fransa da göçmen isyanı  

iki afrikalının polisten kaçmaya çalışırken elektrik akımına kapılarak ölmesi ve bir türkün'de yaralanması sonucu ortaya çıkmış olan isyan. fransa hükümeti ne yapacağını şaşırmış durumda. isyancılar önlerine gelen herşeyi telef ediyormuş. isyanın giderek tüm avrupa'ya sıçraması olayın ciddiyeti konusunda fikir verici nitelikte.

fransa'da giderek artmakta olan aşırı milliyetçiliğin, göçmenlere karşı uygulanan politikaların bir sonucu olan olay.
hernekadar ortalığın ateşe verilmesini, yakıp yıkılmasını tasvip etmesek de, burnu havalarda olan fransızlara müstahaktır demeden edemiyoruz.

afrikalı zenciler fransız polisinden kaçar,kaçarken ölür,bütün dünya milletine haber olur göçmenler,fransızlar,haklar...olaylar öyle gelişir

yeni nesil fransız ihtilalidir..yine kabak bizim başımıza patlıcak, göreceksiniz..

yavaş yavaş belçika ve almanya'ya da sıçramış,avrupa'yı sarmaya başladığı gözlenen isyandır.şu an oralarda sadece bikaç araba yakılmakta,ama olaylar daha çok büyürse terör neymiş görücekler.bu kadar sene bu insanlara terörist muamelesi yaparsanız,başka ülkelerde terörist olarak aranan kişileri kendi ülkenizde barındırır beslerseniz başınıza gelecek budur.terörün hiç bir türlüsü onaylanamaz,fakat biraz da bizim onların kışkırttıkları yüzünden neler çektiğimizi görmeleri fena olmaz.bakalım koskoca binaları patladıktan sonra hala fehriye erdal gibilerini saklıycaklar mı?

07 kasım itibariyle altmış yaşlarında bir fransızın dayaktan ölmesiyle farklı bir boyuta sıçramış olan olaylardır...

türkiye'de olsa bilip bilmeden, sorunun kaynağı üzerine iki dakka bile düşünmeden, çoğu vatandaşın "layıgını bulmuş hırsız pezevenk, şanlı polisimiz keşke vurup öldürseydi de boşu boşuna milli servetimizden elektrik harcanmasaydı" diyeceğini tahmin ettiğim olay.

insan haklarının fransa'da ve hatta avrupa'da ne kadar esnek ve günlük hayatın içinde olduğunun göstergesi olmuş ve bize ders olması gereken isyandır. türkiye'de olsa önce polis, olmadı jandarma, jop desen jop, göz yaşartıcı bomba desen göz yaşartıcı bomba, hatta abartıp plastik mermilerle olaya daha ilk günden çoktan müdehale etmiş ve aksaklıklarla dolu yargımız bir gecede o gençlerden bir kaçını bayrampaşa cezaevine göndermişti. akabinde ise canlı yayınlarda ellerinde türk bayrağı istiklal marşı söyleyip sanki kıbrıs'tan rumlar'ı atmışız gibi sevinen birkaç kendini bilmezi seyreder ve sıradaki haber olarak gülşen'in sahneye çıkacağı otelden nasıl kavulduğunu rahatça izlerdik.

son alınan haberlere göre 1200ün üzerinde aracın ateşe verildiği üzücü olay.

1968 olaylarını hatırlatan şamata zinciri. ağzına kadar dolmuş ve enerjisini boşaltamayan, patlamak üzere olan göçmenler, nicolas sarkozy denen dangozun boş boğazlığı nedeniyle zıvanadan çıktılar. kaldı ki, bu olaylar fransa'da durdurulamazsa tıpkı '68 olaylarında olduğu gibi dünyaya yayılacak pozisyondadır.

avrupa'ya ve dünyaya modanın her türlüsünü yayan paris, bugün de şiddet ve isyan modasının ilk defilelerini sunuyor bize. yıllardan beri doğuyu göre göre sömürüp üstüne bir de medeniyet dersi vermeye çalışan avrupa için bazı şeylerin ters dönme ihtimali var. yüzyıllar önce afrika'dan insanları bir hayvan gibi zincirleyip getiren ve ardından o toprakların tüm zenginliğini kendi deposuna dolduran avrupa ülkeleri, buna devam edebilmek için insanları uyandırmamalıydı. sarkozy ve benzerlerinin gevezelikleri, bugünlerde şahit olduğumuz olayların daha büyüklerine bile neden olabilir. içten içe isyan eden ancak hem bilgisizlik hem de ekonomik yetersizlik nedeniyle bunu dışarı vuramayan halklar, bugün "inceldiği yerden kopsun" der gibi patladılar.

paris'te sıradan bir zenginin elbise dolabı sıradan bir afrika ülkesinin tüm elbise ihtiyacını karşılayacak kadar uçarsa, dünyanın bir köşesinde sefa çekilirken bir köşesinde sefalet yaşanırsa, bu bir gün önü alınamaz isyanlara yol açar.

dünyaya medeniyet satan avrupa, bugün medeniyetler çatışmasının tüm cephelerini hazırlamakla meşgul.

emperyalizme küresel boyutta karşı çıkma hareketlerinin ilk ayağı olarak tahmin ettiğim (en azından öyle umduğum) olay

fransız milliyetçiliğinin nekadar ikiyüzlü olduğunu kanıtlayan olaydır.
o göçmenler milli takımınızda oynayıp, sizlere dünya kupası'nı, avrupa kupası'nı getirirken iyi; diğer zamanlarda ''pislik'' öyle mi?
bu ''pislik'' lafını kullanan da öyle sıradan birisi değil, geleceğin fransa cumhurbaşkanı olarak görülen ve şu an fransa içişleri bakanı olan nicolas sarkozy!

1996 yılının 1 mayıs'ında bir ufağını da bizim yaşadığımız olylardır. şartlar da müsaittir. bir daha da yaşaya biliriz. bu sebeple "oh olsun" derken götümüzde patlayabilecek eylemlerdir. iyi düşünülüüp incelenip derler çıkarılmalı, çözümler bulunmalı ve en önemlisi uygulanmalıdır. olmadı; yarın öbür gün istanbul'u da yakarlar.

komple batı avrupayı diken üztüne oturtan durum. ilk sinir geçmiş, artık planlanmış organize ataklar yapılmaktadır. belçika da beş polis memuru hastanelik edilmiş, birkaç araba yakılmıştır. fransa da ise işler çok daha vahimdir, bir gecede 1300 araç yakılmıştır. bakalım bu olaylar yatışınca avrupadaki yabancıların durumu ne olacak..

(bkz: dünya barışını dünya nimetini paylaşanlar düşünsün)

nostradamus'un gelecek 50 yılın kehanetlerinde bahsettiği o hiç hafızamdan çıkmayan mağriplilerin avrupayı istilası başlamış olabilir mi dediğim olaylar silsilesi..

öncelikle saat 8 buçuktan sonra tramvay ve otobüslerin güvenlik nedeniyle olmamasına sebep olan tırsak fransızların ülkedesinde cereyan eden ve sanki şu şehirde 8 buçuktan sora gidilcek çok bar vs. varmışçasına sırf gösteriş olsun diye uyuz eden ama gene de erasmusumun orta yerine çomak sokan olaylar zinciri. gün geçmiyor ki anaerkil ev ahalisinin anaç tavuğundan "yavrum aman paris'e gitme" diye bir mesaj gelmesin, töbe çekerek cevap yazmadığında da "mesajımı almadın mı? yoksa pariste misin?!" diye bir gaza gelme olayı yaşanmasın.

olayın politik yönüne inersek de, bir afrika ülkesinden ya da vakti zamanının fransız sömürgesi ülkesinden dehşetengiz fransızcalarıyla gelip, fransız gençleriyle aynı imkanı yaşama hakkına sahip olmuş ve sanılanın çok aksine toplum tarafından da dışlanmayan ve gayet de rahatsız edercesine benimsenmiş topluluğun çıkardığı olaylar topluluğu -olsa gerek, netekim görmedik sadece duyduk. zaten bu söz konusu insanların sürekli bir isyan halinde olmaları ve toplum içinde sıyrılma ve rahatsızlık verme amacından dolayı fransız olmayanlarda * bi 'anti-fransa'da göçmen isyanı'na, 'bi rahat durun, canımı sıkmayın' kampanyalarını başlatma isteği yaratmakta ve toplum tarafından bu kadar sessiz kalınmasına da sırf kraldan fazla kralcı olmamak adına bişey denmemektedir ki rahatsız eden noktanın bu olduğunu belirtmiş oldum sanırsam. netekim şu anda zarar verdikleri ya da vermeye çalıştıkları aslında tamamen parçası oldukları, bi tramway boyu insanın hiçbirinin fransız kökenli olmayabildiği, iş ya da eğitim için geldikleri fransa ve kendilerini çok fazla kabullenmiş fransızlardır ki bazı bölgelerde azınlık olanlar fransız kökenli bile olabilir bu ülkede.

ama neymiş, sömürmüyomuş, içimizde patlıyomuş o ayrı. büyüyüp kendimizi aşarsak da hiç bi ülkeden işçi istemek gibi gafletlerde bulunmamız gerektiğini de alıncak derslere ekleyelim bi de bi zahmet.

(bkz: hijos de la noche)

paris'in, fransa'nın sokaklarında ne olduğunu bilmek için televizyona, gazeteye gerek yok aslında. yıllardır iktidarların saldırıları karşısında defalarca tepkilerini gösteren ama seslerini şimdiki gibi duyuramayan çocuklar, gittikçe biriken öfkelerini bu kez bütün dünyaya duyurmayı başardılar. yoksulluk, ayrımcılık ve ölüm bir anda isyana dönüştü. kendilerini doğurmaktan başka bir şey yapamamış büyüklerinin "akıl" dolu sessizliğine de meydan okuyarak, fransa'nın iktidarlarına ve iktidar ilişkilerine karşı yıkıcı bir öfkeli eylem oldular. polislerin ölümüne kovaladığı çocukların trafoda biten hayatları "zaten ölüydüler" diye düşünenlerin münferit vakası olacakken, gençlerin var olma mücadelesine dönüştü. *

hem de tüm paris isyanlarının gölgesinde kalmayacak kadar öfkeli ve çocuk oyunu gibi de masum...

gecenin çocuklarına göre önce otomobil icat oldu, sonra ateş. "şiddetle olmaz" diyenler ve onların ağız birliklerinin, yıllarca paris'in dibinde iktidarların sürekli sistemli biçimde yürüttüğü şiddeti görmezden gelmelerinin sebebi, herhalde fazla aydınlanmaktan gözlerinin körleşmesi olmalı. dünyanın her yerinde gaspın küresel aktörlerinden olan fransız iktidarlarının aydınlanmasının kendi dibine bile ışık veremediği iyice anlaşıldı..

ab'nin nasıl bir yer olduğunu uzaktan davulun sesini 9. senfoni sananlar bakalım duyacak mı? ab'nin birliğinin sermayelerin birliği olacağının, zaten ölü ve pislik olan yoksullar için durumun pek değişmeyeceğinin, umudun bizim fakirlerin ekmeği olamayacağının anlaşılması için başka ne yapması gerek çocukların?

isyancılardan silla diyor ki, "yakıyoruz çünkü sesimizi duyuracak tek şey bu. bu, vatandaş sayılmayanla, alttakilerle dayanışma; bunu yapmalıyız. ailelerimiz bunu anlamalı. onlar hiçbir şey yapmadan, sessizce acı çektiler. seçeneğimiz yok, çamura batıyoruz. ve fransa başımızın üstünde duruyor." gençlerin isyanı kendilerini sadece yoksulluğa, geleceksizliğe mahkum eden iktidarlara ve gelecek cumhurbaşkanlığı seçimlerinde adaylığını daha da güçlendirmek ve seçilmek için gençlerin isyanını fırsat olarak kullanan içişleri bakanı sarkozy'e yönelik olarak cisimleşmiyor.

özgürlük aklın sınırlarına sığmaz. özgürlük kış gecelerinde bile sokakları mevsim normallerinin üstünde ısıtır. o ana kadar hiç olan çocuklar bile onun için isyan edebilir. fransa'yı yakabilir mesela. yenilmiş ya da bitmiş bir isyanın arkasından konuşmak, üzülmek heyecanlanmak, taraf olmak kolay. şimdi, şu anda zor olan, yaşayan bir isyanın içinde olmak, dayanışmaya girmek, isyanı büyütmek, onu sürekli yeniden yaratmak. isyanı yaşamalı, isyan sürüyor. üstelik kahrolasıca aklından başka hiçbir engel yok.

şu sıralar sendika ve öğrenci hareketleri ile birlikte yeniden hortlamaya başlayan hareket

ertuğrul özkök'ün emsalsiz bir vicdansızlıkla "mağrip şımarıklığı" olarak tanımladığı, özünde ise azınlıkların ve gçömenlerin sarkozygil yeni-fransız ırkçı yabancı politikalarına duydukları tepkinin yattığı, kelimenin gerçek anlamıyla paris'i bir yangın yerine çeviren, göçmen isyanıdır.