karolenj kralı
mortel in savaşta başarılı olup bir yeri savunanlara daha önce kiliseye ait olan ve el koyduğu o toprağı vermesiyle ortaya çıkan rejim. bunun çıkma nedeni roma imparatorluğu yıkıldıktan sonra 500 yıl kadar avrupanın başıboş kalması barbarlar , cermenler , vikingler gibi bir çok ırk tarafından istilaya uğraması ve varla yok arası karolenj krallığının burayı savunamaması. ilk başlarda bu toprak sahiplerine
vassal denirken sonradan vassallar arasında alt üst muhabbeti dönmesiyle kral sistemi kaybetmemek adına hepsine
feodal bey yani
senyor bir başka ismiyle
lord ünvanını vermiştir. ileri ortaçağda feodalizm tavan yapmış geç ortaçağda yavaş yavaş kaybolmaya başlamıştır.
kralın verdiği toprağa
fief yani
malikane adı verilir. burada çalışan kesime
serf denir. buradaki serflerin kölelerle en büyük benzerliği toprağa bağlı olmalarıdır. kölelerden farkları ise lordun izniyle de olsa evlenebilmeleridir. bu fieflerin içinde her serfe
serf mansusu denilen topraklar verilmektedir. bu toprakları işleyen serfler ürettikleri ürünlerin yüzde otuz ile ellisi arasındaki bir miktarını ve eğer kümes hayvanı besliyorlarsa besledikleri kümes hayvanlarının yumurtalarının bir kısmını lorda vermek zorundadırlar. lordun kendisine ayırdığı
rezerv denilen topraklarda da her serf kendi araç gereciyle haftada üç gün
angarya olarak çalışması zorunludur. evlenmek için lorda bir kısım para vermelidir serfler. ve hür biri ya da malikane dışından birisi ile evlenmek için lordun özel rızasını alması gerekmektedir. çünkü malikane dışından birisi ile evlendiği takdirde serf de o kategoride bir insan olur.
dağıtılan toprakların mülkiyeti lordundur üzerinde çalışma hakkı serfindir. lord bu toprakları serflere verirken parça parça vermektedir. kendi rezervini de parça parça tahsis etmektedir. bu bir nevi sigorta saplamaktadır. çünkü toprağın bir kısmı verimsiz çıksa bile farklı farklı yerlerden toprak sahibi olunca bir şekilde dengelenmiş olur. lordun toprağı da parça parça aralarda olduğu için serfleri daha kolay denetleyebilir.