fotoğrafının çekildiğinin farkındaysan fazlasıyla yapay ve gereksiz, farkında değilsen doğal olabilen davranıştır.
(negatif, 18.08.2007 03:14 ~ 03:19) şartmış, olmazsa olmazmış gibi yapılmazsa bir şeyler eksik kalacak sanki zihniyetinin ürünüdür. poz vermek denilen şeyin en önemli unusurudur. kimi zaman zoraki gülümsetilmeye çalışılırsınız. gülümsenmeyen fotoğraflar da olsun gayet normaldir.
gelecekte,yaşalanınca ''ne güzel de günlermiş,bak ne kadar mutluymuşuz ''diye avunmak için ön hazırlıktır...
geçmiş özlemine bir derinlik de siz katın! demektir...
hiç değişmeyen, daha önceki 2000 pozla aynı olan, otomatikleşmiş tebessüm.
amatör kişiler tarafından çekilen fotoğraf, mutlu anları kayıt altına alan bir araç olduğundan, doğal bir davranıştır, bahsi geçen. kimse kötü zamanlarında, "bir fotoğraf çektireyim, bakar bakar ağlarım" demez. aslında, en güzeli herşeyi zihnine kaydedip, hiç çektirmemektir.
diş tellerine sahip kişinin tellerin çıkma vaktine yakın 32 dişiyle birlikte sürekli yaptığı eylemdir.
(bkz:
bir zamanlar ben)
pasaport başvurusunda bulunacağımı öğrenen fotoğraf makinecisinin bana söylediği "lütfen gülümsemeyin" cümlesinden sonra benim için yalan olmuş eylem.
bir türlü doğal halimdeki gibi gülümseyemediğim olay.insan psikolojisi heralde,sonuçta zoraki gülümsüyorsunuz, yapay olan şey de gerçeğiyle birebir tutmuyor.ya fazla sırıtıp çok piç gibi çıkıyorum ya da biraz asabi,dengesini tutturabildiğim gün işi ilerletip tiyatroya el atacağım.
fotoğrafçı bir arkadaşımdan aldığım bir tüyoya göre , ani bir gülümsemenin ilk 3 salisesinde deklanşöre basılırsa harika bir sonuç çıkabilen zorunlu eylem
yüz kaslarının yalancı ve serotoninli halini geleceğe göndermek
olması gerekendir. ama bazen de saçmadır, morelin bozuksa niye zorla gülüyorsun mınakıyım.
(argento, 30.09.2009 00:27 ~ 00:27)
