felan  

telafuzu da yazımı da yanlış bir kelimedir, doğrusu : falan, filan.

kulağa aşırı dozda itici gelen bir kelime. şarz kadar görkemli değil belki ama sinsi ve etkili, yavaş yavaş zehirliyor.

son zamanlarda elimde olmadan sıkça kullandığım kelime. şarj'ı çok güzel telaffuz ederim elhamdürilahh, öyle garip dil sürçmelerim de yoktur. hattâ gardrop'a gardolap diyenlere de uyuz olanlardanım. ama bu felan başka... falanda, filan da hep biraz cool kalır onun yanında. felan daha samimi, daha mahalliliğe yatkındır. hazır demişken, nedir yahu bu mahallilik? uydurmadım bi yerden, bi anda çıkıverdi ağzımdan. evet, gayet mahalli bi kelime bence bu. herkesin kullanmak istediği, ama kullanamadığı. seviyorum işte ben de bu yüzden onu.

söyleyenden ciddi şekilde tiksindiğim kelime. ne kibarsınız lan?! felanmış. şarja da şarz der bunlar. topunu sallandırma taraftarıyım kulağımın içine ettikleri gerekçesiyle. sinirlendim akşam akşam. belli bir yere gelmişsin, okumuşsun etmişsin, hatta belki sağlam kariyer yapmışsın ama falana felan diyorsun. sıfırsın işte, bittin o an. öl daha iyi lan.

allah'ım yarebbim 'in sıkı yardakçısıdır.

derdini kelimelerle anlatamayan insanların çok kullandığı "falan" kelimesidir aslı. dertlerini anlatamadıkları gibi bir de gereksiz kibarlık yapmaya çalışan arkadaşlar bu kelimenin ırzına geçmişlerdir. bu durumdan zekv alıyor olmalılar ki sürekli "felan" derler.

aslında bu kelimeden nefret ettiğim hâlde lisede çok sevdiğim bir insan ısrarla böyle kullanırdı. şimdi ne zaman "falan" diyecek olsam o arkadaşım aklıma gelir, "felan" diye düzeltirim kendimi; onu böyle anarım.

itiraf.com' da bir rumuzda da adı geçmektedir
(bkz: felandiilfalan)

ahanda en bi güzel sözcük. ne çok tiksineni varmış halbuki. falan ne ya, felandır o. sanırım birkaç aydır diyorum neden nerden geldi yapıştı bilmiyorum. özellikle yazarken "felan" yazsam da konuşurken yine de "falan" diyorum sanırım. ama ben bunu neden yapıyorum bilmiyorum. ne biçim cümleler kurdum ya ilkokul açğındaki çocuklardan beter oldu. tekrarlara düşmek mi dersin, aynı sözcükleri kullanmak mı, yanlış anlamda sözcük kullanmak mı. bir de türkçem iyi diye geçinirim. neyse sözün özü, güzel kelime. sıcaklık hissi var içinde. ben diyenden tiksinmem hatta daha yakın hissederim. ama sürekli "yani", "tamam mı", "ııııı", "şey" diyenleri yakın hissetmesem de uzak da hissetmem. insan işte. herkesin konuşması farklı, düşünceleri farklı.. bir de mesela sürekli "mesela" derim. her cümlenin başına. çünkü bunu sebebi var. gerçi ben şimdi "çünkü" ile başladıysam zaten sebebini belirtmeliydim orda. sebebi şu: kesin yargılı cümleler kurmaktan sakınırım. kesinlik yoktur bence. bakın, "kesinlik yoktur." bile demiyorum. bence yoktur, diyorum. siz ordan anlayın. neyse.. öylesi...

dünyanın en tiki insanlarının kullandığı iğrenç kelime..

altıncı nesil yazar. kullanıcı adı seçimi olarak gayet başarılı.

öz türkçeye aykırı, fake olan sözcüğümsü.