frankfurt okulu kavramı, 1923'te frankfurt'ta kurulan toplumsal araştırmalar enstitüsü
entelektüellerinin görüşlerini ifade etmek için kullanılır. okul, 1933'te
hitler'in egemenliği tamamıyla ele geçirmesinden sonra
new york'a taşındı. ancak, 1950'lerin başında frankfurt'ta yeniden kuruldu. okulun en önemli üyeleri, max horkheimer, theodor w. adorno, herbert marcuse, leo lowenthal ve franz neumann'dır.
frankfurt okulu'nun ortaya çıkışında, batı avrupa'daki işçi sınıfı hareketlerinin ı. dünya savaşını izleyen yıllardaki ağır yenilgisi, rus devriminin stalinizme dönüşmesi, faşizm ve nazizmin yükselişi etkili olmuştur. frankfurt okulu düşünürleri, kültür ve modernizmle ilgili sorunlar üzerine yoğunlaşmışlar, marksist toplum teorisini
varoluşçuluk ve
psikanalizle tamamlamaya çalışmışlardır.
adorno ve horkheimer, 1940'lı yılların ortalarında "kültür endüstrisi" kavramını yaratırlar. kültür varlıklarının endüstriyel üretimini, kültürün meta gibi toptan üretildiği bir hareket olarak incelerler. onlara göre, kültürel ürünler; filmler, radyo programları, magazinler, arabaların ya da kentleşme projelerinin seri olarak yapımındaki örgütlenme ve planlama şemasına ait teknik mantığın aynısını yansıtırlar. çağdaş uygarlık her şeye bir benzerlik havası verir. kültür endüstrisi, çok sayıda isteği karşılamak üzere her yerde standart mallar sunar. bu durum, teknolojinin evrimiyle ilgili bir yasanın kendiliğinden sonucu değildir, onun güncel ekonominin içindeki işlevinin sonucudur. "günümüzde teknolojik mantık, egemenlik mantığının ta kendisidir. tekniğin toplum üzerine güç kazandığı alan, ona ekonomik olarak egemen olanların alanıdır".
