1. fiil soylu bir sözcüğün üzerine gelerek ondan yeni bir isim türeten eklerdir. en işlek isimden fiil türeten ekler:

    ma, me (çakma, sarma)
    mak, mek (çakmak, ekmek)
    ga, ge (bilge, bölge)
    ca, ce (söylence, düşünce)
    gı, gi (saygı, vergi)
    ım, im (sevim, görünüm)
    gın, gin (yangın, sevgin)
    ın, in (yazın, yığın)
    ış, iş (uçuş, yazış)
    gıç, giç (bilgiç, dalgıç)
    kan, ken (çalışkan, unutkan)
    ıcı, ici (öğrenci, yanıltıcı)
    ak, ek (yatak, batak)
    ı (yazı, çatı)