"sanat tarihinde ilk kez bir kadın,tam bir içtenlikle, yalın ve sakinliği içinde acımasız denebilecek bir içtenlikle yalnızca kadını ilgilendiren genel ve özel olguları dile getirmiştir.
çok yumuşak ve zalim olarak da nitelenebilecek içtenliği,bazı şeylerin kesin ve tartışmasız bir biçimde tanıklığını yapmasını sağlamıştır;
bunun için kendi doğumunu, meme emmesini,ailesi içinde büyümesini ve her türden korkunç acılarını, kesin olgularla duyguları genelleştirip, onları kosmogonik ifadesine ulaştığı durumlarda bile her zaman yapmış olduğu gibi gerçekçi kalarak, derine inerek resmetmiştir...
frida kahlo meksika ressamlarının en büyüğüdür.
geleceğin dünyası için sahip olduğu değeri ölçmek mümkün değildir."
(bkz: diego rivera)
kocasını gerçekten sevdiği için onun her türlü çapkınlığına dayanan oldukça ünlü kadın ressam. ancak kocasının onu kızkardeşiyle aldatması bardağı taşıran son damla olmuştur ama bu bile onun kocasını sevmesine engel olamamıştır. ne yazık...
(bkz: frida kahlo)
otoportresinde kendini birleşik kaşlı ve bıyıklı olarak resmetmiş(hani görmemiş de diyemiyoruz) ama buna rağmen alma zahmetine girmemiş olan tüyleriyle barışık meksikalı ressam.
frida isimli filmde hayatı anlatılmıştır ve kohlo'yu meksikalı oyuncu salma hayek canlandırmıştır.
tabloları bana hep profesyonelce boyanmış ilkokul çocuğu resmini çağrıştırır(kötü anlamda söylemiyorum), çünkü genelde kişileri direkt önden resmeder(yani figürler hep direkt yüzüyle ve vücuduyla size bakar) ve boyarken de düz ve ince şekilde boyar. gördüğünü değil de hissettiğini resmetmesiyle(filmde de kaocası ben gözümle sen kalbinle resim yapıyorsun tarzı birşey der) kendine bir yer edinmiş önemli bir ressamdır.
hayatımda okudğum en güzel yazılardan birinin sahibi olan ressam.
sevmekten ne zaman vazgeçtim?
kötü günümde yanımda olmadığın zaman vazgeçtim.
canın sıkıldığında benimle paylaşmadığını, kırılacak veya tedirgin olacak olsam bile düşüncelerini açıkça söylemediğini anladığım zaman vazgeçtim.
bana yalan söylediğini anladığım zaman vazgeçtim.
gözlerime baktığında kalbinle bakmadığını ve bana hala söylemediğin şeyler olduğunu hissettiğimde vazgeçtim.
her sabah benimle uyanmak istemediğini, geleceğimizin hiçbir yere gitmediğini anladığım zaman vazgeçtim.
düşüncelerime ve değerlerime değer vermediğin için vazgeçtim.
ağrılarımı dindirecek sıcak sevgiyi bana vermediğinde vazgeçtim.
sadece kendi mutluluğunu ve geleceğini düşünerek beni hiçe saydığın için vazgeçtim.
tablolarımda artik kendimi mutlu çizemediğim ve tek neden sen olduğun için vazgeçtim.
bencil olduğun için vazgeçtim!!
bunlardan sadece bir tanesi senden vazgeçmem için yeterli değildi, çünkü sevgim yüceydi. ama hepsini düşündüğümde senin benden çoktan vazgeçtiğini anladım. bu yüzden ben de senden vazgeçtim.
resimlerinde realizm, sembolizm ve sürrealizm etkilerinin kombinasyonlarını kullanan meksikanın en önemli kadın ressamlarındandır. 1926 yılında geçirdiği bir otobüs kazası sonucunda vücudunun çeşitli yerlerinden ağır yaralar almıştır omurga zedelenmesi, omuz ve kaburga kırıkları, pelvis kemiği kırılması ve sağ bacağında meydan gelen ona yakın çatlamalar sağ bacağını kullanamaz hale getirmiş tüm bunların yanında rahiminden ciddi şekilde yaralanmış kişidir.
duygularını ustalıkla resme aktarmayı başaran ressamdır. ne hissediyorsa, ne hissettiyse çizmiştir. sadece eserlerine bakılarak mutsuzlukları, sıkıntıları, heyecanları hatta hayatı anlaşılabilir.
bir de gayet hoş bir kadın olmasına rağmen kendisini hep böyle çirkin, meymeletsiz suratlı, bıyıklı, kıllı çizmiştir. gariptir.
yaşamının büyük bir kısmını hasta yatağının üstünde duran aynaya bakarak geçirmesinden dolayı resimlerinin de büyük bir bölümü otoportrelerden oluşur. bu konuda o kadar ustalaşmıştır ki pablo picasso'ya bile "onun kadar iyi insan yüzü çizemem" itirafında bulundurmuştur.
dünyanın en ünlü ressamlarından meksikalı diego rivera'nın; 25 yıllık eşi-sevgilisi ,gerçi kahlo'nun ünü diego'yu fazlaca geçmiştir...
hatta pablo picasso diego'ya kahlo için: "ne sen, ne derain ne de ben, frida kahlo gibi yüzler çizmeyi biliyoruz" demiştir
hayatın ve sevdiklerinin kendisine sunduğu acımasızlıkları aklı sayesinde fırsata dönüştürmüş ve kesinlikle sevdiklerinden ve hayattan intikamını almış, bir çok erkeğe " şapka çıkarttıracak" nitelikteki hatun
kaşlarını almamış olması dikkat çeker. kaşlarının bitişikliği, adına frida denen kadının kendisini boyarken, sentezlerken, başvurduğu önemli bir analitik mirastır çünkü. güzel resim, mükemmel olan değildir, mükemmel olan sıkıcıdır. keşke madonna da bunu anlayabilseydi.
lisede geçirdiği trafik kazası yüzünden ölene kadar acılar içinde yaşayan, ölümünden çok az önce "tekrar dünyaya gelmek istemiyorum" diyecek kadar ızdırap altında olan, ama buna rağmen çok başarılı resimleri olan ressam.
acılarını resimlerinde hep sembolleştirmiş ressam.
"the broken column" adlı resminde elbisesinin eteğine ve vücuduna saplanmış çiviler çektiği acıları simgelerken yıkık (çatlak) sütun şeklindeki omurgası trafik kazası sonrası bedeninin aldığı hasarı gösterir.
ölene dek fiziksel acı çekmiştir.
diego kaynaklı ruhsal acıları ise en az fiziksel acıları şiddetindedir.
meksikalı ressam. sanırım en büyük hayranı da madonna'dır.
geçirdiği kazaya ve yaşadığı büyük aşkın acılarına rağmen ayakta kalabilmeyi başarabilmiş büyük sanatçı.
eşi diego onu kardeşi ile bile aldatmış.sadakatsiz bir eşi varmiş.
birçok kez ayrılmalarına rağmen birbirlerinden kopapamışlar.
ressamın hayatını anlatan 'frida' filminde salma hayek tıpkı o. izlerken çok etkilenmiştim.
''hayatımda iki kaza geçirdim.bunlardan biri üzerimden geçen tramvaydı,diğeri diego oldu.''
frida kahlo
