunlar tüm cemaat tarafından yakalandığı yerde birer tokat yemiştir bir de kulağı çekilmiştir. bazıları evladım yapma etme demiş. biz ise deliler gibi gülmüşüzdür. e o zamanlar bilmiyoruz tabi ne abdest kalmıştır bizde ne namaz. çocuktuk o zamanlar gülüyorduk. çocuktuk o zamanlar bilmiyorduk.

karşı koymak anlamsızdır bu isteğe. ama yinede insan karşı koymaya çalışır. hele busırada sizinle beraber bir veya daha fazla kişi varsa olay bitmiştir. gülmemeye çalışılırken çıkartılan garip sesler kahkalarla gülmenin başlangıcı olur. son olarak biri bu grubu azarlar ve eylem sona erer.

birisinin -ki genelde sevgili kişisi olur bu- size haddinden fazla sinirlenmesi durumunda da yaşanabilir bu sendrom. siz dayanamayıp gülerseniz, karşınızdaki kişi daha da sinirlenir; karşınızdaki sinirlendikçe ise sizin daha çok gülesiniz gelir. böyle lanet, interaktif bi etki-tepki döngüsüdür işte; uzar da uzar.

olay gerçekleştiği sırada eğerki birazcık insan kendini tutabiliyorsa hemen öksürüyormuş gibi yaparak toparlanlılabilesi olay.

hiç gülesiniz yokken bile sırf gülünmemesi gerektiği için gülme krizlerine girme, kendini durduramama durumu.. çıkardığınız ppfuuu pppfff gibi sesler nedeniyle yüzünüzde kırmızı rengin zuhur bulmasına ve kamufle olmaya çalıştıkça ayçiçeği gibi açmanıza neden olan, bulunulan ortam içinde size dönmüş kanlı gözlerden envai çeşit küfürleri yediğinizin çok rahat anlaşılabileceği kıvrandırıcı eylem..

(bkz: kitaphane)

(bkz: cenaze)

cenaze evinde yakınını kaybeden bir kişinin anlık bir sinir harbiyle yakalanabileceği bir istek-değil refleks, iradesiz eylem...-. böylesi bir durum aklını kaybetmekle bağdaştırılabileceği gibi, "ağla ağla açılırsın" tavrıyla da karşılanabilir.

(bkz: ben sana gülmüyorum aklıma başka bişey geldi de)

lisede tam da istiklal marşı okunmadan evvel musallat olurdu bu illet. yatılı okulun her aşamadaki disiplini düşünüldüğünde, istiklal marşı esnasında gülmeyi bastırmaya çabalarken çıkarılan o çirkin geniz sesi, çıkışta size pahalıya patlardı. her hafta bunun yüzünden afişe edileceğimiz belli olduğu halde yine de kurtulamadık 3 sene boyunca bu hastalıktan. herşey bir yana garip bir zevk de alırdık kendi kendimize gülüp bunun yüzünden azar yada kimi zaman dayak yemekten. yatılı okulun sıkıntıları, buhranları insanı mazoşist yapıyordu sanırım.

gülünecek objenin ya da kişinin olmadığı tarafa bakıp, zorla başka şeyler düşünmeye sebebiyet veren durum.

saygı duruşu sırasında olur genelde. biri kıh kıh diye magli (ayı yogi ve çetesindeki köpek) gülüşü yapar sonra bütün sıradan gereksiz gülme sesleri yükselir, en yakınınızdaki hocadan ufak azarlar gelir, ama bu hoca k-9 lakaplı bir hocaysa sıçmanızın resmi sponsoru olur.

jandarma'nın yanında bira devirmek de başka bir örnek olabilir

http://www.youtube.com/...

uzun zamandır hiçbir video beni bu kadar eğlendirmemişti...
görülüyor ki bu gülme isteği, özellikle böyle zor durumları seçip ısrarla geçmemektedir.

(bkz: coupling)

ispanyolca dersinde ciddi ciddi çeviri yaparaken, hocanın "bombones" demesi durumu. kadın gözünüzün içine bakar susun diye, siz iyice gülersiniz.

orta okulda "şimdi iğrenç bi espri yapıcam, gülmeyeceğinize eminim" diyen sevgili adayının (bkz: platonik) yaptığı espriye gülmemek ve karizma yapmak için kasılırken "temel vejeteryanmış, kurban bayramında ağaç kesmiş" esprisini duyduktan sonra bunu bir anlık aklında canlandıran kişinin başına gelen olay. ama ağacı yatırmış, dallarını bağlamış ve bir kumaşla kör(!) etmiş bir adam düşününce komik oluyo ya!

lise yıllarını her cuma ve pazartesi işkenceye çeviren olay
(bkz: istiklal marşı okunurken gülmek)

(bkz: saygı duruşu sırasında gülmek)

bu isteği gerçekleştirmek pratik sınavda başınızı ağrıtabilir, kalmanıza bile neden olabilir..
anfide ön sıralar dolu, en zor hocalardan biri herkes pür dikkatken sınıfın en arkasındaki yavaşça önündekine doğru eğilip gülmek istiyor da gülemiyor gibi ses çıkartır öndeki hafifçe güler kendini tutamaz yanında duyan güler, önde duyan güler. ilk dalga hafif atlatılır. adamımız yüzünde büyük bir ciddiyetle uyaranı başlatır ve bu her tekrarlanışında çapı artar. sonradan insanlar en ufak -puff! sesini duysa komut gelmiş gibi gülmeye başlarlar. hoca da sezinler tabi birşeyler oluyor,her dönüşünde bi biri bi öteki bişeler karıştırıyor...o da ne yapsın acısını bildiği gibi arzu ettiği kişiden çıkartır.

ilkokulda, öğretmen bir arkadaşınızı döverken(yanınızdaki) gelen gülme isteğidir. çok acı sonuçlar doğurabilir.

(bkz: gülme komşuna gelir başına)

orta okuldasındır, ders boştur, okulun koridorunda 2 arkadaşınızla gezinirken müdür olmadık bir sebepten sizi odasına çağırır hademe vasıtası ile. en başta nutuk kısmı gelir, daha sonra aile aramakla tehtit edilir, ama o da ne! müdür birden ayağa kalkar, n'olur allahım bu sefer yapmış olmasın diye dua edersiniz içinizden ama boşunadır...evet kıravatını gene pantolonun içine sokmuştur ve ceketinin önü de açık olduğu için görünmektedir. kendinizi sıkarsınız, kızarırsınız, alnınızdan soğuk terler boşalır, arkadaşlarınızla göz göze gelmek istemezsiniz çünkü yüz ifadelerini biliyorsunuzdur, ama tutamazsınız ve bakıverirsiniz. evet onların yüzünde de tebessüm vardır ve bu sizin fitilinizi ateşleyen görüntü olur. en sonunda patlarsınız puhahahdushauhd diye fakat arkadaşlarınız sizin gibi patlamaz, onlar dayanıklı çocuklardır.

cenaze evinde günlerin uykusuzluğu ve dağılmış ruh haletiyle taziyeye gelen hiç tanımadığınız insanlarla diyalog kurunca doğabilen istektir.örneğin hiç tanımadığınız bir teyze size sımsıkı sarılıp pakmayalı poğaça hamuru kıvamındaki kollarında sizi sıkarken gülmeye başlarsınız."sinirleri bozuldu vah vah daha da gençmiş yazık allah başka acı göstermesin" derler,gözleriniz dolu dolu,uluyarak gülersiniz.
bir de bu taziyeye gelip size geçmiş olsun deyip,hatasını da toparlamayıp manyakça gülen insanlar vardır ki,o acınızın ortasında suratlarının ortasına bir tane çakamayacağınızdan evden kovmakla yetinirsiniz.

(bkz: kopya çekerken gülmek)

yaptım evet.

toplantı sırasında çok ciddi bir konu tartışılırken sizin aklınıza bir yiğit özgür karikatürü gelmesi sonucu başlayan istektir. belli olmasın diye ağzınızı burnunuzu şekilden şekile sokuncada cin çarpmış gibi bir hal alıyorsunuz hoş olmuyor.