first person shooter  

kahramanın kendi gözünden oynanan,genelde ekranın altında bir el ve elde türlü silahlarla verilen görevleri yerine getirmeniz,milleti vurup ortalığı talan etmeniz istenen oyun biçimi.en başarılı örnekleri: doom,wolfenstein,duke nukem,no one lives forever,medal of honor

ama çok sıkıcıdır.bu tür oyunlar bitince başka türlere kayılır.*

herşey 1994te ben daha gençbir insan evladıyken babamın bir iyilik etmesi ve eve bir 386 almasıyla başladı. sadece wolfenstein yüklüydü, ben oyunun mantığını anlayıp nazi pisliklerinin vücutlarını luger ve mp-40 larla doldurmaya başladım. fakat yaşıtlarım daha saklambaç yakantop ve bilimum oyunları oynarken ben hereticle fantazi diyarlarında dolanıyor duke nukem 3d ve doomda dünyayı kurtarıyordum. açıkçası işler pek normal değildi sonra sırasıyla quake, half-life gibi yüzlercesi geldi.
bunun tek sorumlusu 1st person shooterlardır hakim bey*.

"ilk örneklerinde*" öne çıkan herşeyin vurulduğu oyun türü.

ut2004le olayı abartmış oyun türüdür. kısaltması fps olup aynı zamanda frames per second anlamına da gelir

silah elimizde başrol oynadığımız oyunlar için kullanılır.
(bkz. delta force)
(bkz. return to the castle wolfenstein)
(bkz. igi)

biraz zorlanırsa mafia da bu kategoriye dahil edilebilir.

(bkz. fps)

thief oyununda first person olduğunuz doğrudur ama shooter kısmını abartırsanız muhafızlar oracıkta kellenizi alıverir

(bkz: rise of the triad)
(bkz: doom)
(bkz: doom2)
(bkz: doom3)
(bkz: quake)
(bkz: duke nukem 3d)
(bkz: quake 2)
(bkz: quake 3)
(bkz: blood)
(bkz: heretics)
(bkz: redneck rampage)
(bkz: operation flashpoint)

oyunun ana karakterinin gözündenn oynanan action oyunlarıdır.
catacomb abyss*, wolfenstein, doom, duke nukem 3d, quake, heretic bu türün öncüleridir.
eskiden kill 'em all felsefesinde olan bu oyunlar, half-life ile devrim yaşamıştır. half-life gördüğünüz herkesi öldürdüğünüz klasik anlayış yerine, yeri geldiğinde bazıları ile işbirliği yaparak beraber hayatta kalmaya çalıştığınız bir anlayış getirmiştir, ki devamında çıkan operation flashpoint, medal of honor tarzı oyunlar bu anlayışı bir hayli geliştirmişlerdir.

sonuç olarak bu oyunlar bilgisayar oyun tarihinde çok uzun zamandan beri bulunmaktadır ve teknoloji ilerlemeye devam ettikçe başarılı örnekleri çıkmaya devam edecektir ve bu tür hiç bir zaman ölmeyecektir.
alternatif bir kamera açısı için
(bkz: third person)

(bkz: farcry)

bu tür oyunlarda siz tek kişiyi yönlendirirsiniz ve kamera kahramanın gözünden bakar. yani siz ekranda oynarken kendiniz oynuyormuş hissine kapılırsınız. kendiniz hakkında sadece ellerinizi ve bunlarla tuttuğunuz silah vb. materyalleri görebilirsiniz. oyunun içeriği ise düşmanları öldürmekten ibarettir.
(bkz: unreal tournament)

doom, quake, far cry, counter strike, half life, sin episodes, chaser, call of duty, brothers in arms, pariah, rainbow six ve halo bu türün başlıcalarındandır.

her zaman derim; yine tekrarlarım..

"oyunlar kişisel gelişim için büyük avantajları olan geniş bir dünyadır!"


ele alacağımız tür fps olsun hadi..

"first person shooter" şahsi kanaatime göre oyuncularını her anlamda en çok geliştiren oyun türlerinden biridir..

"koskoca adam oldun hala oyun oynuyorsun" diye çıkışan insanlara da herhalde en çok batan oyun türüdür..eskiden çok haberleri olurdu, ellerinde tabancalarla okul basan gençlerin bir numaralı teşviği olarak bu tarz oyunlar gösterildi..

şöyle bir durum vardır; gecenin bir vakti, kapkaranlık bir odada, koskoca bir ekranın karşısında, son derece güzel grafiklerle doom 3 gibi korku filmlerinin klişi gerilim öğelerini çok etkin bir şekilde kullanan bir oyunu oynarsanız tabiki de psikolojik dengeleriniz bir miktar bozulmuş olabilir..herkeste bu böyle değildir ama istisnalar kaideyi bozmaz..işin esprisi de budur; sıkıysa kalkın yerinizden tuvalete gidin bakalım bir..gördüğünüz, işittiğini ve konsantrasyon ile beyninizi uyardığınız o derece yoğun duyusal etkileşim sizde bazı değişikliklere neden olacaktır..işte ipin ucunu kaçıran aramızdaki gerçek dengesizler, aynı tarz bir duyusal yoğunluğun yan etkilerine kurban oluyor, gidip okul basıyordu..sebep-sonuç ilişkisini dürüst göstermeyen medya da açgözlü bir şekilde oyunlara, özellikle de fps'lere yükleniyordu..

ama bu işin garip yanıydı..bir de aynı atmosferi, gerçekçiliği ile dillere destan olmuş başka bir taktik oyununa uygulayın*..bu sefer değişen nedir?? beyniniz bu duruma karşı nasıl bir reaksiyon gösterecektir?? yine düşünceler yoğun ve duyusal olarak oyuna konsantresiniz..ama şimdi, karşınıza höt diye çıkacak 5 kollu 15 gözlü bir yaratık yok! belki şimdi sizin hayatınızı sanal olarak tehdit eden bir teröristi hangi köşeden vuracağınızı düşünüyorsunuz..beyin, taktik yaparak, plan kurarak sürekli çalışmakta..

işte, atmosferin etkisiyle de sizi içine çeken oyun hem size oyun oynamaktan dolayı bir zevk yaşatıyor, hem de taktik yapmanıza sizi zorlayaraktan beyninizi çalıştıyor..

şimdi bana 2 adam vurup da "bu işler olmaz, gerçek hayatta durum böyle değil" diye artiztik yapmayın..herhalde gerçek hayatta durum böyle değildir..orada bir save etme, sonra vurulunca load etme şansımız yok..hiçbir zaman da böyle saçma bir iddaa ile atılmam olaya..ama derim ki; atıyorum, böylesine kritik ve/veya hayatı tehdit eden bir durumda eminim ki fps oynamış birisiyle oynamamış birisinin vereceği her tepki/yapacağı herşey/düşüneceği her plan tamamiyle farklı olacaktır (aslında oyun oynamış insan olarak genelleyecektim ama fps'lerin payını biraz yüksek tutmak istedim)..ayrıca unutmayın ki; günümüzde çoğu zaman askeri eğitimlerde simulasyonlara da baş vurulmaktadır..bunları birer teknolojik gelişmiş oyunlar olarak görürsek, benim açıklamak istediğim duruma destekleyici bir tez olacaktır..

buna ister oyunların insan üzerindeki etkisi diyin, ister alternatif bir kişisel gelişim diyin, ister saçmalık diyin ama durum böyle..

bence..

thief bu türe dahil edilse de aslında farklı bir türe girer.
(bkz: first person sneaker)

özellikle tatilin başlamasıyla sardığımı ve farcry quake4 crysis türü yüksek hd görüntü kalitesiyle birleşince gece gündüz oynanan oyunlardır. biriisi kafanızı bozmuşsa eğer intikamınızı bu tarz oyunlarla alabilir dışarıya pamuk gibi çıkabilirsiniz.

uzun bir süre oynandığında, oynayıcının yanına irrite edici kimseler gelip zevkini kaçırmasıyla birlikte, oynayıcının elindeki bazukayı çevirip(çevirmeye çalışıp) bu kimseleri vurması(vurmaya çalışması) ve tabi öldürmesi gibi yan etkilere sahip oyun janrı.
(bkz: seviyorum ulan)

krista allen'in kötü kişiyi canlandırdığı the x files bölümü.

en kral temsilcilerinden birisi gerek ses ve müzikleri gerekse grafik ve videoları ile painkiller isimli oyundur.

son 2 yılda çıkan kesinlikle oynanması gereken;
(bkz: crysis)
(bkz: call of duty 4)
(bkz: bioshock)
(bkz: gears of war)
(bkz: frontlines fuel of war)
(bkz: enemy territory quake wars)
(bkz: timeshift)
(bkz: lost planet extreme condition)
(bkz: the orange box)
(bkz: portal)

gibi güzide oyunların türüdür.

bu türe gönül verenler evrimin kayıp halkası gibidirler. standart bir evrim geçirirler. önce aç insanlar gibi her şeye saldırırlar. sonra sadece 3 oyun oynarlar. başka hiç bir fps ile adam akıllı uğraşmazlar bile. bu 3 oyunda o kadar iyi olurlar ki kendilerinden korkarlar ve kendilerine "ya benden iyisi varsa" sorusunu sormaya başlarlar. bu noktada yeni ekran kartı, daha iyi bir klavye ve daha hassas bilmem kaç dpi mouse alınır. artık kendileri için her şey sensivity komutudur. daha hassas, daha hızlı tepkime süreleri her şeyden önce gelir. yeterince sayko olunduğuna inanıldığında online olarak oynama durumu başlar. burada kendini ispat eden fps oyuncusu silahımı duvara asma vakti geldi artık der ve bir süre bu türden uzak durur. bir süre sonra süper sonik bir oyun piyasaları kavururken oyunu alır ve ben artık seçici olarak arada oyalanmak için alıyorum bunu diyerek kendini kandırır. yeniden sürekli o 3 oyunu oynayan inan olmuştur. belli bir süre sonra ise artık mouse hakimeyeti o kadar artmıştır ki crosshair denen dalga olmadan oynamaya başlamış, bulduğu her fps'yi sadece alıştırma yapmak için insanların hayret dolu gözlerle kendisini izlerken oynamaya başlar. artık kendiside biliyordur ki bu alemden çıkış yok. yeni ekran kartı, klavye ve 1000000 dpi mouse için para biriktirmeye başlamıştır.

son olarak neden 3 oyun diyorum. zira her zaman 3 oyun vardır. (misal call of duty, unreal, counter )

benzer bir başka şey için:
(bkz: third person shooter)
(bkz: tps)

bu tarzın amacı sürekli birilerini öldürmek,ilerlemek,yine öldürmek,kapıyı açmak olduğu için 2 kereden fazla oynanmaz. oyundaki amaç oyuncuyu gözü gönmüş pit bull'a dönüştürmek olduğu için fazla konuya ve oynanışa pek karışılmaz ve bu yüzden fps 1 geceliktir.

gelmiş geçmiş en güzel örneği hiçbir tartışmasıs halflife olan oyun türü.

(bkz: hitman blood money)