günlerden birgün malum dershanenin yurdunda şark (namaz) odasında toplanmamız istendi..o sıra biyoloji hakkında bitirdiğim 3. kitabı büyük bir gururla arkadaşıma gösteriyordum. 4-5 tane ateist arkadaşın da gittiğini görünce, protesto etmeyi bırakıp oraya doğru ilerlemeye başladım. önyargılarım aorttan tüm vücuduma yayılmıştı ki içeride daha önce hiç görmediğim bir televizyon sehpası, üzerinde bir televizyon ve orta gözünde de bir dvd player gördüm. film izletcekler heralde diye düşündüğümden olsa gerek bir anda içimden sevinç naraları yükseldi (bkz:
oley). herkes yerde oturuyordu ama ben divana uzandım, diğer arkadaşlarımın anlam veremediğim bakışlarına aldırmadan. e tabii bir gece vakti ateist arkadaşlardan birinin o odaya girip yerlere, bereket duasına anadan üryan çıkıp tarlalara masturbasyon çeken afrikalı modeli edasında attıran arkadaşımın sırrını bildiğimden, koltuğa uzanmayı uygun buldum.
güzel bir filmin heyecanıyla kavrulurken karşıma o şahıs çıktı. önce bişeylerden bahsetti pek anlamadım; sahabe mahabe lafı falan geçiyodu. sonra konuşma birden değişik bir hal almaya başladı. sağımda solumda gözleri dolan arkadaşlarımı görünce, hitabeti güçlü bir insan olarak tanıdım kendisini. yüzümdeki kıvrımları coşturuyordu adam resmen. bir müddet sonra hıçkırıklarla ağlamaya başladı, arkadaşlarım ve hocalarım da öyle. "acaba kim öldü de ağlıyo lan bunlar" diye düşünürken bi baktım gömmüşüz merhumu. ruhuna el fatiha okuyup kaçtım yatakhaneye. yorganı üzerime çektim ve karnım kasılıp kramplar girene kadar güldüm.
o günden beri kendisini çok seviyor ve başlığa hitaben +1 diyorum. kendisine burdan selam çakıyor ve en kısa sürede canlı bir şekilde tanışma isteğiyle kavruluyorum.heho.
flash edit: lütfen bu girimi en sevilmeyenlere sokmayın. çok seviyorum ben onu. valla bak.
