allah'a teslim olma, onunla bütünleşme makamıdır; tasavvufi yaklaşımla.
(wolfshade, 26.08.2004 18:41 ~ 08.05.2005 15:02) tasavvufun nirvanasıdır.
reel olarak denenmesi durumunda çeşitli zorluklarla karşılaşılacağını düşündüğüm hadise.
allah ın varlığında yok olmak, fena fişşeyh fena filihvan gibi diğer tasavvuf makamları da vardır...
varlığın içinde yok olma. allahın içinde kendisini kaybetme, eritme, allahla bir olma durumu. tasavvuftaki birkaç kademeden sonra erişilebilir.
tasavvuftaki en üst makamdır. şair bu makama ulaştığı zaman allah'la bir olmuştur , dünyadaki geçici ve fani isteklere elveda demiştir.
hocamız , şairin fenafillaha ulaşırken her öğün sadece bir zeytinin yarısı kadar yemek yediğini , böylece kendini geçici zevklerden uzaklaştırdığını söylemişti , artık ne kadar doğruysa.
(game39, 05.01.2009 19:30 ~ 19:44) tasavvuf inancında kişinin kendi bireysel varlığının ve evrenin varlığının gerçekte ismi “allah” olan indinde “yok”luktan ibaret olduğunu, hakikatte “var” olanın yalnızca “allah” ismiyle işaret edilen olduğunu fark etmesi ve bu fark ediş sonucunda kendi yokluğunu, hiçliğini yaşayabilmesidir.
erişsek de rahatlasak, dünyanın sorunlarından sıyrılsak dediğimiz seviye...
tanrı cisminde yok olma. bir benzeri için (bkz:
shunyata) (hiçlik olarak çevrilen yerler var. ancak burada hiçlik negatif anlamı ile değil, dünyevi zevklerden arınma anlamındadır. çevirmenlerin gebeşliği diyebiliriz)
boşlukta kaybolup tanrıyla birleşme hali.
zen'de
satori,
tibet budizmi'nde
samadhi olarak adlandırılan
transandantal varoluş. benliğin evrene entegrasyonu, bu anlamda ben'den aşkın olana doğru evrilme.
yunus, allah'ta fani olmak arzusuyla dağlar tepeler aşıyor ve dilinden şu mısralar dökülüyordu:
aşkın aldı benden beni,
bana seni gerek seni;
ben yanarım dün ü günü,
bana seni gerek seni.
ne varlığa sevinirim,
ne yokluğa yerinirim,
aşkın ile avunurum,
bana seni gerek seni.
sufilere sohbet gerek,
ahilere ahret gerek,
mecnunlara leylî gerek,
bana seni gerek seni.
altıncı neslin en yeni yazarı. bendeniz. selamlar.
