fethiye  

ölü deniz'i ile meşhur olan tatil beldesi...

türkiyenin en güzel yerlerinden biri olan fethiye, muğlaya bağlı bir ilçedir. ölüdeniz ve babadağ gibi iki potansiyel turizm merkezini iyi değerlendirmiş ve ağırlığı ingiliz olan turistlerin uğrak mekanlarından olmuştur.

bence artık ingilterenin güney eyaleti haline dönmüş, kendi vatandaşına önem vermeyen bir halka sahip, yakında ingiltereye satılacağını düşündüğüm ilçemiz.fiyat tabelaları genelde ingiliz sterlini üzerindendir.esnafı ise büyük britanyanın köpeğiyim o yüzden umrumda değilsiniz modundadır.keşke bu kadar abartmasalar çok daha güzel bir tatil beldesi olur.

olağanüstü deniziyle ölüdeniz, masmavi durgun suyunun yanı sıra babadağından yamaç paraşütu yapmakta oldukça gözde.

bağlı olduğu şehirden* daha büyük bir ilçedir. şehir olmayı muğla'dan daha fazla hak etmektedir.

hisarönü ve ölüdenizle turizmin yoğunlaştığı ilçe. maalesef onca güzelliğine rağmen hakettiği turist sayısını çekememiş, hep marmaris ve bodrumun gölgesinde kalmıştır.

(bkz: ölüdeniz)
(bkz: babadağ)
(bkz: tekne turu)
(bkz: kayaköy)
(bkz: hisarönü)
(bkz: çalış plajı)
(bkz: hillside)
(bkz: seki)

bir bağyan ismidir aynı zamanda.

(bkz: fethiye caddesi)

muğla ilinin 154.209 nüfuslu ve 3.055 km2 yüzölçümlü ilçesidir.

hasan karakaş ilçenin kaymakamıdır. arsa, arpacık, atlıdere, bağlıağaç, bayır, ceylan, çaltıözü, çobanisa, dere, esenköy, girmeler, incirköy, kargı, kayabaşı, kayadibi, kızılbel, söğütlüdere, bekçiler, alaçat, arifler, boğalar, boğaziçi, bozyer, çaltılar, çamurköy, çatak, çayan, çaykenarı, çenger, çobanlar, çökek, çukurincir, demirler, dodurga, doğanlar, döğer, eldirek, gökben, gökçeovacık, gölbent, güneşli, hacıosmanlar, inlice, izzettin, kabaağaç, karaağaç, karacaören, karaköy, kayacık, kaya, keçiler, kıncılar, kınık, korubükü, koru, minare, ören, ortaköy, paşalı, sahil ceylan, sarıyer, seydiler, söğütlü, temel, uğurlu, uzunyurt, yakabağ, yakacık, yaka, yanıklar, zorlar isimlerinde toplam 71 köyü bulunur.

eskişehir ili seyitgazi ilçesinin 83 nüfuslu köyüdür. eskişehir uzaklığı 78 km, seyitgazi uzaklığı 35 km'dır.

26 temmuz 2007 – 12 ağustos 2007 tarihleri arasında tatilimi geçirdiğim tatil mekanı…

bu 17 gün boyunca edindiğim izlenimler ve kimi önerilerim şöyledir:

ulaşım:
fethiye karayolu ile izmir’den ortalama 350 km. uzaklıktadır… bornova’dan izmir-aydın otoyolu’na girip aydın’dan çıkılarak çine – yatağan – muğla – ula – köyceğiz – ortaca – dalaman istikametinden fethiye’ye ulaşılmaktadır… otoyoldan çıktıktan sonra genellikle bölünmüş yol olsada hayli inişli-çıkışlı ve oldukça gürültü yapan bozuk asfalt bir yol üzerinde seyahat edilmektedir… özellikle inişli-çıkışlı yol ula’dan sonra başlayan sakar geçidi ile başlayıp fethiye’ye kadar devam etmektedir… ben geçtiğimde izmir-aydın otoyol ücreti 2.25 ytl. ve göcek tünelinden geçiş ücreti de 2.50 ytl. idi...

ilçeye ilk girdiğiniz cadde adnan menderes bulvarı'dır... bu bulvar üzerinde biraz ilerleyip karşınıza ilk çıkan "şehir merkezi (centrum)" tabelası ve bu tabelanın hemen çaprazında sağ tarafta "çalış" yazılı büyük tabelayı görüp sola dönerseniz barış manço bulvarı'na girmiş olursunuz... bu bulvar üzerinde ilerleyip 2. trafik ışıklarına vardığınızda hem çalış plajı'na hem de mustafa kemal bulvarı'na vardınız demektir... ışıklardan sola dönüp bu bulvar üzerinden dümdüz devam ederseniz fethiye şehir merkezine varırsınız...

tatil süreci:
fethiye'nin şehir merkezini fazla inceleme şansım olmadı… ben çalış’ta kaldım… çalış daha çok şahısa ait yazlıkların ve apart otellerin bol olduğu fethiye şehir merkezine yaklaşık 5 km. uzaklıkta sessiz-sakin bir mekan… eğer arabanız varsa çalış’ta ki apart otellerde uygun fiyatlarda konaklayabilirsiniz…

çalış plajı hayli uzun bir plaj, ancak öyle rahat rahat denize girebileceğinizi düşünmeyin… su sıcaklığı gayet güzel olsa da oldukça dalgalı ve birkaç adım sonra birden derinleşiyor… yüzme bilmiyorsanız çalış plajında denize girmemenizi tavsiye ederim…

şehrin en uzun caddesi mustafa kemal bulvarı'dır… çalış’tan fethiye şehir merkezine bu cadde üzerinden giderken sırasıyla fethiye devlet hastanesi, adliye sarayı, biraz daha ilerleyince yine sırasıyla tansaş, migros ve carrefour expres yer almaktadır… carrefour expres'in etrafında ise hükümet binası, belediye binası, polis, postane yer almaktadır... akaryakıt ihtiyacı için en uygunu tansaş karşısındaki opet istasyonudur… kırmızı ışıklar 60 ve 90 saniye arasında değişen süreleriyle tam bir işkencedir… fethiye şehir merkezinde ise bir hayli park problemi vardır…

günlük ihtiyaçlarınızı çalış’ta pazar günleri, fethiye merkezde ise salı günleri kurulan halk pazarlarından ve bol miktarda bulunan bakkal-market karışımı yerlerden giderebilirsiniz… özellikle günlük gıda ihtiyaçlarınızı buralardan gidermenizi tavsiye ederim… zira, carrefour expres’ten 0.99 ykr’a alınan son kullanma tarihi geçmemiş “carrefour” markalı yarım yağlı bir süt apart otele geldiğinizde paketinden ekşimiş ve peynirleşmiş bir halde çıkabiliyor… iade için tekrar carrefour expres’e gidip-gelmek ise normal bir insan davranışı değildir… tecrübe ile sabittir…

gidilecek yerler:
“fethiye” denilince akla ilk gelen yer tabii ki ölüdeniz’dir… bunun yanı sıra saklıkent, yakapark, katrancı koyu, kelebekler vadisi’de görülmesi tavsiye olunan yerlerdendir… ben sadece ölüdeniz ve yakapark’a gidebildim… yakapark için bir şey diyemiyeceğim; beğenip-beğenmemek kişiye bağlı bir yer... ölüdeniz ise muazzam bir yer, fethiye’ye kadar gittiyseniz ölüdeniz’e gitmeden dönmeyin… fakat sakın ola ki belcekız ile ölüdeniz bölümlerini birbirine karıştırmayın… hatta ben belcekız’ı hiç bilmiyordum ve gidene kadar da yıllardır belcekız’ı ölüdeniz sanıyordum… neyse ki son anda, tesadüfen bir turist rehberi doğrusunu söyledi de ölüdeniz bölümüne gittim… ölüdeniz fotoğraflarında görülen uzun sapsarı renkteki kumsal belcekız bölümüdür... ölüdeniz bölümü ise belcekız'ın arkasında kalmaktadır...

yapılması gerekenler:
- ölüdeniz’e mutlaka gidiniz… ancak ölüdeniz plajına girişteki yürüş yolu’nun sonunda yer alan “adsız kahramanlar” bölümünde biraz durun, panoyu sindire sindire okuyun ve bir saygı duruşunda bulunun… çünkü az sonra yeryüzü üzerinde ki en güzel denizlerden birine huzur ve güven içinde “tatil budur” diyerek gireceksiniz… işte bu huzur ve güven duygusu o adsız kahramanların eseridir… ölüdeniz’i terk ederken de kendilerine bir selam verip teşekkür etmeyi unutmayın…

http://img9.imageshack.us/...

- gidişte ve/veya dönüşte mutlaka çine köftesi yiyin…

http://img145.imageshack.us/...

- yakapark dönüşü fethiye'ye girmeden hemen önce sağda kalan karadeniz yer sofrası'na uğrayın... önünüze demlikle gelen mis gibi çayı veya 1,5 litrelik su şişesinde gelen soğuk ayranınızı üzerini asma dallarının örttüğü sedirlere yayılarak yudumlayın... hemen önünüzde yapılan peynirli gözlemenin yapılışını seyredin ve önünüze geldiğinde afiyetle yiyin...

http://img140.imageshack.us/...

- fethiye’den dönüşte sakar geçidi'ni çıktıktan sonra sağda ki ikinci shell istasyonunda bulunan gazelle apart’a mutlaka uğrayın… uygun fiyata mis gibi birkaç bardak yorgunluk çayı için...



deepnot: edit olasılığı yüksek giri…

kafa dinlemeye en müsait tatil yöresi...

ilçedeki kaya mezarlıklarının ve antik tiyatrosu içler acısı bir haldedir. özellikle kaya mezarlıklarına giden yolda doğru dürüst tabela yoktur, mahalle aralarından gidilir ve mezarlıkların olduğu yerler pislik içindedir.

1900'e doğru girit ve trakya'dan gelen türklerle nüfuslandırılan meğri'nin adı belediye meclisi'nin 1914'te aldığı bir kararla, ilk türk hava şehidi fethi bey'in adına ithafen fethiye olarak değiştirilmiştir.

enterasan esnafları olan tatil beldesi. turistlerle konuşurken bile şivelerinden vazgeçemiyorlar.

"one lera yawww"
"gelseee bora voyn"

ayrıca: (bkz: voyn)

belediye başkanı 3. defa behçet saatçi seçilen ilçedir. behçet saatçi fethiye'yi fethiyeliler behçet saatçi'yi sevmektedir.

belediye başkanının mhp'li olduğuna aldanıp da "ulan gidilmez oralara" falan derseniz ağzınızı kırarım hepinizin. iyi adam, korkmaya gerek yok. içinizden huzur, götünüzden şortunuz eksik olmasın işşalla.

bağlı olduğu merkez ilçesi olan muğla ili ile neredeyse yarım asra varan hiddet günümüzde de devam etmekte olan ilçedir.
yani; muğlalılar fethiyelileri sevmez, fethiyelilerde muğlalıları sevmez.
sanırım bu kızgınlık 70'lerin ikinci yarısında ki ideolojik çatışmalarla zirve yapmıştır.

halkı kendisini muğla'dan ziyade, antalya'ya yakın hisseder.

ayrıca eski adı beşkaza'dır.

muğla’nın oldukça büyük ilçesi. her yere uzak, elle tutulur bir yerleşime sahip olmayan, ölüdeniz’iyle, babadağ’ıyla (bilhassa yamaç paraşütüyle ilgilenenler bilir) meşhur bir yer. aynı il içerisinde olan bodrum’a altı saat uzaklıkta olması ise gözümde yerlere düşmesinin en büyük nedenlerinden ikincisidir.

içinde zombie, mask gibi bir hayli canlı barları barındıran, genellikle anglo-saxon turistlere evsahipliği yapan, ölüdeniz, hisarönü gibi güzelliklere sahip muğla'nın güzel bir ilçesidir. il olması gerekmektedir.