fenerbahçe aşkı  

başarısız bir yılmaz erdoğan şiiri uyarlamasından çok daha uzun ve anlam yüklüdür fenerbahçeli nin öyküsü. ya da bir anti fb sitesinde hazırlanmış alaycı yazılardan..
bundan 100 yıl kadar önce daha yeni kurulduğu zamanlarda ileriki yıllarda ezeli rakibi olacak bir kulüpten 6-7 gol yediği maçlar söz konusu olduğunda başını öne eğmez fenerbahçeli. o söz konusu diğer ekibin kurtuluş savaşında hangi tarafı desteklediği sorulduğunda eğdiği gibi. sayısındaki artış sadece başarılı olup kupalar aldığı belli bi zaman aralığında değildir. sonradan fenerbahçeli olanların sayısı diğer kulüplere göre çok daha düşüktür. fenerbahçeli doğar o milyonlarla ifade edilen kitle. tıpkı babalarının da yaptığı gibi.

avrupa da ya da başka bi yerde kötü sonuç alındığında diğer taraftardan çok daha fazla üzüntü duyar. sıradan bi gençlerbirliği beraberliği fenerbahçeliyi çılgına çevirebilir rahatlıkla. ya da 3 farklı yenilgiden gelip kazanılan bir maçın üzerinden yıllar geçmesine ve hem canlı şahit olup hem binlerce kez video görüntülerini izlemesine rağmen her hatırlayışında tüyleri diken diken olabilir fenerbahçelinin.
fenerbahçelilik size tebessümle gözyaşını aynı anda yaşatabilir. bunun diğer taraftarların alay konusu olmasını da anlayışla karşılar fenerbahçeli. çünkü duyduğu sevgi ve bağlılığın onlar tarafından anlaşılmasını beklemez.

fenerbahçelilik sözlükte ansiklopedide anlatılamaz. daha maç başlamamış takımınız sahaya çıkmamışken onbinlerce birbirini tanımayan insanın çalan tek bi şarkıda kenetlenip tek bir vücut olması tanımlanamayacak bir olaydır. sokakta görseniz ayıplarsınız belki koskoca adamın elinde atkısıyla "bir şarkısın sen.." derken ağlamasını. ama o kişilerce mabet diye tanımlanan ligde sonuncu da olsanız avrupada sıfır da çekseniz girebilmek için saatler öncesinden kuyruğa girmeniz gereken o büyülü mekanda böyle bir şeye karşılaştığınızda kendi gözleriniz dolar.
bütün stadın sadece meşale ve çakmaklarla aydınlatıldığı bir ortamda* çıldırmışçasına "yaşa fenerbahçe" diye bağırırken yırtılan boğazınız acı veremez bir fenerbahçeliye.
o artık klasikleşmiş "yenilsen de yensen de taraftarın senle" tezahüratının geçerli olduğu tek yerdir. "hep destek tam destek" in yaratıcısıdır fenerbahçeli.

fenerbahçelide mantık yoktur. oyuncuları sevgisine layık olamadığı zamanlar deliye dönüp onlara zarar verişlerinin sebebi duydukları kızgınlıktan çok duydukları sevgidir. fenerbahçelide mantık yoktur. maç kazanıp kupa alamadığında yalnız bırakmaz sevgilisini ve hissettiklerinde bi azalma değil inadına bir artış olur. sanıldığı gibi perşembe sabahları okuluna işyerine başı eğik değil boynunda avrupayı değil "kalbini fetheden renklerden yapılmış atkısıyla gururla gider her şeye rağmen. kendi takımını başarıları için, kalbiyle değil de mantığıyla seven diğerleri ancak alay edebilir bu durumla.
fenerbahçeli takımını küçük düşürmeye çalışanlarla bilinçsizce tartışıp kavga edebilir tıpkı sevgilisine karısına laf eden birine saldırır gibi. bu yüzden ezik kompleksli yada bunun benzeri sıfatlar yakıştırılmasını da göze alarak. ama asıl ezik ve komplekslinin, fenerbahçenin başarısızlığından duydukları hazzın kendi başarılarından duydukları hazdan daha çok olanlar olduğunu da bilir.

fenerbahçelinin öyküsü bir aşk hikayesine benzer gözyaşlarının eksik olmadığı. mutluluktan da ağlarsınız üzüntüden de.. ama her damlası, duyduğunuz sevgiyi biraz daha artırır. ve her fener bayrağına sarılı tabutu görüşümde anlıyorum ki fenerbahçeli ölürken bile terk etmez aşkını...



dip not:alıntıdır.

(bkz: one night stand)

(bkz: içimdeki fener aşkı bambaşka)

karşılıksızdır.güç gerektirir. ayakta durmayı bilmek lazımdır. fenerbahçe aşkına yakalanırsanız bazı şeyleri kabul etmeniz gerekir. mesela ; düşmanca bakışlar. bu olacaktır. çünkü fenerbahçe ayrı bir takımdır kimseye benzemez, benzerlik göstermez fenerbahçe de param kaldı diyecek hiç kimse yoktur. herkez parasını takır takır zamanında alır, primler göz doyurucudur ve onun içindir ki b.k atılcalak takımdır düşmanca bakılmayı gerektirecektir.
seni terk etmeyecek tek sevgidir.sevgilin seni terk eder, ailen seni terk eder, arkadaşların seni satar ama fenerbahçe sana bunları yapmaz o yüzyıllık mazisi olan bundan sonrada yaşayacak olan bir kulüptür. senden hiç bir şey istemez, sana darılmaz. kötü bir huyu vardır seni üzer, bazen çok fazla üzer onun için de güçlü olman lazımdır.
fenerbahçe aşkı çok başkadır.içten gelmesi lazımdır sonradan olunmaz olunmaması gerekir çünkü sonradan olan onun tadını tam alamaz. yaşayamaz eksik kalır.

bu aşkı en derinlerde yaşayan ustayı saygılar.
"fenerbahçe cumhuriyeti ortalıkta yoksa, türkiye yoktur, futbol yoktur, bolluk yoktur, insanlar yoktur, canlılar güç nefes alır ve bu ülke kısa süre sonra yaşayan yer olmaktan çıkıp, mezarlık olur. fenerbahçe büyüklüğü ne şampiyonluk büyüklüğü, ne kupa büyüklüğüdür. onun büyüklüğü başka bir büyüklüktür işte, adı konamaz" - islam çupi

hayatımın tek gerçek aşkıdır. öyle rahatlıkla tanımı verilebilecek, sıradan bir olay değildir. maalesef sadece deneyimleme aracılığıyla öğrenilebilir, yaşanması şiddetle tavsiye edilir.

şükrü saraçoğlu stadını görüp, koyu galatasaraylı babaya '' beni buraya gömün '' demektir.

iki gün önce bilyonerden gelen 28 şubat 2009 fenerbahçe sivasspor maçı ile ilgili "saraçoğlunda büyük heyecan" konulu, renkli oran çizelgeli maili hala silmemek bu aşktan olabilir. kabul ediyorum dünyanın en imkansız aşkı. amma acıtıyor canımı.

karşılıksızdır*

sevdamıza kimse engel olamaz
bazen hüzün vardır
bazen mutluluk
fener sevgisinin, adı konamaz
ne kupa büyüklüğü
ne şampiyonluk

çubuklu formaya duyulan aşktır. armaya, isme duyulan... futbolcular ise gelip geçici, tek kalıcı olan sarı ve lacivert renklerdir.
(bkz: fenerbahçe yenilmez bu formayla dalga geçilmez)
(bkz: islam çupi)

hiçkimsenin anlamasını,sorgulamasını beklemediğimdir.23 yıllık hayatımın son 15 yılında yer almış olan biricik sevgilimdir.bugüne kadar canımı yakan tüm aşkları bitirmiş olmama rağmen hala dar ağacında olsak bile son sözümüz fenerbahçe demem ve verdiği tüm acılarına katlanmam ironiktir.ama olsun o sevgi başkadır,bambaşkadır.

sarı-lacivert renklere olan karşılıksız sevginin tarifidir.

hiç bir duyguya benzemez.hiçbir duygu bu aşkın yerini tutamaz.ne sevgili, ne arkadaş yerini tutar fenerimin.sevgiliyle sırf bu aşk yüzünden durmadan kavga etmektir.yağmurda çamurda maçlarına gitmektir.küçükken formayla uyumaktır.çocukken;baba maça götürmediği zaman,galatasaray şampiyon olduğu zaman hüngür hüngür ağlamaktır.böyledir fenerbahçe aşkı.

öyle bir aşktır ki tarif edilemez, fenerli olmayan kimse bilemez.

bu başlıktaki tüm entryleri okumaktır ve okurken insanın tüylerinin diken diken olmasıdır fenerbahçe aşkı.

aşkların en zoru. hani derler ya imkansız aşk diye. aynen öyle bişey işte. bağrınıza basarsınız takımı. her haliyle, her yönüyle seversiniz. berbat oynasa da, her maç yenilse de sizin takımınızdır o. mabed'e ilk gittiğiniz ânı asla unutamazsınız. tüyleriniz ürperir. ilk maç biletinizi atamazsınız, yüreğiniz el vermez. takımınızdan "biz" diye bahsedersiniz. her oyuncuyu bağrınıza basarsınız. objektif olmak, bizim takım kötü oynuyor demek bile zor gelir bazen insana. ihanet etmiş gibi hissedersiniz aşkınıza. belki de bir samanyolu şarkısı herşeyi anlatır. söyleyemediklerinizi dökersiniz. rakibinizden dört gol yemiş olsanız da acaba dersiniz. acaba döndürür müyüz... ligde şampiyon olmak istatistiki olarak imkansız olsa bile umutlar tükenmez. desteğiniz devam eder. budur işte fenerbahçe aşkı. budur...

seni sevmek deli gibi yürek ister
bu kalp de bir tek sende titrer
bir allahım olsun bir de sen ol fener oooo

yorganı çekip hıçkıra hıçkıra ağlatan aşktır fenerbahçe aşkı. hissetmektir, ruhunda hissetmektir tutkusunu sevgisini. ölünceye kadar aşık olacağını bilerek mutlu olmaktır. hayal kırıklığına rağmen aşkına sahip çıkmak, gururuyla yaşamayı sevmektir sonsuza kadar.

inanılması güç fakat akademisyenler arasında bile ciddi şekilde fanatizm boyutuna gelmiş bişey bu. biri değil ikisi değil..

yer: istanbul üniversitesi işletme fakültesi
ders: insan kaynakları planlama seçme ve temin (herhalde öyleydi. benden öğrenci olmaz.)
konu: bireysel süreçler(bs), grup süreçleri(gs), organizasyonel süreçler(os)

hoca tahtaya bu süreçleri iki harfle kısaltmaktadır ki.. grup süreçlerine(gs) gelince tahtaya g.sür. yazarak şunları söyler:

"allah yazdırmasın."

valla helal olsun, ne diyim. akademisyenleri de mi sarar bu aşk? hadi sarar da öğrenciyle diyaloga yansır mı?

daha bugün yaşadım. hoca biçimsel olmayan grupları anlatmakta. bu gruplar da işletmede takım, siyasi görüş gibi insanların kendi aralarında resmi olmadan oluşturdukları gruplar.

hoca: peki. şöyle bir örnek verelim. sen hangi takımlısın.
ben: galatasaray.
hoca: seninle biçimsel veya biçimsel olmayan bir grup oluşturmamız mümkün değil o zaman.

sınıf kopuş, ben bizzat dumur.

ayrıca adam her ders fenerbahçe anısı anlatır mı.. anlatır..yine bugün anlatıyor, şükrü saraçoğlu stadı için "orda yanındakini tanımana gerek yok. maç sonuna kadar en az 10 defa öpersin" diyor.. ilginç tabi.

(bkz: ben bugün bunu gördüm)

oysa ki biz ne diyoruz fenerbahçe aşkı için:

(bkz: one night stand)

bir aşkın ömrüne 3 yıl diyorlar
yalan söylüyorlar göz göre göre
seni öyle sevdik, tam yüz yıl oldu
hayatın anlamısın sen fenerbahçe

fenerli olmayana saygımız sonsuz
düşman değliz biz, ezeli dostuz
ama bu duyguyu siz bilemezsiniz
hayata yüz bin kere gelseniz bile!

söz: çaylak

beste: gülden karaböcek (dilek taşı)

bi ara bir tribün grubu tarafından söylenmeye çalışılan ama tutmamış bir tribün bestesidir.