şu sıcaklarda fazla dolaşmamasını tavsiye ettiğim ve bir türlü yanına uğrayıp sözümü yerine getiremediğim arkadaşım. sanırım 2 ay sonra anne olmanın eşsiz tadına varacak. gözüm şaka bi yana yedi aylık oldu otur oturduğun yerde be.
bir şeyler merak ettim mesaj attım kendisine.sonra mesajlar falan bir anda yakın hissettim kendime bir abla gibi.dublaj sanatçısı olduğunu öğrendim daha sonra.mesaj kutumda ondan gelen bir "nasılsın" mesajının beni mutlu ettiğini de öğrendim aynı zamanda.her zaman mutlu olsun,yüzü hep gülsün sevdikleriyle birlikte.
ortak bir derde sahip olduğumuzu düşündüğüm yazar. dert hakkında uzun uzun konuşur eder, içinizi dökersiniz, en sonunda da rahatlarsınız bir oh çekersiniz birlikte.
en karanlıkta olduğu bir anda uzakta bir ışık görüp, ışığa doğru hızlı adımlarla ilerleyen, ışığın yanına vardığındaysa ışık kümesinin aslında sadece bir ateş böceği sürüsü olduğunu fark eden, bıkmış sözlük kişisi.
kontrol almadan alınıp da bir sürü entry girildikten sonra ancak farkedilen "noktalı" benzemezlik durumunun,
mizahtan başka bir karışıklığa sebeb olmamasını dilediğim yazar..
keza gecenlerde konustugumuz bir arkadas da,
"senin cocugun varmis ama" dedi, dehsete dustum.
hayir o degil kismetlerim kapanacak
(bkz: smiley efendim smiley)
günlerdir arayıp tarayıp 1000. girisine layık* bir başlık bulamamış, sonunda kendisi için bir şeyler yazmaya karar vermiş olan bendeniz.
1000. giri ne ula demeyin şimdi, benim için özel, benim için bir anlamı var.
2006'dan beri, ama iyi ama kötü bir şeyler karalıyorum bu alemde. bazen seviyorum-seviyoruz yazdıklarımı, bazen önemsemiyorum-önemsemiyoruz, bazen sevmiyorum- sevmiyoruz ama hukuken sakıncalı bulunmadıkça da silmiyorum onları. evet ben yazdıklarını evladı gibi görenlerdenim. kıyamıyorum onlara. bazen çok sallamasyon girilere imza atıyor olsam da, çoğunlukla duygularımı, duygusallığımı, iç dünyamı, beyin kıvrımlarımı meşgul eden sorunları, sevincimi, hüznümü paylaşıyorum bu satırlarda. içimi döküyor rahatlıyorum çoğu zaman. az da olsa kimi zaman kendi kendimi sobeliyorum burada.
pek çoğunuzun ablası hatta teyzesi olacak yaşa gelmişim hala ne işim var sözlükte. ama gerçek şu ki içindeki yaşama sevincini, çocuğu kaybetmemek için ona dört elle sarılmış; bazen deli, bazen hırçın, bazen agresif, bazen pozitif enerji yayan, bazen hepinizden çok daha genç kalabilen biriyim. ama yaşlanıyorum işte... herkes gibi.
nickimi sevmiyorum. neden bunu uygun görmüşüm kendime bilmiyorum ama bir daha gelebilseydim veya değiştirme şansım olsaydı '' iyi bir insan ''* olarak değiştirirdim nickimi. zira bu test edilip onaylanan bir şey hakkımda. tek tek nick ifşa edip rencide etmeyeyim şimdi sizi *
sözlüğü seviyorum, burada vakit geçirip okumayı, okudukça yazarları hakkında bilgi edinmeyi, gerekirse onlarla arkadaş olmayı, duyuruları takip edip yardım etmeyi, ihtiyaç duyduğumda keyiflendiğim bir yer olmasını seviyorum.
buranın bana kazandırdıklarını yanıma kâr sayıyorum. kaybettirdiği bir şey de yok zaten. zamansa, zaman her yerde ziyan olabilir, hiç olmazsa 3-5 bişey öğreniyorum.
şimdi şampanya patlatmaya gidiyorum izninizle, 1000. girimi kutluyoruz arkadaşlarla.
okuyanlara selam, okumayanlara da teessüf ederim ayrıca.
çocuğunu parkta gözden kaybeden bir anne ile ilgili olarak yazdığım girinin hemen akabinde üstüme bir panter çevikliğiyle atlamış yazardır. pençelerini geçirip lime lime etmeden önce derdimi kendisine anlattım da sakinleşti.
bu sayede mesaj marifetiyle tanıştık. sinir krizi geçirmediği zamanlarda konuşuruz. tahmin edersiniz ki sinir krizi geçiren bir kadınla konuşulmaz.
o henüz taze bir anne. herşeyden önemlisi duyarlı bir insan.
aynı zamanda iyi bir yazardır.
okuyunuz, okutunuz.
bir yıl önce bir girimi favorilerine ekledikten sonra bir mesaj atmıştı bana. ona attığım cevapta "oğlunuz sizin gibi bir annesi olduğu için çok şanslı." demiştim. bir yıl sonra yine aynı cümleleri kurmaktan mutluluk duyuyorum.
içinde 3-5 tane şiir bulunan 'şiir repertuarımdan bir de şiir armağan ettim sevgi pınarı butonumu güzelleştiren kişiye; işte o üyeler! pardon, işte o dizeler!
güler, gülümser bir şakacı,
güldürür, düşündürür,
arada - bir durur, gözleri dalar,
neler söyler, neler susar...
yoksa çok acı bir şakayı
şakadan da olsa,
çok yalın bir karanlığa mı saklar...
oynadığı oyunsa,
yaşamda oynadığı
oyununu mu yaşar...
oyunda yaşadığı,
yaşamını mı oynar...
yaşarcasına, oynarcasına,
öyküler anlatır olmuşcasına,
sonunu mutlu bağlar,
gider evinde ağlar...
çok az insan hakkında az şey bilip de iddialı laflar etmişimdir, işte hiç tereddüt etmeden ona yenisini eklemek istedim. henüz birkaç girisini okumuş olsam da, sırf böyle bir kişinin yazdıklarını okuyabilip yorumlayabildiğim, onunla aynı ortamı paylaşabildiğim ve gelişimini takip edebileceğim için, şu çaylak halime bakmadan çok net diyebilirim ki, iyi ki buraya gelmişim ve iyi ki var...
