'' birgün fransızca öğrenirsem eğer, yapacağım ilk iş, karşıma fransız bir bayanı alıp, o'nunla gündoğumuna kadar konuşmak olacaktır. ''
konuşmak bir sanattır yeri geldiğinde, düzgün konuşmaksa zor bir sanattır. kaçımız engelli yolları aşıp mutlu olabildik ki bu hayatta ? her ne kadar basit ve sıradanmış gibi görünsede konuşmak, bazı anlarda öyle bir hal alıyor ki...evet, güzel ve zarif fransız bayanlardan bahsediyorum. dinleyince tüm kanımı dışarıya pompalayan, bedenimde geçici ruhsal devinimlere yol açan, yunan tanrılarının açtığı o ışıklı yolda vücudumu kırbaçlamama sebebiyet veren o konuşmalardan bahsediyorum. o nasıl bir konuşma adabıdır öyle !
magdalalı meryem aşkına ! yüce
isa'nın havarileri bile dize gelir bu zarif, etkili ve ruhi bunalımlara yol açan konuşmalar karşısında...le matmazel, izin verin, huncarca öpeyim o zarif ellerinizden, pek tabii başıma koymadan...
fransızca konuşan bir bayanı dinlemenin verdiği o muazzam haz nasıl birşeydir ki, hala tanımını yapamıyorum. ruhumu aslan kafesine sokuyorlar sanki. o bayanın ağzından çıkan her cümle, ve o cümleleri oluşturan her kelime, ve o kelimeleri meydana getiren her harf, her duyuşumda en derinlerime işliyor. tüm damarlarımı katediyor, ar damarımda yarattığı tahribattan sonra, şah damarımda gösteriyor o yüce kudretini. o nasıl birşeydir ki, içinde bulunduğum düzensizliği ve eksikliği göz ardı ediyor, ve bu zarif ve naif bayanı dinlemeye devam ediyorum. biliyorum, ara verirsem onu dinlemeye, ayinimizin kudreti kaçacak, yok olacak, mumlar eriyecek kendi ışığında.
kelimelerin ağızdan çıktığı andaki o
naiflik, o gülümseme, o
zerafet,
doğallık,
etkileme eşiği...bunların hiçbirisini başka bir milletin kadınında görmedim, ya da göremedim. ha belki
finlandiya'lı bayanlarda da vardır, henüz incelemedim onları. le matmazel, o nasıl bir konuşmadır ki, kendimi hazların tam ortasında buluyorum, o nasıl birşeydir ki, dinlerken sizi, soyutlanıyorum, izole oluyorum hayattan, doğanın seslerini işitemiyorum. bir tek sizi duyuyor, ve zarifliğiniz karşısında eğiliyorum tüm acizliğimle...
hristiyanlık tarafından ezilmeye mahkum edilmiş
pagan tanrıları aşkına ! konuşmanız, o andaki yönümü tayin ediyor, ve o anlarda akmakta olan dakikaları size bahşediyorum. beni arkamdan iteleyerek mutluluk çukuruna düşürdüğünüz için teşekkürler. konuşmanızın yarattığı zevk ve heyecanı başka yerlerde bulmak zor, tıpkı mutluluk gibi...
böyle bir konuşmanın içinde bulunmak garipsel. ama garip olan şeyler bir başka olurmuş, insana verdiği şeylerde başka. daha çok duymak istiyorum bu zarif
fransız bayanların etkili ve naif konuşmalarını, tüm dünyayı avuçları içine almalarını istiyorum, tüm damarlarımı eritsinler istiyorum, kanımı içsinler istiyorum, ve
patricia kaas bir daha istanbul'a gelsin istiyorum. evet
oidipus ! dinle beni şimdi ! bende senin gibi gözlerime şişler sokup kör olacağım, ama daha babamı öldürmedim. mutlu olamadın sen de ama, umarım afrodit dizlerinde köle olur ! ve mutluluk ; mutluluk güzel şey güzel kız, yanımda olmayıp bunu tadamasanda. mutluluk tehlikeli şey, ve zor. bana mutluluğun resmini çizebilir misin anne ?!
