felaket, patlama, yağma ya da başka bir şey, dışarıda olup bitenin vehametini umursamadan espri yeteneğinin limitlerini bu vahim olaylarda bile sınayan insandır.
espritüel olmanın bir ortamda kabul görmek ya da
sempatik çocuk olmak gibi getirileri olduğu günden beri bu adam(lar) sanıyor ki kahkalara boğuluyoruz, gülüyoruz, acımız hafifliyor. sonra bu türlü bir sitemi dile getirince de "napalım yani ölelim mi" ya da "klavye delikanlılığı yapma da felaketzedelerin yardımına koş o zaman" diyor herif.
bu adamlar
yazarsa, şu sözlükteki bir aylık bulunuşuma yazarlık bile demek gelmiyor lan içimden.
