aciz bünyenin durumun kötüye gittiğini anladığı anda karşısındaki şahsa bel altından vurmasıdır.
bi kere yaptım bu şeyi. şöyle ki, trt 2'de pentagram'ı konu olarak seçmişler ve albümlerini şarkılarını tanıtıyorlar. ben de hoop geçtim televizyonun karşısına. evde tek televizyon var, saatte 7-8 civarı. yani evdeki "the others" grubu haber seyretmek, ya da daha düzgün bir program seyretmek istiyorlar, satanik şeyler değil!
kumandaya uzanan bir el gördüm. baktım benim elim değil. eli takip ederek yüzünü gördüm. abim. hiçbir şey söylemeden kumandayı alıyor, bir de kaşları çatık, küfür edecek bir hali var. ben de sinirleniyorum, küfür edecek pozisyonu alıyorum. abim, "bu saçmalıkları seyretmek sana ne kazandıracak" dedi. demez olaydı, o an tamamen refleks, tamamen kontrol dışı "sana ne yarr..." dedim. allah'tan duymadı, aslında duymuş olabilir ama kulak arkası etmesini takdir ettim. halen duydu mu duymadı mı orasını çok merak ederim.
evet, böyle sıkıcı bir hikayeden çıkacak sonuç, bazen kontrol dışı küfürler olabiliyor. bu gibi durumlar da bu konuya dahil edilmemeli. istisna küfürler var efendim.
acizlik göstergesidir.
adını hatılayamadığım bir milletvekilinin, bu meclistekilerin yarısı eşşektir diyerek kendini aştığı bir anektotu hatırlatan başlık.
şöyle ki;
+(mâlum cümle) meclistekilerin yarısı aptaldır!
(tartışmalar sonucu söylenen sözün geri alınması kararlaştırılmıştır ve tektar kürsüye çıkan vekil)
+az önce yanlış bir cümle kurdum pardon düzelteyim bari, " bu meclistekilerin yarısı aptal değildir".
(bkz:
diğer yarısı ne lan it)
(bkz:
sözüm meclisten dışarı)
sahada
volkan demirel olmak gibi bir şeydir.
muhabbetin içine sıçılmış olur.
fikir tartışmasının teması,
fikir tartışmasında şahsa küfür etmek olduğunda çok da sırıtmayacak eylemdir.
+ ...gıdgıdgıd...
- ...bıkbıkbık piç!
+ şimdi durup dururken niye küfrettin bana?
- niye ettim?
+ çünkü orospu çocuğusun!
(baschar, 02.03.2008 01:02 ~ 01:04) din hocası;
- çocuklar, eğer dünya güneş’e bir cm daha yakın olsaydı
her yer erirdi.. eğer bir cm uzak olsaydı, her taraf donardı ve bizler yaşayamazdık....allah’ın gücünü buradan anlayabiliriz. di mi?
- e iyi de hocam dünya güneş’e 18 ocak’ta yakınlaşır, 21 haziran’da da uzaklaşır...hem öyle dediğiniz gibi bir cm de değil.. yaklaşık 2 milyon kilometre...neden o zaman bize hiç bir şey olmuyor?
din hocası; (yüzünde yavşak bi gülümsemeyle diğer çocuklara dönerek)
- işte bu da allah’in bir mucizesi değil midir çocuklar?
(soruyu soran çocuğa dönerek)
- sen de otur lan aşşağa hıyar! git biraz kuran mucizelerini oku it herif!
fikir tartışmasının bitip kahve muhabbetinin başladığı noktadır.
başlığa bakınca insanın şöyle düşünesi geliyor: (ama dikkatinizi çekerim, geliyor dedim, düşünüyor demedim.) e kardeşim fikir tartışmasında (evet düşün artık, fikirlerin tartışıldığı bir platform) nasıl olur da şahsa küfreder insan. illa bir küfür edilecekse fikre edilmelidir.
diyelim ki şöyle bir tartışma gelişiyor:
- ...postmodern teoride öznenin yapısökümü üzerinden meta anıştırması yapılamaz efendim. bunu yaparsanız öznenin ölümüne karşı çıkmış, modernizme dönmüş olursunuz. nitekim, bu konulara tezimde de değinmiştim ben, modernizm cereyanını...
- cereyanda kaldınız galiba sayın hocam!
- yoo, ne alakası var? anlamadığınız bir konu galiba bu efendim.
- evet, modernizmin değer yükseltici kimlik inşasına sıçim... postuna tükürdüğümün modernizmi. bırakınız allahaşkına bu fikrin nesi tartışılır yahu... ta postundan zkim modernizmi...
kahvehane kültürünün aşılamadığını gösterir.
